ΑΘΛΟΦΟΡΕ ΑΓΙΕ ΚΑΙ ΙΑΜΑΤΙΚΕ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝ, ΠΡΕΣΒΕΥΕ ΤΩ ΕΛΕΗΜΟΝΙ ΘΕΩ, ΙΝΑ ΠΤΑΙΣΜΑΤΩΝ ΑΦΕΣΙΝ, ΠΑΡΑΣΧΗ ΤΑΙΣ ΨΥΧΑΙΣ ΗΜΩΝ.

Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2014

ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ 2015 - 16



Με τον αγιασμό που θα τελεσθεί σε όλες τις ενορίες της Μητροπόλεως Πειραιώς, την Κυριακή 4 Οκτωβρίου μετά το τέλος της Θ. Λειτουγίας, ξεκινάνε και φέτος τα κατηχητικά σχολεία για παιδιά προσχολικής ηλικίας και δημοτικού, οι Νεανικές Ενοριακές Συντροφιές για νέους γυμνασίου και λυκείου, καθώς και οι συναντήσεις για αποφοίτους.

Στην Ενορία μας θα λειτουργούν κάθε Κυριακή 10:30 - 11:30 τμήματα κατηχητικών για παιδιά προσχολικής ηλικίας, δημοτικού, γυμνασίου και λυκείου.

Κάθε Σάββατο 16:00 - 19:00 θα λειτουργεί το Πνευματικό μας Κέντρο με παιχνίδια, ψυχαγωγία και χειροτεχνίες για τα παιδιά.

Κάθε Δευτέρα 18:00 - 20:00 θα λειτουργεί τμήμα εκμάθησης αγιογραφίας.

Το τμήμα εκμάθησης παραδοσιακών χορών για παιδιά θα λειτουργεί κάθε Κυριακή 18:30 - 19:30.

Εσπερινές Συνάξεις 2016-17



ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 10 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2016

ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΤΙΣ 18:00

ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ 

 ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ 

ΝΕΟΥΣ, ΝΕΕΣ,

 ΖΕΥΓΑΡΙΑ

ΚΑΙ ΝΕΟΥΣ...ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ

ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ Ι. ΜΑΣ ΝΑΟΥ

ΜΕ ΟΔΗΓΟ 

ΤΟΝ ΟΣΙΟ ΘΑΛΑΣΣΙΟ ΤΟΝ ΛΙΒΥΟ.



ΜΕΛΕΤΗ ΚΑΙ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ 2016-17


Από την Τρίτη 11 Οκτωβρίου 2016


και κάθε Τρίτη 

στις 19:00 (θερινή ώρα) 

και 18:00 (χειμερινή ώρα) 

στον Ι. Ναό μας 

μετά τον Εσπερινό και την Παράκληση 

στον Αγιο Παντελεήμονα. 

Στις φετινές συναντήσεις 

θα γίνεται ερμηνεία 

του βιβλίου της 

ΓΕΝΕΣΕΩΣ

Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2014

Οι άγιοι Κυπριανός και Ιουστίνη



Στις 2 Οκτωβρίου η Εκκλησία μας εορτάζει την μνήμη του Ιερομάρτυρος Κυπριανού και της Παρθενομάρτυρος Ιουστίνης. Ο Κυπριανός ήταν μάγος, δηλαδή διώκτης του Χριστού και υπηρέτης των δαιμόνων. "Δαιμόνων ήν θεραπευτής και διώκτης Χριστού πικρότατος" (άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος). Έκανε όμως το έργο αυτό όχι συνειδητά, αλλά από άγνοια, επειδή νόμιζε ότι δεν υπάρχει ανώτερος και ισχυρότερος από τον διάβολο. Όταν αργότερα κατάλαβε, εξ αιτίας κάποιου περιστατικού, που θα διηγηθούμε παρακάτω, ότι ο Χριστός είναι πιο δυνατός και νικά και καταισχύνει τον διάβολο, τότε έκαψε τα μαγικά του βιβλία, βαπτίστηκε και στην συνέχεια χειροτονήθηκε, αλληλοδιαδοχικά, Διάκονος, Ιερεύς και Επίσκοπος. Μάλιστα αξιώθηκε να χύση και το αίμα του για τον Χριστό και γι' αυτό ονομάζεται Ιερομάρτυς. Από υπηρέτης του σκότους και του ψεύδους έγινε κήρυκας του Φωτός και "μέγας της αληθείας αγωνιστής". 

ΕΝΑΡΞΗ - ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ

             Ι.Μ. ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Ι.ΝΑΟΣ ΑΓ. ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ
 ΠΟΛΙΟΥΧΟΥ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ


Πάντα να μαζεύω ήλιο ... 
             Πάντα να μαζεύω τραγούδια ... 
                           Πάντα να φέρνω την άνοιξη νωρίς ... 


Κάντε στο παιδί σας το καλύτερο δώρο...
Ενώστε το με το Χριστό και την Εκκλησία!

ΕΝΑΡΞΗ - ΑΓΙΑΣΜΟΣ
ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ 5 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2014
ΩΡΑ: 10:30




Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2014

ΕΠΑΝΑΓΑΓΕ ΕΙΣ ΤΟ ΒΑΘΟΣ

   

                      Οι άνθρωποι είμαστε συνήθως προσκολλημένοι στον εαυτό μας, στο πρόγραμμά μας, σ’ αυτά που βλέπουμε. Δεν θέλουμε να ρισκάρουμε, να κάνουμε ένα βήμα παραπέρα στη ζωή μας. Μόνο σε ό,τι αφορά τις απολαύσεις μας, την άσκηση των δικαιωμάτων μας είμαστε έτοιμοι να κάνουμε κάποια βήματα που θα μας βγάλουν από τη ρουτίνα μας. Συνήθως έχουμε την αίσθηση ότι εμείς γνωρίζουμε, ότι εμείς έχουμε κάνει ό,τι χρειάζεται, ότι τελικά καλά είμαστε όπως είμαστε. Και δεν τολμούμε να προχωρήσουμε στην αναζήτηση ενός άλλου νοήματος στη ζωή μας, το οποίο θα πηγάζει από την ανάγκη της ύπαρξής μας να μην παραδοθεί στον συμβιβασμό, στην ηττοπάθεια. Υπάρχουν βέβαια και άνθρωποι οι οποίοι λειτουργούν με επιπολαιότητα στη ζωή τους ή παρασύρονται από συγκυρίες και ανθρώπους που τους οδηγούν με ψεύτικες υποσχέσεις στην καταστροφή. Εκεί χρειάζεται η σύνεση. Όμως η όποια σύνεση δεν μπορεί να δικαιολογήσει μια στασιμότητα που θυμίζει προσμονή θανάτου.

Παρασκευή, 26 Σεπτεμβρίου 2014

“Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω”



Δημήτρη Καραγιάννη (παιδοψυχίατρου)

26ΣΕΠ

Η απουσία κατάκρισης αποτελεί το κριτήριο που επιτρέπει στον άνθρωπο να γνωρίζει την αυθεντικότητα των επιλογών του ή την μίζερη καταναγκαστική εφαρμογή κάποιων ηθικών κανόνων, η οποία στοχεύει στην αποφυγή κάποιας τιμωρίας.
Αν κάποιοι «θρησκευόμενοι» πληροφορούνταν ότι ο Θεός μέσα στο άπειρο έλεος Του δεν θα επέτρεπε την τιμωρία κανενός, θα ήσαν σίγουροι ότι αδικήθηκαν . Γιατί δήθεν στερήθηκαν κάποιες απολαύσεις. Θα αναρωτιόντουσαν για την αξία της πίστης τους. Είναι τότε που ο φόβος της τιμωρίας αποτελεί το κριτήριο των επιλογών και όχι η πεποίθηση ότι η πίστη συνιστά μια ευλογία για την ύπαρξη, μια κατευθυντήρια δυνατότητα που δεν εμποδίζει την ζωή, αλλά που επιτρέπει την ευχαριστιακή βίωση της.
Η κατάκριση αποτελεί την προστασία των δειλών. Η προβολή όλων των κακών σε κάποιον άλλο, σ’ έναν αποδιοπομπαίο τράγο, δίνει τη δυνατότητα στους άλλους, που δεν τολμούν, να λυτρώνονται από την παρόρμηση να παρανομήσουν. Η κατάκριση συνιστά κατάρα, ευχή θανάτου, και επομένως είναι τραγική ειρωνία κάποιος να κηρύσσει την αγάπη και ταυτόχρονα να κρίνει τον συνάνθρωπο του.

Η προσευχή δεν είναι συνταγή.....



π. λίβυος-Χαράλαμπος Παπαδόπουλος 

Η προσευχή δεν είναι συνταγή για καλιτσούνια ή μουστοκούλουρα, ώστε να πρέπει να την εκτελέσεις τέλεια και προσεκτικά για να πετύχει. Καταρχήν δεν προσεύχομαι για να πετύχω, μα για να κοινωνήσω με τον Θεό μου, με ένα κομμάτι του εαυτού μου, που δεν έχω ενεργοποιήσει και δεν ξέρω ότι διαθέτω.

Όταν λοιπόν ακούω ότι, πρέπει να προσεύχεσαι έτσι, τόσες φορές επί τόσες μέρες, με αυτό τον τρόπο και αυτή την ώρα, και το αποτέλεσμα θα είναι σίγουρο, αυτό που ζητάς θα γίνει, όχι γιατί ο Θεός γνωρίζει και θέλει, μα γιατί εκτέλεσες σωστά την συνταγή ως άλλος πνευματικός σεφ, τότε πραγματικά ναι, τρελαίνομαι… 

Είναι δυνατόν η προσευχή, που είναι μια από τις ανώτερες μορφές εσωτερικής έκφρασης και δημιουργίας, ανώτερη μορφή τέχνης, ως έλεγε ο Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ «η προσευχή είναι ατελεύτητος δημιουργία, και ανωτέρα πάσης τέχνης ή επιστήμη..», εμπειρική σχέση με τον Θεό, να μετατρέπεται σε γυμναστικές επιδείξεις, χημικές ενώσεις, και συνταγογραφούμενες ευκαιρίες; 

Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2014

ΜΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΙΒΑΛΙ



ΜΑΡΩ ΣΙΔΕΡΗ 
Όταν έφυγε από το σπίτι της ήταν 5 ετών και η μάνα της 22. Λίγα πράγματα θυμόταν από εκείνη την εποχή, οι αναμνήσεις είχαν τη μορφή ξεθωριασμένων καρτ-ποστάλ, ασύνδετων μεταξύ τους: Ένα δέντρο στην αυλή με μια μεγάλη κούνια δεμένη σ’ ένα χοντρό κλαδί, ένα μωρό ντυμένο στα λευκά, ενα μαγαζί που μύριζε κανέλα, τη μάνα να κλαίει, χιλιάδες ανθρώπους συγκεντρωμένους, μια βάρκα, τέτοια. Το μεγαλύτερο κομμάτι των αναμνήσεών της είχε διαμορφωθεί αργότερα, μέσα από τις διηγήσεις και τον θρήνο που δεν σταμάτησαν ποτέ. Μπορούσε να πει την ιστορία του ξεριζωμού με κάθε λεπτομέρεια, επειδή την είχε ακούσει τόσες φορές, τη ζούσε κάθε μέρα στο σπίτι του θείου της όπου εγκαταστάθηκαν, την έβλεπε στα μαύρα ρούχα της μάνας της και στα πάντα πρισμένα της μάτια.
Όλες οι ιστορίες που είχε ακούσει έτσι άρχιζαν: « Όταν έφτασαν οι Τούρκοι στο Αϊβαλί…». Είχε ακούσει χίλιες και πλέον φορές πως είχε έναν μικρότερο αδερφό, τον Αναστάση, πως ο πατέρας διατηρούσε το μαγαζί με τα μπαχαρικά, πως τα ομορφότερα κοσμήματα στην πόλη τα είχε η μάνα της και πως λίγο πριν έρθει το κακό, ο πατέρας τα είχε βάλει σε ένα κουτί και τα είχε θάψει στον κήπο, στα ριζά του μεγάλου πεύκου.   Είχε ακούσει χίλια και πλέον μοιρολόγια για το πώς εκείνο το πρωινό η μάνα της άφησε το μωρό στην Maral, την Τουρκάλα που ζούσε απέναντι, και πήγε με την κόρη της ως το μαγαζί για να ικετέψει τον άντρα της να φύγουν, πώς όρμησε μέσα ένα τσούρμο στρατιωτών, πώς ο πατέρας φυγάδεψε τη γυναίκα και το κοριτσάκι με έναν Τούρκο παραγιό, πώς άκουσαν τις κραυγές του, πώς παρασύρθηκαν από τον παραγιό και από το πανικόβλητο πλήθος ως το λιμάνι και πώς βρέθηκαν στη βάρκα με τη μητέρα της μισολιπόθυμη για το μωρό που άφηνε πίσω.

Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2014

Η Ανατρεπτική Αγάπη του Θεού.


Πόρνη επιθυμούσε ο Θεός; Ναι πόρνη. Εννοώ τη δική μας φύση. Ήταν τρανός και αυτή ταπεινή. Τρανός όχι στη θέση αλλά στη φύση. Πεντακάθαρος ήταν, ακατάστρευτη η ουσία του, άφθαρτη η φύση του. Αχώρητος στο νου, αόρατος, άπιαστος από τη σκέψη, υπάρχοντας παντοτεινά, μένοντας απαράλλακτος. Πάνω από τους αγγέλους, ανώτερος από τις δυνάμεις των ουρανών. Νικώντας τη λογική σκέψη, ξεπερνώντας τη δύναμη του μυαλού, αδύνατο να τον δεις, μόνο να τον πιστέψεις …

Έριχνε το βλέμμα του στη Γη και την έκανε να τρέμει … Ποτάμια έβγαζε στην έρημο … Κι αυτός ο τόσο μέγας και τρανός πεθύμησε πόρνη. Γιατί; Για να την αναπλάσει από πόρνη σε παρθένα. Για να γίνει ο νυμφίος της. Τι κάνει; Δεν της στέλνει κάποιον από τους δούλους του, δεν στέλνει άγγελο στην πόρνη, δεν στέλνει αρχάγγελο, δεν στέλνει τα χερουβείμ, δεν στέλνει τα σεραφείμ. Αλλά καταφθάνει αυτός ο ίδιος ο ερωτευμένος. 

Η αγκαλιά της Παρουσίας Του.....



π. λίβυος- Χαράλαμπος Παπαδόπουλος.

Αρκετές φορές προσπαθώ να καταλάβω πως φανταζόμαστε την παρουσία του Θεού στην ζωή μας. Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι, περιμένουμε να ανοίξει ο ουρανός και με ένα χολιγουντιανό τρόπο να βγει ένα χέρι που θα ανήκει στο «Θεό» να μας δώσει αυτό που ζητάμε. Άλλοι πάλι ότι από τα ουράνια στρώματα θα κατέβει ένα υπέρτατο Ον, το οποίο με φαντασμαγορικό κινηματογραφικό τρόπο θα επέμβει στην γή στην ιστορία, στην ίδια μας την ζωή.
 
Ξεχνάμε βέβαια ότι ο Θεός είναι πνεύμα. Ξεχνάμε ότι όλες οι ανθρωπομορφικές εικόνες περί Θεού δεν απευθύνονται στο Είναι του, αλλά στην δική μας αδυναμία να κατανοήσουμε έξω από εικόνες και σύμβολα. 

Τα πράγματα όμως είναι πολύ πιο απλά ίσως. Ο Θεός που περιμένουμε έχει ήδη φανεί στο πρόσωπο του Χριστού. Και μας είπε, ότι ένα έχουμε αγάπη ο ένας για τον άλλο θα είναι μέσα μας και δίπλα και γενικότερα στην ζωή μας. Και ότι η μόνη οδός γνώσεως του Θεού είναι η αγάπη. Έλα όμως που εμείς δεν την αντέχουμε ούτε να την δίνουμε πολλώ δε μάλλον όταν μας την δίνουν, και αρεσκόμαστε σε μια μαγική, συναισθηματική και φαντασιακή εικόνα Θεού. 

1η Οκτωβρίου ξεκινάει το "ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει..."



Με ιδιαίτερη χαρά αλλά και αίσθημα ευθύνης, στην ενορία Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, οργανώνουμε για 3η συνεχόμενη χρονιά, το πρόγραμμα καθημερινών δραστηριοτήτων και εκδηλώσεων με τίτλο “ΕΝΟΡΙΑ ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ”.

Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2014

Ο σταυρός του αληθινού μαθητή



Μιχαήλ Χούλης, Θεολόγος

Αφού ο Ιησούς αποκάλυψε στους μαθητές Του πως πρόκειται να πάθει, να αποθάνει και να αναστηθεί, και ύστερα από τον έλεγχο του Πέτρου, ο οποίος τον είχε προτρέψει να φυλάξει τη ζωή Του και να μην θυσιαστεί υπέρ της ζωής των ανθρώπων, κάλεσε τον κόσμο μαζί με τους μαθητές και τους είπε: «Όποιος θέλει (συνειδησιακά και από βαθειά πίστη) να με ακολουθήσει (να γίνει μαθητής μου), ας απαρνηθεί τον εαυτό του (τον εγωισμό του, τις χαμηλές του επιθυμίες και τα μικροσυμφέροντά του), ας σηκώσει το σταυρό του (να δεχθεί στη ζωή του τους κινδύνους, στενοχώριες και διωγμούς ένεκεν εμού, ακόμη δε και αυτό το μαρτύριο) και ας με ακολουθεί. 

Γιατί αυτός που θέλει να σώσει τη ζωή του (την αυθεντική και γνήσια ζωή κοντά στον Χριστό) οφείλει να τη χάσει (όπως οι άγιοι και οι ομολογητές αλλά και ασκητές όλων των αιώνων, που θυσιάστηκαν χάριν της αγάπης Εκείνου). Εκείνος όμως που θα χάσει τη ζωή του (όχι από ιδιοτέλεια, φανταστικές επινοήσεις ή άνευ αληθείας) εξαιτίας μου και εξαιτίας του ευαγγελίου (για το Χριστό και την μοναδική διδασκαλία Του, που οδηγεί στην τελειοποίηση και αθανασία τους πιστούς), αυτός θα τη σώσει (θα ζήσει ψυχοσωματικά, πνευματικά, και χάριτι ενωμένος με τον Θεό, τόσο σ’ αυτή όσο και στην αιώνια ζωή). 

Ο Νόμος και η κατά Χριστόν ζωή - Κυριακή μετά την Ύψωσιν




π. Χ.Β. 

Γαλ. 2.16-20 
Ἀδελφοί εἰδότες ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου ἐὰν μὴ διὰ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν ἐπιστεύσαμεν, ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως Χριστοῦ καὶ οὐκ ἐξ ἔργων νόμου, διότι οὐ δικαιωθήσεται ἐξ ἔργων νόμου πᾶσα σάρξ. 17 Εἰ δὲ ζητοῦντες δικαιωθῆναι ἐν Χριστῷ εὑρέθημεν καὶ αὐτοὶ ἁμαρτωλοί, ἆρα Χριστὸς ἁμαρτίας διάκονος; μὴ γένοιτο. 18 εἰ γὰρ ἃ κατέλυσα ταῦτα πάλιν οἰκοδομῶ, παραβάτην ἐμαυτὸν συνίστημι. 19 ἐγὼ γὰρ διὰ νόμου νόμῳ ἀπέθανον, ἵνα Θεῷ ζήσω. 20 Χριστῷ συνεσταύρωμαι· ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός·


«Ἐγὼ γὰρ διὰ νόμου νόμῳ ἀπέθανον, ἵνα Θεῷ ζήσω. Χριστῷ συνεσταύρωμαι· ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός» (Γαλ. 2.19-20). Με αυτή την φράση συνοψίζει ο Απόστολος Παύλος όλα όσα εξηγεί στην επιστολή του προς τους Γαλάτες, η οποία αποτελεί απάντηση στο ερώτημα εάν οι χριστιανοί πρέπει να τηρούν τις εντολές του Μωσαϊκού νόμου. Η αφορμή βέβαια είχε δοθεί από το ζήτημα που είχε προκύψει την εποχή εκείνη, αν δηλαδή οι εξ εθνών χριστιανοί έπρεπε να περιτέμνονται ή όχι. Ο Απόστολος Παύλος δίνει με την επιστολή αυτή μία σαφή και κατηγορηματική απάντηση, η σπουδαιότητα της οποίας οδήγησε την Εκκλησία ώστε να ορίσει αποσπάσματα της προς Γαλάτας επιστολής να διαβάζονται την Κυριακή πριν από την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού και την Κυριακή μετά την Ύψωση. 

Τι περιμένεις;





π. λύβιος

"Από τον Σταυρό δεν κατεβαίνουμε αλλά μας κατεβάζουν... "

Εγώ θα στο πω απλά και ανθρώπινα, στο δικό μου πνευματικό επίπεδο που είναι χαμηλό και γήινο, γιατί κουράστηκα από τις υψηλές αναλύσεις.
Μην περιμένεις η ζωή να σε ρωτήσει εάν και πόσο αντέχεις.
Μην περιμένεις να βρεθούνε οι τέλειες συνθήκες για να πεις θα ζήσω.
Μην περιμένεις να διαμορφωθούν οι ιδανικές καταστάσεις για να γελάσεις.
Μην περιμένεις να βρεις τον τέλειο πατέρα ή μάνα για να μην έχεις τραύματα.
Μην περιμένεις να βρεις τον τέλειο σύζυγό γιατί απλά δεν θα βρεις ποτέ.
Μην περιμένεις να κάνεις τα τέλεια παιδιά, γιατί απλά δεν υπάρχουν.
Μην περιμένεις να συναντήσεις του τέλειους φίλους, γιατί ούτε εσύ είσαι.

Μην περιμένεις να δουλέψεις στην ιδανική δουλειά γιατί απλά θα μείνεις άνεργος.
Μην περιμένεις να σηκώνεσαι κάθε πρωί και να λες, "ουάου θα πάω για δουλειές....." Ξέχνα το.
Μην περιμένεις να βρείς το τέλειο σπίτι για να απολαύσεις το ηλιοβασίλεμα.
Μην περιμένεις να έχεις την τέλεια παρέα για να πας ένα περίπατο.

Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2014

Ο δεκάλογος των συζύγων




  1. Μην κάνετε τον δάσκαλο στον ή στη σύντροφό σας. Ο καλύτερος τρόπος να τον διδάξετε είναι να τον αγαπάτε.
  2. Ο γάμος είναι μια διαρκής, αλλά ωραία περιπέτεια που βοηθάει ν' ανακαλύπτουμε τον αληθινό εαυτό μας, τον ψυχικό κόσμο του συντρόφου μας και να γνωρίζουμε καλύτερα τον Θεό.
  3. Τον σύντροφό μας τον αποδεχόμαστε όπως είναι, με τις αδυναμίες και τις ιδιοτροπίες του και όχι όπως εμείς θα θέλαμε να είναι. - Η Οικογένεια είναι παλαίστρα και γυμναστήριο.
  4. Προσπαθείστε να καταλάβετε τον ή τη σύζυγό σας. Μη λησμονείτε ότι ο άνδρας σκέφτεται με τη λογική και η γυναίκα με την καρδιά. 
  5. Μην προσπαθείτε να επιβάλλετε τη γνώμη σας και να διορθώσετε τον ή τη σύντροφό σας. Φροντίστε καλύτερα να διορθώσετε τον εαυτό σας. Η αγάπη ζει με την αρμονία των αντιθέσεων.

Όταν οι άγιοι μιλάνε με τα ονόματα τους....


π.λίβυος 

Σήμερα της Αγίας Σοφίας, και των θυγατέρων αυτής, Πίστεως, Ελπίδος και Αγάπης. Λειτουργήσαμε, μέσα στο γλυκό φώς της Ευχαριστίας, μα και του Κρητικού ουρανού που σιγά σιγά όσο περνούσε η ώρα γινόταν όλο και πιο δυνατό.

Βέβαια το Φθινόπωρο έχει μια ιδιορρυθμία. Παίζει λιγάκι με τα συναισθήματα μας. Λιάζει και σκοτεινιάζει στο ίδιο γρήγορα. Θα έχετε ακούσει ότι σαν αλλάζουν οι εποχές οι ευαίσθητες ψυχές λίγο χάνουν τον προσανατολισμό τους. Είναι λίγο εκκρεμές. Βαθαίνουν πότε στην θλίψη και πότε αναδύονται στην χαρά. Μάλλον προετοιμάζονται για την είσοδο του χειμώνα, μα ο Θεός, το δίνει σιγά σιγά έτσι ώστε να μην τους έρθει απότομο και γκρεμοτσακιστούν στα απύθμενα του ψυχισμού. 

Τα έχουν αυτά οι ευαίσθητοι. Είναι σαν τα λουλούδια μαραίνονται και ανθίζουν πάλι. Έχει κόστος όμως αυτό. Αλλά και τι ωραίο δεν έχει κόστος. Δεν είναι λίγο να σου έχει δώσει ο Θεός μια όμορφη καρδιά!!!!

Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2014

Ενορία (όλοι μαζί)



Ρωτά ο δάσκαλος, στο μάθημα των θρησκευτικών τα παιδιά μέσα στην τάξη τί είναι ενορία… καμμία απόκριση, δεν ήξερε κανένα. Μέσα στο βιβλίο η λέξη ενορία αναφέρεται αόριστα σαν ένα σύνολο ανθρώπων που εκκλησιάζονται στον ίδιο ναό (ενορία: Το σύνολο των πιστών (κατοίκων) της περιοχής που παίρνει συχνά το όνομά της από το ναό που βρίσκεται σ´ αυτήν).

Εκεί μια μαθήτρια σηκώνει επίμονα το χέρι,

- Να πώ τί είναι ενορία;

- Να πείς λέγει ο δάσκαλος.

Ἡ ἐνορία ὡς ἐπί τό αὐτό εὐχαριστιακή σύναξις τῶν Χριστιανῶν ἑνός τόπου



Ἀρχ. Γεώργιος Καψάνης Γρηγοριάτης


Στην ενορία δεν συνάγονται Χριστιανοί από διάφορα μέρη αλλά από τον συγκεκριμένο χώρο και τόπο, που περιβάλλει τον ενοριακό Ναό. Στην ενορία τους οι Χριστιανοί ενός τόπου εκκλησιοποιούνται. Ενώνονται πνευματικά, αδελφώνονται, ώστε στις καθημερινές τους σχέσεις να ζουν ως αδελφοί εν Χριστώ και μέλη της Εκκλησίας.

Στην καθημερινή ζωή άλλωστε δημιουργούνται μεταξύ των ανθρώπων που κατοικούν σε μια γειτονιά, περιοχή, συνοικία, προβλήματα επικοινωνίας, εχθρότητες, ανταγωνισμοί, ψυχρότητες, απόσταση και δυσκολία κοινωνίας. Στον Ναό της ενορίας κατά τις εκκλησιαστικές συνάξεις ο κάθε ένας μπορεί να ξαναδή τον συντοπίτη και συνενορίτη του Χριστιανό, ως εν Χριστώ αδελφό, να ξαναπούν καλημέρα, να ζεσταθούν οι καρδιές. Αυτός είναι ο λόγος που στην ενορία πρέπει να συνάγωνται όχι Χριστιανοί από διαφορετικά μέρη αλλά από τη γειτονιά που συζούν καθημερινά.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Κάθε Κυριακή 2η Θεία Λειτουργία, κάθε εβδομάδα Αγρυπνία στην Ευαγγελίστρια Πειραιώς
 

 
Στα πλαίσια του ποιμαντικού έργου που επιτελείται στην Ευαγγελίστρια Πειραιώς κάθε Κυριακή από τις 21 Σεπτεμβρίου και μέχρι τέλος Ιουνίου θα τελείται 2η Θεία Λειτουργία 10.30΄-11.30΄. Με τον τρόπο αυτό θα δίδεται η ευκαιρία να μην μένει κανείς αλειτούργητος την Κυριακή.
Από την πρώτη εβδομάδα του Οκτωβρίου θα τελείται Αγρυπνία.
Θα αρχίζει στις 9.30΄ με την ακολουθία του Εσπερινού και στη συνέχεια ο Όρθρος και
η Θεία Λειτουργία. Θα περατούται στις 0.30΄ π.μ.
Το πρόγραμμα των αγρυπνιών του Α΄ τριμήνου:

Σάββατο, 13 Σεπτεμβρίου 2014

Το σκάνδαλο του Σταυρού


π. Χ.Β.
Α' Κορ. 1.18-24 
Ἀδελφοί, ὁ λόγος γὰρ ὁ τοῦ σταυροῦ τοῖς μὲν ἀπολλυμένοις μωρία ἐστί, τοῖς δὲ σῳζομένοις ἡμῖν δύναμις Θεοῦ ἐστι. 19 γέγραπται γάρ· ἀπολῶ τὴν σοφίαν τῶν σοφῶν, καὶ τὴν σύνεσιν τῶν συνετῶν ἀθετήσω. 20 ποῦ σοφός; ποῦ γραμματεύς; ποῦ συζητητὴς τοῦ αἰῶνος τούτου; οὐχὶ ἐμώρανεν ὁ Θεὸς τὴν σοφίαν τοῦ κόσμου τούτου; 21 ἐπειδὴ γὰρ ἐν τῇ σοφίᾳ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔγνω ὁ κόσμος διὰ τῆς σοφίας τὸν Θεόν, εὐδόκησεν ὁ Θεὸς διὰ τῆς μωρίας τοῦ κηρύγματος σῶσαι τοὺς πιστεύοντας. 22 ἐπειδὴ καὶ Ἰουδαῖοι σημεῖον αἰτοῦσι καὶ Ἕλληνες σοφίαν ζητοῦσιν, 23 ἡμεῖς δὲ κηρύσσομεν Χριστὸν ἐσταυρωμένον, Ἰουδαίοις μὲν σκάνδαλον, Ἕλλησι δὲ μωρίαν, 24 αὐτοῖς δὲ τοῖς κλητοῖς, Ἰουδαίοις τε καὶ Ἕλλησι, Χριστὸν Θεοῦ δύναμιν καὶ Θεοῦ σοφίαν.


Εορτάζει σήμερα η αγία μας Εκκλησία την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού και ο απόστολος Παύλος μάς λέει ότι ο λόγος του Σταυρού για τους μεν απολλυμένους είναι μωρία, ενώ για εμάς τους σωζομένους αποτελεί Θεού δύναμη και Θεού σοφία. Και απολλυμένοους ονομάζει εκείνους που δεν έχουν πιστέψει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο σαρκωθείς Υιός του Θεού και λυτρωτής του κόσμου, και επομένως δεν έχουν γευτεί την χάρη και την χαρά της εν Χριστώ ζωής. Γι αυτό και προσθέτει το προφητικό του Ιερεμία, ότι “θα απωλέσω την σοφία των σοφών και την σύνεση των συνετών θα αθετήσω” (Ιερ. 29.14). Απέναντι δηλαδή στην σοφία του κόσμου αντιπαραβάλει την πίστη, γι αυτό και καταλήγει λέγοντας ότι επειδή οι μεν Ιουδαίοι επιζητούν κάποιο θαύμα, ενώ οι εθνικοί φιλόσοφοι αναζητούν την σοφία, εμείς κηρύττουμε Χριστόν εσταυρωμένο, ο οποίος για τους μεν Ιουδαίους είναι σκάνδαλο και για τους εθνικούς μωρία, για όσους όμως από αυτούς έχουν κληθεί και πιστέψει είναι Θεού δύναμη και Θεού σοφία. 

Τα πατώματα ....


π.Λίβυος

Κάθε μέρα ο κόσμος βγαίνει για δουλειά. Πάει να ψάξει και να πράξει, αυτό που ονομάζουμε εργασία, μεροκάματο. Να ζήσει, να επιβιώσει. 


Υπάρχουν όμως κάτι ψυχές που κάθε μέρα κάνουν και μια επιπλέον βαριά εργασία. Ίσως την πιο επώδυνη.

Παλεύουν, ματώνουν στην κυριολεξία, να κρατηθούν στην ζωή. Αγωνίζονται για να μπορέσουν να ζήσουν και σήμερα. Όχι για το ψωμί τους μα για την ψυχή τους, για την ελπίδα.

ΔΙΑ ΤΟΥΤΟ ΗΛΘΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΩΡΑΝ ΤΑΥΤΗΝ



Ο Χριστός έγινε άνθρωπος για να ανέβει στο Σταυρό. Το είπε ο Ίδιος τις παραμονές του πάθους Του. Προσευχόμενος στον Πατέρα Του λέει: «Πάτερ, σώσόν με εκ της ώρας ταύτης .αλλά δια τούτο ήλθον εις την ώραν ταύτην» (Ιωάν. 12, 27). Ήρθε στον κόσμο για να περάσει την ώρα της οδύνης. Αυτή η ώρα όμως ήταν ταυτόχρονα και ώρα δόξας. Γι’ αυτό και ο Χριστός λέει: «Πάτερ, δόξασόν σου το όνομα». Και έρχεται η φωνή από τον ουρανό: «Και εδόξασα και πάλιν δοξάσω» (Ιωάν. 12, 28). Ο Σταυρός του Κυρίου ήταν λοιπόν ο σκοπός της παρουσίας του Χριστού στον κόσμο, η γεύση της οδύνης ήταν το αποκορύφωμα της αγάπης Του προς τους ανθρώπους, και στον Σταυρό πάνω δοξάστηκε το όνομα του Θεού Πατρός.

 Οι άνθρωποι όταν έχουμε στο νου μας τον Θεό, πιστεύουμε σε μία ανώτερη δύναμη, η οποία φέρει πάνω της το χαρακτηριστικό της παντοδυναμίας. Δεν μπορούμε να διανοηθούμε ότι ο Θεός βρίσκεται ανάμεσά μας, και μάλιστα έχοντας προσλάβει την ανθρώπινη φύση όχι για να επιβάλει την παντοδυναμία Του, αλλά για να σταυρωθεί. Για να βιώσει δηλαδή το έσχατο σημείο της αδυναμίας, του εξευτελισμού, της ταπείνωσης από εμάς τους ανθρώπους, από τα δημιουργήματά Του. Όταν μάλιστα κοιτούμε προσεκτικότερα τη ζωή του Χριστού, διαπιστώνουμε το φαινομενικά ακατανόητο αυτής της επιλογής. Ο Κύριος που θεραπεύει τους ασθενείς. Ο Κύριος που νικά τους φυσικούς νόμους. Ο Κύριος που συγχωρεί αμαρτίες. Ο Κύριος που δια του λόγου σαγηνεύει τα πλήθη, που κανείς δεν μπορεί να Του αντισταθεί ως προς τη γνώση και τη σοφία, αναφέρει ότι σκοπός της ζωής Του ήταν ο Σταυρός. Δεν είναι μόνο σημείο εναντίον του ανθρώπινου εγωκεντρισμού. Είναι και η αίσθησητης παραίτησης από την ίδια τη ζωή, κάτι που αντίκειται στο ένσκτικτο της επιβίωσης με το οποίο ο Θεός μας έχει προικίσει. Ο Χριστός υπερβαίνει κάθε ανθρώπινη ανάγκη και δείχνει ότι εκούσια ήρθε και εν γνώσει Του για να σταυρωθεί. Κανείς από τους ανθρώπους δεν θα μπορούσε να διαλέξει μία τέτοια οδό παντελούς παραίτησης από την δύναμη και τα χαρακτηριστικά της φύσης μας και να οδηγήσει τον εαυτό του εκούσια στον θάνατο. 

Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2014

Οι παλαιοημερολογίτες κατα τον γέροντα Παίσιο



Ένα θέμα που απασχόλησε τον Γέροντα Παΐσιο, ήταν το θέμα του ημερολογίου. Πονούσε για το χωρισμό και προσευχόταν. Λυπόταν για τις παρατάξεις των παλαιοημερολογιτών που είναι ξεκομμένες σαν τα κλήματα από την Άμπελο, και δεν έχουν κοινωνία με τα Ορθόδοξα Πατριαρχεία και τις κατά τόπους αυτοκέφαλες Ορθόδοξες Εκκλησίες. Μερικές τέτοιες ενορίες στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη ενώθηκαν καθ' υπόδειξή του με την Εκκλησία κρατώντας το παλαιό ημερολόγιο.
Έλεγε, λοιπόν ο Γέροντας: «Καλό ήταν να μην υπήρχε αυτή η εορτολογική διαφορά, αλλά δεν είναι θέμα πίστεως». Στις ενστάσεις ότι το νέο ημερολόγιο το έκανε Πάπας, απαντούσε: «Το νέο ημερολόγιο το έκανε Πάπας και το παλιό ειδωλολάτρης», εννοώντας τον Ιούλιο Καίσαρα. Για να φανεί καλύτερα η τοποθέτηση του Γέροντα στο θέμα του ημερολογίου, παρατίθεται στη συνέχεια μια σχετική μαρτυρία:
Ορθόδοξος Έλληνας με την οικογένειά του ζούσε χρόνια στην Αμερική. Είχε όμως σοβαρό πρόβλημα. Ο ίδιος ήταν ζηλωτής (παλαιοημερολογίτης), ενώ η γυναίκα και τα παιδιά του ήταν με το νέο ημερολόγιο.

Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2014

Μνημονεύουμε γιατί αγαπάμε



Γιατί τα ονόματα;


Μερικοί ρωτούν γιατί μνημονεύουμε τα ονόματα των κεκοιμημένων και των ζώντων στις προσευχές που κάνουμε γι' αυτούς. Ο Θεός σαν παντογνώστης που είναι, δεν ξέρει τα ονόματά τους και τις ανάγκες τους;



Όμως αυτοί που μιλούν και σκέπτονται έτσι, ξεχνούν ότι την προσευχή δεν την κάνομε για ενημέρωση του Θεού. Φυσικά ο Θεός δεν έχει ανάγκη τέτοιας ενημερώσεως. Άλλη είναι η σημασία αυτής της προσευχής.



Προσευχόμεθα υπέρ των ζώντων και των μεταστάντων και τους μνημονεύουμε με τα ονόματά τους, για να δείξουμε, ότι τους αγαπάμε με όλη μας την καρδιά. Γιατί δεν είμαστε απλώς συγγενείς ή φίλοι ή γνωστοί, αλλά «αλλήλων μέλη». Μέλη της Μιάς Εκκλησίας. Του Ενός Μυστικού Σώματος του Χριστού.



Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στη μηχανική και απαθή μνημόνευση των ονομάτων και στην ολοκάρδια προσευχή. Το ένα απέχει από τον άλλο, όσο ο ουρανός από τη γη.

Τετάρτη, 10 Σεπτεμβρίου 2014

Τι είναι τα πάθη και πως αρρωσταίνουν την ψυχή μας;



Το τι είναι πάθος ορίζει με θαυμάσιο τρόπο ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής: «Πάθος εστί κίνησις ψυχής παρά φύσιν η επί φιλίαν άλογον η επί μίσος άκριτον η τινος η διά τι των αισθητών». Δηλαδή: Πάθος είναι η παρά φύσιν (μη φυσιολογική) κίνηση της ψυχής ή προς παράλογη αγάπη ή άκριτο μίσος ή για κάποιον (άνθρωπο) ή για κάποιο από τα αισθητά (πράγματα). 



Εξηγώντας ο ίδιος Άγιος τον ορισμό αυτό δίνει μερικά παραδείγματα και λέει ότι τα πάθη μας οδηγούν στο να επιθυμούμε πράγματα η πρόσωπα παράλογα, όπως: «βρώματος παρά τον καιρόν η παρά την χρείαν η γυναικός… της νομίμου. Και πάλιν, όταν οργιζώμεθα η λυπώμεθα παρά το εικός, οίον κατά του ατιμάσαντος η ζημιώσαντος». Και όταν οργιζόμαστε η λυπόμαστε παράλογα, όπως εναντίον κάποιου που μας πρόσβαλε η μας ζημίωσε.

Η λέξη «πάθος» προέρχεται από το ρήμα πάσχω. Επομένως, όταν κάποιος έχει ένα η περισσότερα πάθη, τότε πάσχει, υποφέρει! Ο εμπαθής άνθρωπος δεν είναι υγιής αλλά άρρωστος και έχει ανάγκη θεραπείας.

Όταν κάποιος αρρωστήσει σωματικά, θεραπεύεται κυρίως από τον γιατρό, τα φάρμακα, τη δίαιτα η και κάποιες ασκήσεις (π.χ. βάδισμα, κολύμβηση κ.λπ.) που ο γιατρός συνιστά, αλλά συνεργεί και ο ίδιος ο ασθενής. Πως; Πρώτα με την εμπιστοσύνη που δείχνει στο γιατρό. Έπειτα, με την ακριβή εφαρμογή των οδηγιών ως προς την λήψη των φαρμάκων και τη δίαιτα. Κατόπιν, με την αποφυγή βλαβερών συνηθειών (π.χ. του καπνίσματος), όσο κι αν αυτό είναι δύσκολο και τέλος, την εφαρμογή των ασκήσεων.

Τρίτη, 9 Σεπτεμβρίου 2014

Ι. ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΑΓΙΩΝ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ 1 & 2 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ


ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

Ι. ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΥ ΑΓΙΩΝ 

ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ 




 Ι. ΝΑΟΥ ΑΓ. ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 

ΠΟΛΙΟΥΧΟΥ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ



ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ


Τετάρτη 1 Οκτωβρίου
19:00 Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετ' αρτοκλασίας, χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Πειραιώς κ.κ. Σεραφείμ. 

20:30    Λιτάνευσις της ιεράς εικόνος και των λειψάνων των Αγίων.

23:00 Ιερά αγρυπνία

Πέμπτη 2 Οκτωβρίου
07:00 Όρθρος και Πανηγυρική Θ. Λειτουργία Ιερουργούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Πειραιώς κ.κ. Σεραφείμ.

18:00 Μεθέορτος Εσπερινός και Ιερά Παράκλησις των Αγίων.



Στον Ι. Ναό μας, κατά το ανωτέρω διήμερο, θα τίθενται προς προσκύνηση τεμάχια Ιερών Λειψάνων των Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης που θησαυρίζονται στο Ναό μας.

Συγκοινωνία: 
            859(μπλε λεωφορειο) από ΗΣΑΠ Πειραιά, στάση Αγ Παντελεήμωνος
              20 (τρόλευ) από ΗΣΑΠ Πειραιά, στάση Ούλωφ Πάλμε