Το Σαρανταλείτουργο

Ἕνας βράχος ἔπεσε καὶ καταπλάκωσε πολλοὺς ἐργάτες σ’ ἕνα νταμάρι. Ἡ γυναίκα ἑνὸς ἀπ’ αὐτούς, ἡ κ. Ἀργυρώ , θεωρώντας νεκρὸ πλέον τὸν ἄνδρα της, ἔδωσε σ’ ἕναν παπᾶ ὅ,τι μποροῦσε ἀπ’ τὸ ὑστέρημά της, γιὰ νὰ κάμει σαράντα λειτουργίες ὑπὲρ ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς του. Γιὰ τὸν σκοπὸ αὐτὸν τοῦ ἔδινε καθημερινὰ ἕνα πρόσφορο, ἕνα μπουκαλάκι νάμα καὶ μιὰ λαμπάδα.

Ὅταν ὁ ἱερέας ἔφτασε στὶς εἴκοσι λειτουργίες, ὁ διάβολος φθόνησε τὴν εὐλάβεια τῆς γυναίκας. Τῆς παρουσιάζεται λοιπὸν καὶ τῆς λέει, ὅτι ὁ παπᾶς ἔφυγε γιὰ κάποια ἐπείγουσα δουλειά του. Δὲν εἶχε νόημα νὰ τοῦ στείλει πρόσφορο. Θὰ τοῦ τὸ ἔστελνε τὴν ἄλλη ἡμέρα. Αυτὸ τῆς τό ’καμε τρεῖς φορὲς στὸ διάστημα τῶν σαράντα λειτουργιῶν.

Το να είσαι Χριστιανός σημαίνει να πεινάς και να διψάς

Στις 15 Νοεμβρίου ξεκινά η νηστεία των Χριστουγέννων. Έχει πολλά να ψιθυρίσει αυτή η πορεία προς το ποθούμενο…:

«Νηστεία είναι η τέχνη να πεινάς και να διψάς. Η πείνα και η δίψα είναι πάντα τα σημάδια ότι μια ζώσα ύπαρξη έχει αρχίσει να φθείρεται και δεν θα επιβιώσει αν δεν λάβει απ’ έξω ενίσχυση υπό τη μορφή της τροφής. Στη χριστιανική οπτική, όμως, η πείνα και η δίψα θα μεταμορφωθούν σε αναζήτηση του ουσιώδους για τους ανθρώπους, δηλαδή της τροφής που δεν χάνεται.

ΣΧΟΛΗ ΓΟΝΕΩΝ ΤΗΣ Ι. Μ. ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ

Η Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς με ιδιαίτερη φροντίδα και αγάπη σκεπάζει το θεσμό της οικογένειας, τη μικρογραφία της Βασιλείας του Θεού, μια άλλη μορφή Εκκλησίας. 
Υπό την επίβλεψη της Ιεράς Μητροπόλεως λειτουργούν στις ενορίες Σχολές Γονέων, ένας θεσμός 22 συναπτών ετών.

Σκοπός
Σκοπός αυτής της προσπάθειας είναι η επιμόρφωση και η αρωγή προς τους γονείς για το σπουδαίο έργο της αγωγής των παιδιών τους. 

Διδάσκουν

Στις Σχολές Γονέων της Μητροπόλεως διδάσκουν, ειδικοί επιστήμονες: Γιατροί διαφόρων ειδικοτήτων (Παιδίατροι, Παιδοψυχίατροι, κ.α.), Ψυχολόγοι, Παιδαγωγοί, Θεολόγοι, Kοινωνιολόγοι, Eκπαιδευτικοί.

Με την παρακολούθηση, των θεμάτων που αναπτύσσονται από τους επιστήμονες-εισηγητές και με την ανταλλαγή εμπειριών παρέχεται εξαιρετική βοήθεια στους γονείς για το έργο τους. 

Οι Σχολές Γονέων λειτουργούν σε 11 ενορίες της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς με εβδομαδιαίες ή δεκαπενθήμερες συναντήσεις. 

ΩΡΑ ΕΝΑΡΞΕΩΣ 18:00

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΟΜΙΛΙΩΝ 

Εσπερινές Συνάξεις

Την Κυριακή 15 Νοεμβρίου 

και ώρα 

18:00, 

στα πλαίσια των Εσπερινών Συνάξεων 

που πραγματοποιούνται 

στο Πνευματικό Κέντρο του Ναού μας, 

θα πραγματοποιηθεί ομιλία με θέμα: 

"Η αγάπη που σκοτώνει". 

Για του γονείς με παιδιά 

θα υπάρχει 

η δυνατότητα 

απασχόλησής 

τους.

40Λείτουργο Χριστουγέννων στον Ι. Ναό μας

Απὸ τῆς 15ης Νοεμβρίου ξεκινᾶ μιὰ νέα περίοδος πνευματικοῦ ἀγώνα καὶ προετοιμασίας γιὰ τὴν ἐπερχομένη μεγάλη Δεσποτικὴ ἑορτὴ τῶν Χριστουγέννων. Μαζί ξεκινᾶ καὶ ἡ τεσσαρακονθήμερος νηστεία, κατὰ τὴν ὁποία βεβαίως καταλύεται (ἐκτὸς Τετάρτης καὶ Παρασκευῆς) τὸ ψάρι (μέχρι τὴν 17/12), ὄχι ὄμως αὐγά, κρέας καὶ γαλακτερά.

Η εύλαλος σωπή...

Γιά τή σιωπή, πού μ’ ἐρωτᾶς, πρέπει νά ξέρεις ὅτι αὐτή δέν ἔγκειται μόνο στή σιωπή τῆς γλώσσας, ἀλλά πρό παντός στή σιωπή τῶν λογισμῶν. Ἄν δηλαδή σιωπᾶ ἡ γλώσσα σου, οἱ λογισμοί σου ὅμως κρίνουν καί καταδικάζουν τούς ἄλλους, ἔ! τότε αὐτό δέν εἶναι σιωπή! Εἶναι γραμμένο κάπου: "Μπορεῖ νά ὁμιλῆς ὅλη τήν ἡμέρα, καί ὅμως ἐσωτερικά νά ἔχης εὐλογημένη σιωπή, ἐπειδή δηλαδή δέν θά λέγης ἐκεῖνα, πού δέν ἁρμόζουν. Καί μπορεῖ νά σιωπᾶς ὅλη τήν ἡμέρα, καί ὅμως νά μήν τηρῆς θεάρεστα τή σιωπή, διότι ὁ λογισμός σου φλυαρεῖ καί κατακρίνει".

Γέροντας Γερμανός  Σταυροβουνιώτης

Φωτογραφίες από την Πανήγυρι του Ι. Παρεκκλησίου Αγίου Νεκταρίου στο Ναό μας

Επιστολή Μητροπολίτη Πειραιώς, πρός τον Υπουργό Παιδείας, σχετικά με το μάθημα των Θρησκευτικών, τη λειτουργία Κατεύθυνσης Ισλαμικών Σπουδών και τον χωρισμό Εκκλησίας-Πολιτείας.

᾿Αριθμ. Πρωτ. 1243                     Ἐν Πειραιεῖ τῇ 9^ῃ Νοεμβρίου 2015

Πρός Τόν

Ἐξοχώτατον Κύριον

Νικόλαον Φίλην

Ὑπουργόν

Παιδείας, Ἔρευνας καί Θρησκευμάτων

Ἀ. Παπανδρέου 37

151 80 ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΝ

Ἐξοχώτατε Κύριε Ὑπουργέ,

Μετά τιμῆς πρός τό Ὑμέτερο πρόσωπο τοῦ ὁποίου δέν διαμφισβητῶ τήν εὐθύτητα καί εἰλικρίνεια, ὡς διαποιμαίνων τήν Ἱ. Μητρόπολι Πειραιῶς καί ἐκ προσώπου τοῦ εὐαγοῦς Κλήρου καί τοῦ φιλοχρίστου λαοῦ Αὐτῆς, σέ σχολιασμό τῆς Ὑμετέρας γραπτῆς ἀπαντήσεως σέ ἐρώτηση κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου καί τῆς ἀπό 20/10/2015 πρός τήν Ὑμετέρα Ἐξοχότητα ἀπευθυνθείσης δημοσίας ἐπιστολῆς ὑπό τοῦ  Θεολογικοῦ Συνδέσμου «ΚΑΙΡΟΣ» διά τῆς ὁποίας αἰτεῖται «νά ἐφαρμόσετε ἀπό τήν ἑπόμενη χρονιά 2016-2017 τά νέα προγράμματα σπουδῶν τοῦ μάθήματος τῶν Θρησκευτικῶν γιά  Δημοτικό, Γυμνάσιο καί Λύκειο» πού ὁ Ἐλλογ. Πρόεδρος τοῦ ΚΑΙΡΟΥ Καθηγητής κ. Δημήτριος Μόσχος περιέγραψε ὅτι «θά ἑστιάζουν μέ γνωσιακή λογική στή χριστιανική ὀρθόδοξη παράδοση καί ὄχι κατηχητική παρέχοντας παράλληλα συστηματική προσέγγιση στίς ἄλλες θρησκεῖες», προάγομαι ὅπως παρατηρήσω τά κάτωθι:

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΚΑΙ Η ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ

Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα, τα οποία πάντοτε απασχολούσαν την Εκκλησία, είναι αυτό της σχέσης της με τον κόσμο. Το ερώτημα και συνάμα ο πειρασμός της εκκοσμίκευσης αποτελεί σημείο –κλειδί για το πώς όσοι πιστεύουμε στον Θεό θα μπορέσουμε να πορευθούμε στον κόσμο.  Θα υιοθετήσουμε το ήθος του κόσμου, διότι είμαστε μέλη του; Θα επιλέξουμε έναν αναχωρητισμό από τον κόσμο, γιατί θα πρέπει να δείξουμε ότι διαφέρουμε από αυτόν; Θα προσπαθήσουμε, υιοθετώντας τρόπους και μεθόδους κοσμικές, να ελκύσουμε ανθρώπους στην πίστη με κίνδυνο να αλλοτριωθεί το φρόνημά μας και να χάσουμε την ουσία της εκκλησιαστικής μας ταυτότητας;

            Δεν είναι πάντοτε αυτονόητες οι απαντήσεις. Λησμονούμε ότι η Εκκλησία απαρτίζεται από πρόσωπα. Και τα πρόσωπα έχουν τα χαρίσματά τους. Αυτό συνεπάγεται ότι έχουν και τον δικό τους τρόπο προσέγγισης του κόσμου και της ζωής.  Όμως υπάρχουν δύο συνισταμένες, τις οποίες οφείλουμε πάντοτε να λαμβάνουμε υπόψιν όταν το ερώτημα αυτό τίθεται στη ζωή μας. Η πρώτη έχει να κάνει με τρεις λόγους του Χριστού. Ο Κύριος, στην αρχιερατική Του προσευχή, λίγο πριν τα άγια Πάθη Του, ζήτησε από τον Θεό Πατέρα όχι να άρει τους μαθητές Του από τον κόσμο, να τους καταστήσει απόκοσμους, αναχωρητές εξ αυτού, αλλά να τους προφυλάξει από το πονηρό. Από ό,τι δηλαδή τους χωρίζει από την αγάπη του Χριστού. Το κακό. Την αμαρτία. Την επιρροή του διαβόλου. Τον τρόπο του διαβόλου, ο οποίος έχει να κάνει με την άρνηση της αγάπης και την πρόταξη της εξουσίας. «ουκ ερωτώ ίνα άρης αυτούς εκ του κόσμου, αλλ’ ίνα τηρήσης αυτούς εκ του πονηρού» (Ιωάν. 17, 15). Ο δεύτερος λόγος του Χριστού αναφέρεται στην στάση του κόσμου έναντι των μαθητών Του. «Ο κόσμος αν το ίδιον εφίλει» (Ιωάν. 15, 19) , λέει ο Χριστός. Ο κόσμος αγαπά όποιον φέρεται όπως θα φερόταν ο ίδιος. Και γι’ αυτό ο Χριστός προειδοποιεί τους μαθητές του λέγοντας ότι «εν τω κόσμω θλίψιν έξετε, αλλά θαρσείτε, εγώ νενίκηκα τον κόσμον» (Ιωάν. 16,33). Οι μαθητές και κατ’  επέκτασιν όλοι οι χριστιανοί καλούμαστε να ζήσουμε στον κόσμο. Και στον κόσμο θλίψη θα συναντήσουμε, εάν για μας η ιδιότητα του χριστιανού είναι κομβικής σημασίας. Όμως, η σχέση μας με τον Χριστό μας υπενθυμίζει ότι η θλίψη θα διαλυθεί, διότι ο Χριστός νίκησε τον κόσμο και επομένως, όποιος από εμάς ακολουθεί τον δικό του δρόμο θα νικήσει το πνεύμα που χωρίζει τον άνθρωπο από τον Θεό.

Ἡ ζωὴ μέσα ἀπὸ τὸν θάνατο

Νικάνωρ Καραγιάννης (Ἀρχιμανδρίτης)

«Μὴ κλαίετε· οὐκ ἀπέθανεν, ἀλλὰ καθεύδει». Ἡ φράση αὐτὴ τοῦ Χριστοῦ, ὅπως τότε ἔτσι καὶ σήμερα, προκαλεῖ τὴ λογική μας καὶ θὰ μᾶς προσκαλεῖ πάντοτε νὰ ἀφεθοῦμε μὲ ἐμπιστοσύνη καὶ νὰ παραδοθοῦμε μὲ ἐλπίδα στὴν πραγματικότητα τοῦ μυστηρίου καὶ τῆς ἀλήθειας τοῦ Θεοῦ. Θὰ μᾶς προσκαλεῖ, γιὰ νὰ δοῦμε μὲ τὴν πίστη τί κρύβεται στὸ σκοτεινὸ καθρέπτη τοῦ θανάτου. Εἶναι γεγονὸς ὅτι ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ θὰ γεννηθεῖ ἕνας ἄνθρωπος δὲν ὑπάρχει καμιὰ ἄλλη βεβαιότητα, παρὰ μόνο ὅτι κάποτε θὰ πεθάνει. Καὶ ὅμως, αὐτὴ ἡ βεβαιότητα παραμένει μιὰ ἄγνωστη ἐμπειρία. Κανεὶς δὲν ἔχει ἐμπειρία τοῦ θανάτου του. Κανεὶς δὲν «ἔζησε» τὸ βιολογικό του θάνατο, γιὰ νὰ μᾶς πεῖ τί σημαίνει αὐτό. Κανεὶς δὲν μᾶς εἶπε τί βιώνει, ὅταν εἶναι νεκρός. Βέβαια, ὁ Χριστὸς καὶ τὰ χαρισματικὰ μέλη τοῦ Σώματός Του, οἱ Ἅγιοί Του, φανέρωσαν τὴν ἀντίπερα ὄχθη τῆς ζωῆς, τὴν πραγματικὴ καὶ ἄφθαρτη ζωὴ τῆς αἰωνιότητας μετὰ τὸ θάνατο.

Αὐτὴ ἡ βεβαιότητα, λοιπόν, εἶναι πίστη καὶ ἀποκάλυψη, εἶναι μιὰ ἄλλη διάσταση ὕπαρξης καὶ ζωῆς, ἡ ὁποία, ὅμως, ἂς μὴν ξεχνᾶμε, ὑπερβαίνει πολὺ τὴ γήινη ἐμπειρία μας. Ἐδῶ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ ἐμπειρία τῆς Ἐκκλησίας εἶναι τὰ μοναδικὰ σημεῖα στήριξης τῆς ὕπαρξής μας, ποὺ ἀποκαλύπτουν τὸ θαῦμα τῆς Ἀνάστασης καὶ ὑποδηλώνουν τὸ μυστήριο τῆς αἰωνιότητας. Χωρὶς αὐτά, καμία λογικὴ καὶ καμία ἐπιστήμη, καμία φιλοσοφία καὶ καμία γνώση, καμία δύναμη τοῦ ἑαυτοῦ μας καὶ τοῦ κόσμου τούτου δὲν μπορεῖ νὰ φωτίσει τὰ σκοτάδια καὶ νὰ διαλύσει τὰ ἀδιέξοδά μας. Μόνο ἡ ἀποκάλυψη τοῦ Θεοῦ ποὺ γίνεται πίστη τοῦ ἄνθρωπου εἶναι ἡ ἀπάντηση στὸ ὑπαρξιακό μας πρόβλημα. Αὐτὴ ἡ ἀλήθεια μᾶς λέει ὅτι ὁ θάνατος δὲν εἶναι πλέον τέρμα, ἀλλὰ ἔγινε ἐν Χριστῷ πέρασμα καὶ μετάβαση στὴν αἰωνιότητα. Μοιάζει νὰ εἶναι μιὰ ἄλλου εἴδους γέννηση στὴν ὄντως ζωή.

Καμία Φωτογραφία τῶν Παιδιών σὰς σὲ Διαδικτυακά Μέσα

Ο κ. Σφακιανάκης αναφέρθηκε σε περιστατικά παιδιών στην Ελλάδα, τα οποία βρέθηκαν σε πολύ δύσκολη θέση όταν φωτογραφίες τους «πειράχτηκαν» μέσω φωτομοντάζ και διέρρευσαν στο σχολικό τους περιβάλλον, παρουσιάζοντας [Ζ.Ι.: ανάρμοστα] π.χ. το πρόσωπο του παιδιού με το σώμα ηθοποιού.

Και δεν είναι η ίδια η φωτογραφία που θα ενοχλήσει το παιδί, όσο ο αδιάκοπος χλευασμός των συμμαθητών του ή, ακόμα χειρότερα, το bullying που θα ακολουθήσει.

Και δεν είναι μόνο οι φωτογραφίες που μπορεί να βάλουν τα παιδιά σας σε κίνδυνο. Όπως αναφέρει η διευθύντρια του Ινστιτούτου Διαδικτύου της Οξφόρδης, Victoria Nash, υπάρχουν δύο πράγματα που οι γονείς θα πρέπει να προσέχουν:

Ο αγώνας του Χριστιανού.

Αφού ξυπνήσεις το πρωί, και αφού προσευχηθείς κάμποση ώρα, λέγοντας, Κύριε Ιησού Χριστέ Υιέ του Θεού ελέησόν με, το πρώτο πράγμα που έχεις να στοχασθείς είναι αυτό, το να σου φανεί πως βλέπεις τον εαυτό σου περικλεισμένο μέσα σ’ έναν τόπο και στάδιο, το οποίο δεν είναι άλλο, παρά η ίδια σου η καρδιά, και όλος ο εσωτερικός άνθρωπος. Μ’ αυτό τον νόμο, ότι όποιος εκεί δεν πολεμήσει, να μένει πάντοτε πεθαμένος και μέσα σ’ αυτό λογάριασε πως βλέπεις εμπρός σου εκείνο τον εχθρό, και εκείνη την κακή σου όρεξη, την οποία αποφάσισες για να πολεμήσεις, και είσαι έτοιμος να πληγωθείς και να πεθάνεις, αρκεί μόνο να την νικήσεις. Και από μεν το δεξί μέρος του σταδίου, νόμισε πως βλέπεις το νικηφόρο σου Αρχιστράτηγο, τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, με την Παναγία του Μητέρα, και με πολλά Τάγματα Αγγέλων και Αγίων και μάλιστα με τον Αρχάγγελο Μιχαήλ.

«Τουλάχιστον ευγενείς»

π. Ανδρέα Αγαθοκλέους

Αναφέρεται ότι ο π. Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης, ο σοφός αυτός Αγιορείτης Γέροντας των ημερών μας, είχε πει: «αν δεν είμαστε χριστιανοί, ας είμαστε τουλάχιστον ευγενείς».

Βέβαια, η αλλοίωση του νοήματος των λέξεων κάνει το «χριστιανός» να δείχνει άνθρωπο που προσπαθεί να εφαρμόσει όλα όσα λέει το Ευαγγέλιο, με σκοπό να κερδίσει τον Παράδεισο. Δηλαδή μπορεί να δείχνει άνθρωπο απόκοσμο, αυστηρό και κάποτε απάνθρωπο, προκειμένου να πετύχει το στόχο του.

Η Εκκλησία όμως, στηριγμένη στο Ευαγγέλιο και στην Παράδοσή της, προβάλλει τον άγιο ως τον αληθινό χριστιανό. Δηλαδή τον άνθρωπο που έγινε όλος ένας μικρός Χριστός, που έγινε δοχείο του Αγίου Πνεύματος, που έφτασε στη φυσιολογική ανθρώπινη κατάσταση.

Έχοντας την ταπείνωση και την αγάπη ως «καύσιν καρδίας υπέρ πάσαν την κτίσιν» (Άγιος Ισαάκ ο Σύρος), γίνεται για τους άλλους χαρά και ανάπαυση. Ζώντας ως ανύπαρκτος, δίνει ζωή και ελπίδα στους γύρω του. Με άλλα λόγια όντας άγιος - χριστιανός φέρνει με την παρουσία, τα λόγια, τα έργα, ακόμα και με τη σιωπή του, το Θεό ανάμεσά μας! Υπάρχει πιο μεγάλη ευλογία για μας;

Έτσι θα πρέπει να είμαστε ως χριστιανοί, αφού θέλουμε να ονομαζόμαστε έτσι. Όμως διαπιστώνουμε πως κάτι τέτοιο είναι σπάνιο. Ποιοι από τους κληρικούς ή λαϊκούς βιώνουμε την ομορφιά της ταπείνωσης και της αγάπης, που αναπαύει τους γύρω μας;

Ἁπλότητα καί ἀγαθότητα

Ἅγιος Πορφύριος (Μπαϊρακτάρης)

Ὅ,τι κάνει ὁ καλός ἑαυτός μας, νά μήν τό παίρνει εἴδηση ὁ κακός «Μή γνώτω ἡ ἀριστερά σου τί ποιεῖ ἡ δεξιά σου». «Ἀριστερά» εἶναι ὁ ἀντίθετος ἑαυτός μας, πού ὅταν τό πάρει εἴδηση, θά τά χαλάσει ὅλα. Ὁ ἀντίθετος εἶναι ὁ κακός ἑαυτός μας. Νέος εἶναι ὁ ἐν Χριστῷ ἑαυτός μας, ἐνῶ ὁ ἄλλος εἶναι ὁ παλαιός. Χρειάζεται τέχνη γιά νά μήν παίρνει εἴδηση ὁ παλαιός. Χρειάζεται τέχνη καί κυρίως ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ.

Ὑπάρχουν μερικά μυστικά. Τό Εὐαγγέλιο μᾶς προτρέπει πώς πρέπει νά προλαμβάνουμε ὁρισμένα πράγματα πού μᾶς δυσκολεύουν στόν ἀγώνα μας.

Λ.χ. θέλετε νά γευθεῖτε μία χαρά ἀπό τόν Θεό. Ποιό εἶναι τό μυστικό ἐδῶ; Ἔστω ὅτι τήν πιστεύετε καί τή ζητᾶτε τή χαρά καί λέτε «δέν μπορεῖ παρά νά μοῦ τή δώσει ὁ Θεός». Ἐκεῖνος δέν τήν δίνει. Καί αἰτία εἶστε ἐσεῖς οἱ ἴδιοι. Ὄχι ὅτι ὁ Θεός δέν θέλει νά τή δώσει, ἀλλά τό μυστικό εἶναι ἡ δική σας ἁπλότης καί ἀπαλότης.