ΑΘΛΟΦΟΡΕ ΑΓΙΕ ΚΑΙ ΙΑΜΑΤΙΚΕ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝ, ΠΡΕΣΒΕΥΕ ΤΩ ΕΛΕΗΜΟΝΙ ΘΕΩ, ΙΝΑ ΠΤΑΙΣΜΑΤΩΝ ΑΦΕΣΙΝ, ΠΑΡΑΣΧΗ ΤΑΙΣ ΨΥΧΑΙΣ ΗΜΩΝ.

Δευτέρα, 30 Σεπτεμβρίου 2013

Η αντιμετώπιση των ασθενειών






Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου

Όλα δίνονται από το Θεό. Και όλα δίνονται για τη σωτηρία μας. Μ’ αυτή τη σκέψη να δεχθείς κι εσύ την ασθένειά σου, ευχαριστώντας το Θεό, που φροντί­ζει για τη σωτηρία σου. Τώρα, το πως συντελεί στη σωτηρία μας οτιδήποτε παραχωρεί ό Κύριος, μόνο Εκείνος το γνωρίζει. Εμείς συνήθως δεν μπορούμε να το αντιληφθούμε. Στέλνει λ.χ. μια συμφορά άλλοτε για να μας παιδαγωγήσει, άλλοτε για να μας αφυπνί­σει πνευματικά, άλλοτε για να μας γλυτώσει από ενα μεγαλύτερο κακό, άλλοτε για να μας αυξήσει τον ουράνιο μισθό, άλλοτε για να μας απαλλάξει από κά­ποιο πάθος κ.ο.κ. Εσύ, λοιπόν, ν’ αναλογίζεσαι τις αμαρτίες σου και να λες: «Δόξα σ’ Εσένα, Κύριε, που με τιμωρείς δίκαια!». Να συλλογίζεσαι ότι πρωτύτερα είχες ξεχάσει το Θεό και να λές: «Δόξα σ’ Εσένα, Κύ­ριε, που μου έδωσες αφορμή και γνώση για να Σε θυμάμαι συχνά!». Να σκέφτεσαι οτι, αν ήσουν υγιής, πιθανότατα δεν θα έκανες το καλό, και να λές: «Δόξα σ’ Εσένα, Κύριε, που μ’ εμπόδισες από την αμαρ­τία!». Αν αντιμετωπίζεις μ’ αυτόν τον τρόπο και μ’ αυτές τις σκέψεις την ασθένεια σου, το φορτίο σου θα γίνει πολύ ελαφρό.

Κυριακή, 29 Σεπτεμβρίου 2013

40 ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ (Α΄ ΜΕΡΟΣ)

 

1. Προσευχή είναι η αναφορά των αιτημάτων μας στο Θεό.

2. Θεμέλιο της προσευχής είναι η επίγνωση του ανθρώπου ότι αποτελεί ύπαρξη που έχει εκπέσει από την αρχική της κατάσταση. Γι' αυτό προσεύχεται, για να αποκτήσει πάλι τη μακαριότητα που είχε πριν από την πτώση και την έχασε με την πτώση του.

Σάββατο, 28 Σεπτεμβρίου 2013

Κυριακή Β' Λουκά: Ομιλία εις το «Καθώς θέλετε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, και υμείς ποιείτε αυτοίς»




Αγ. Γρηγρίου του Παλαμά

Και καθώς θέλετε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, και υμείς ποιείτε αυτοίς ομοίως. Και ει αγαπάτε τους αγαπώντας υμάς, ποία υμίν χάρις εστί; Και γαρ οι αμαρτωλοί τους αγαπώντας αυτούς αγαπώσι. Και εάν αγαθοποιήτε τους αγαθοποιούντας υμάς, ποία υμίν χάρις εστί; Και γαρ οι αμαρτωλοί το αυτό ποιούσι. Και εάν δανείζητε παρ΄ ων ελπίζετε απολαβείν, ποία υμίν χάρις εστί; Και γαρ αμαρτωλοί αμαρτωλοίς δανείζουσιν ίνα απολάβωσι τα ίσα. Πλην αγαπάτε τους εχθρούς υμών και αγαθοποιείτε και δανείζετε μηδέν απελπίζοντες, και έσται ο μισθός υμών πολύς, και έσεσθε υιοί υψίστου, ότι αυτός χρηστός εστίν επί τους αχαρίστους και πονηρούς. Γίνεσθε ουν οικτίρμονες, καθώς και ο πατήρ υμών οικτίρμων εστί. 

Μετάφραση (Λουκά στ΄ 31-36)

Όπως θέλετε να σας συμπεριφέρονται οι άνθρωποι, έτσι ακριβώς να τους συμπεριφέρεστε κι εσείς. Γιατί, αν αγαπάτε αυτούς που σας αγαπούν, ποια εύνοια περιμένετε από το Θεό; Αφού και οι αμαρτωλοί αγαπούν αυτούς που τους αγαπούν. Κι αν κάνετε καλό σ΄ αυτούς που σας κάνουν καλό, ποια εύνοια περιμένετε από το Θεό; Και οι αμαρτωλοί το ίδιο κάνουν. Αν δανείζετε σ΄ όσους ελπίζετε να σας τα επιστρέψουν, ποια εύνοια περιμένετε από το Θεό; Και οι αμαρτωλοί δανείζουν στους ομοίους τους για να τα πάρουν πίσω. Αντίθετα, εσείς ν΄ αγαπάτε τους εχθρούς σας, να κάνετε το καλό και να δανείζετε, χωρίς να περιμένετε να πάρετε πίσω τίποτε. Κι έτσι, ο Θεός, που είναι καλός ακόμα και με τους αχάριστους και τους κακούς, θα σας ανταμείψει με το παραπάνω και θα σας κάνει παιδιά του. Να είστε λοιπόν σπλαχνικοί, όπως σπλαχνικός είναι κι ο Θεός Πατέρας σας.

Τα λόγια σου είναι καρφιά....



Ήταν μια φορά ένας νεαρός, ο οποίος συμπεριφερόταν μερικές φορές βίαια.
Ο πατέρας του, του έδωσε ένα σακουλάκι με καρφιά και του είπε να καρφώνει ένα καρφί στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο κάθε φορά που θα έχανε την υπομονή του και θα μάλωνε με κάποιον.

Την πρώτη μέρα έφτασε στο σημείο να καρφώσει 37 καρφιά στο πεζοδρόμιο.
Kατά τις εβδομάδες που ακολούθησαν έμαθε να ελέγχει τον εαυτό του και ο αριθμός των καρφιών που κάρφωνε στο πεζοδρόμιο λιγόστευε συνεχώς μέρα με τη μέρα: είχε ανακαλύψει ότι ήταν πιο εύκολο να συγκρατείται από το να καρφώνει καρφιά.
Τελικά, έφτασε η μέρα κατά την οποία ο νεαρός δεν έβαλε ούτε ένα καρφί στο πεζοδρόμιο.
Τότε πήγε στον πατέρα του και του είπε ότι εκείνη την ημέρα δεν χρειάστηκε να βάλει ούτε ένα καρφί.



Τότε ο πατέρας του, του είπε να βγάζει ένα καρφί για κάθε μέρα που θα περνούσε χωρίς να χάσει την υπομονή του.
Οι μέρες πέρασαν και ο νεαρός τελικά μπόρεσε να πει στον πατέρα του ότι είχε βγάλει όλα τα καρφιά απ το πεζοδρόμιο.
Ο πατέρας τότε, οδήγησε τον υιό του στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο και του είπε:

- «Παιδί μου, συμπεριφέρθηκες καλά, αλλά κοίτα πόσες τρύπες έχει το πεζοδρόμιο. Αυτό δεν θα είναι πια όπως πριν.
Όταν μαλώνεις με κάποιον και του λες κάτι προσβλητικό, του αφήνεις μια πληγή όπως αυτή.
Μπορείς να μαχαιρώσεις έναν άνθρωπο και μετά να του βγάλεις το μαχαίρι, ωστόσο όμως θα του μείνει πάντα μια πληγή.»

«Λίγη σημασία έχει πόσες φορές θα ζητήσεις συγνώμη, η πληγή που γίνεται με τα λόγια κάνει τόση ζημιά όσο και μία πληγή στο σώμα σου...»






Αναδημοσίευση:http://synodoiporia.blogspot.com

Για την αντιμετόπιση του άγχους


ερομονάχου Σάββα γιορείτου
πάντηση σέ μία ψυχή:
Μο ζητήσατε νά γράψω δύο σελίδες γιά τό γχος. Τί εναι καί πς ντιμετωπίζεται...
Θά ταν ρκετό νά σς γράψω μόνο δύο σειρές, πού ρκον γιά χιλιάδες σελίδες:
«Ἑαυτούς καί ἀλλήλους καί πᾶσαν τήν ζωήν ἡμῶν Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα». Αὐτό ἁπλᾶ σημαίνει: «Τούς ἑαυτούς μας καί τούς ἄλλους καί ὅλη μας τήν ζωή ἄς τά ἀφήσουμε στόν Θεό».
ν τηρομε συνεχς ατήν τήν προτροπή ποτέ δέν θά κυριευθομε πό τήν δαιμονική πήρεια πού λέγεται γχος.
Παρ’ λα ατά ς πομε λίγα κόμη πάνω στό θέμα μας:

Η ΑΛΗΘΕΙΑ, Η ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ




 π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός 

Χρειαζόμαστε την αλήθεια; Πόσο έτοιμοι να την ακούσουμε είμαστε; Και ποιος θα μας την πει; Αυτά τα τρία ερωτήματα μας θέτει με τα λόγια του στους Κορινθίους ο Απόστολος Παύλος. Απαντά στα παράπονά τους ότι δεν πήγε να τους επισκεφθεί και την ίδια στιγμή υπερασπίζεται το αποστολικό του αξίωμα και την θέση του στην Εκκλησία του Χριστού, την οποία μερίδα των Κορινθίων χριστιανών, εκ των ιουδαϊζόντων αμφισβητούσε. Και καθώς απαντά στα όσα τον κατηγορούν, νιώθει την ανάγκη να απευθυνθεί και σε όσους λυπούνται με αυτή την κατάσταση. Σε όσους πιθανόν να πίστευαν ότι όλα έπρεπε να είναι αρμονικά και τέλεια στην Εκκλησία, γιατί αυτή αποτελεί το ιδανικό πολίτευμα, ως προερχόμενη εκ του ουρανού.

Παρασκευή, 27 Σεπτεμβρίου 2013

Γέννησε το γιο της ενώ βρισκόταν σε κώμα και ξύπνησε όταν άκουσε τη φωνή του...



Τώρα εκείνος μασά την τροφή της και την ταΐζει στο στόμα 

Δεν είναι σπάνια εικόνα στο ζωικό βασίλειο οι γονείς να μασούν την τροφή και να την περνούν, στόμα με στόμα, στα μικρά τους. Μια μητέρα και ο γιος της, από την Κίνα, αποτελούν ένα σπάνιο παράδειγμα της ίδιας πρακτικής στον κόσμο των ανθρώπων, και μάλιστα αντίστροφα. 

Η Zhang Rongxiang έπεσε σε κώμα έπειτα από τροχαίο ατύχημα πριν από τρία χρόνια. Οι γιατροί ενημέρωσαν τον σύζυγό της Gao Dejin πως δεν θα συνέλθει ποτέ και λίγη ώρα αργότερα διαπίστωσαν πως η γυναίκα ήταν έγκυος και πως, σαν από θαύμα, το μωρό είχε επιβιώσει. 

Το κατεξοχήν μυστήριο της Αγάπης



Ο Γάμος, το Μυστήριο της Αγάπης
Α' μέρος


«Ουκ έστιν τούτο ανθρώπινον, αλλ’ ο Θεός τους έρωτας τούτους εγκατέσπειρε» (Ι. Χρυσόστομος)

Χωρίς την αγάπη όλα μένουν μετέωρα και ατελείωτα. Η αγάπη είναι ο «σύνδεσμος της τελειότητας» (Κολ. γ' 14), το πρώτο και έσχατο μέτρο και κριτήριο των προσώπων, των γεγονότων και των πραγμάτων. Η ζωή θα μπορούσε να ονομάζεται αγάπη και η αγάπη ζωή.

Ο Ερωτας - Οδ. Ελύτης

Τετάρτη, 25 Σεπτεμβρίου 2013

Εναρξη κατηχητικών σχολείων της Ι. Μ. Πειραιώς



Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει...
Τα πιο όμορφα παιδιά δεν έχουν ακόμα μεγαλώσει...
Τις πιο όμορφες ημέρες μας, δεν τις έχουμε ακόμα ζήσει...
Κι αυτό που θέλω να σου πω, το πιο όμορφο απ'όλα...

δεν στο 'χω πει ακόμα...

Με τον αγιασμό που θα τελεσθεί σε όλες τις ενορίες της Μητροπόλεως Πειραιώς, την Κυριακή 6 Οκτωβρίου μετά το τέλος της Θ. Λειτουγίας, ξεκινάνε και φέτος τα κατηχητικά σχολεία για παιδιά προσχολικής ηλικίας και δημοτικού, οι Νεανικές Ενοριακές Συντροφιές για νέους γυμνασίου και λυκείου, καθώς και οι συναντήσεις για αποφοίτους.
Στην Ενορία μας θα λειτουργούν κάθε Κυριακή 10:30 - 11:30 τμήματα κατηχητικών για παιδιά προσχολικής ηλικίας, δημοτικού και γυμνασίου.
Επίσης κάθε Κυριακή 11:30 - 12:30 θα λειτουργεί τμήμα εκμάθησης παραδοσιακών χορών για παιδιά όλων των ηλικιών.
Κάθε Δευτέρα 18:00 - 20:00 θα λειτουργεί τμήμα εκμάθησης αγιογραφίας.




Με πατρικές ευχές,
                                                                                   π. Γεώργιος

Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2013

ΣΤΑΧΥΟΛΟΓΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΔΑΧΕΣ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΣΙΛΟΥΑΝΟΥ 24 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ




"Αν ένας λαός ή μία πολιτεία υποφέρουν, τότε πρέπει να μετανοήσουν οι πάντες κι ο Θεός θα τα εξομαλύνει όλα προς το καλό".
Όποιος δεν αγαπά τους εχθρούς, σ' αυτόν δεν έχει κατοικήσει ακόμη η χάρις του Θεού.
* Αφόρητη είναι η ζωή χωρίς αγάπη για τον Θεό. Σκότος και ανία για την ψυχή. Όταν όμως έλθει η αγάπη, τότε είναι αδύνατο να περιγραφεί η χαρά της ψυχής.
* Όποιος γνώρισε την αγάπη του Θεού, αυτός αγαπά όλον τον κόσμο και ποτέ δεν μεμψιμοιρεί, γιατί η πρόσκαιρη θλίψη για τον Θεό προκαλεί αιώνια χαρά.
* Ας ταπεινώσουμε τον εαυτό μας, και ο Κύριος θα δώσει να γνωρίσουμε την δύναμη της προσευχής του Ιησού.
* Ψυχή που αγαπά τον Κύριο δεν μπορεί να μην προσεύχεται, γιατί την έλκει προς Αυτόν η χάρη που εδοκίμασε στην προσευχή.
*  Αν κανείς προσεύχεται στον Κύριο και σκέφτεται άλλα πράγματα, τότε ο Κύριος δεν εισακούει αυτού του είδους την προσευχή.
*  Ή αδιάλειπτη προσευχή προέρχεται από την αγάπη και χάνεται εξ αιτίας της κατακρίσεως, της αργολογίας και της ακράτειας.

H Παναγία Μυρτιδιώτισσα 24 Σεπτεμβρίου



Κανένα πρόσωπο, κανένας άγιος, δεν έχει τόσα ονόματα, όσα έχει η Μαρία η «Κεχαριτωμένη». Ονόματα, που αναφέρονται στην αρετή της: Άσπιλη, Αμόλυντη, Αγνή, Αγία, Παναγία. Ονόματα, που αναφέρονται στη θέση, που κατέχει τώρα στον ουρανό: Βασίλισσα, Παντάνασσα, Πλατυτέρα, Ενδοξότερα των Χερουβίμ. Ονόματα, που αναφέρονται στις εικόνες της: Πορταΐτισσα, Ρόδον το Αμάραντον, Γαλακτοτροφούσα, Δεομένη, Τριχερούσα. Ονόματα, που αναφέρονται στα σημεία και τα θαύματά της: Γρηγορούσα, Γοργοεπήκοος, Φανερωμένη, Ελεούσα, Γιάτρισσα. Ονόματα, που αναφέρονται στους τόπους, που τιμάται ιδιαιτέρως κάποια εικόνα της: Παναγία της Τήνου, Προυσώτιοοα, Χοζεβίτισσα, Μυρτιδιώτισσα.

Σάββατο, 21 Σεπτεμβρίου 2013

ΟΤΙ ΤΟ ΥΜΩΝ ΥΣΤΕΡΗΜΑ ΟΥΤΟΙ ΑΝΕΠΛΗΡΩΣΑΝ

              


π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

 Οι άνθρωποι έχουμε ανάγκη από εκείνους που θα μας βοηθήσουν σε ό,τι υστερούμε. Από εκείνους που θα συμπληρώσουν τα κενά μας. Που θα μοιραστούνε μαζί μας τη ζωή τους και θα προσφέρουν τόσο σε μας όσο και στη ζωή εν γένει ό,τι ο καθένας μόνος του δεν μπορεί να καλύψει με πληρότητα. Το ίδιο με τις ανθρώπινες σχέσεις συμβαίνει και με την πνευματική και εκκλησιαστική ζωή. Δεν υπάρχει άνθρωπος ο οποίος από μόνος του να μπορεί να καλύψει τα πάντα. Αντίθετα, λιγότερο ή περισσότερο, όλοι υστερούμε. Όλοι έχουμε ανάγκη από εκείνον ή εκείνους που θα καλύψουν τις υστερήσεις μας και που θα μας συνδράμουν, ώστε και να μην είμαστε μόνοι μας, αλλά και να μην νιώθουμε το βάρος των αδυναμιών μας, των ασθενημάτων μας, να γίνεται ασήκωτο.

Καλημέρα....σε 60΄


Συλλογή υπογραφών για να μη χρηματοδοτούνται ενέργειες καταστροφής εμβρύων


Μία πανέξυπνη αεροσυνοδός...





Ένας πενηντάρης μουσουλμάνος φτάνει στο αεροπορικό του κάθισμα σε μία κατάμεστη πτήση. Αμέσως άρχισε να διαμαρτύρεται ότι δεν ήθελε το κάθισμα.

Το κάθισμα του ήταν δίπλα σε μια ηλικιωμένη λευκή γυναίκα που διάβαζε την Βίβλο. Αηδιασμένος ο μουσουλμάνος κάλεσε αμέσως την αεροσυνοδό και απαίτησε μια νέα θέση.

Ο μουσουλμάνος της είπε: «Δεν μπορώ να κάθομαι εδώ δίπλα σε αυτή την άπιστη». Η αεροσυνοδός του είπε: «Επιτρέψτε μου να δω αν μπορώ να βρω ένα άλλο κάθισμα».

Πέμπτη, 19 Σεπτεμβρίου 2013

Ο Γέροντας Παΐσιος και οι νέοι



Ὁ Γέροντας εἶχε ἰδιαίτερη πνευματική σχέση μέ τούς νέους. Τούς ἀγαποῦσε πραγματικά σάν παιδιά του,ἐνδιαφερόταν νά βροῦν τόν δρόμο τους καί προσευχόταν γι αὐτούς.

Τούς βοηθοῦσε νά ὑπερβοῦν τίς δυσκολίες καί τά προβλήματά τους. Συνέπασχε καί συμπονοῦσε μαζί τους. Αὐτοί διαισθανόμενοι τήν μεγάλη του ἀγάπη, τοῦ εἶχαν ἀπεριόριστηἐμπιστοσύνη, τοῦ ἔκαναν ὑπακοή, καί κυριολεκτικά τόν λάτρευαν. 

Ἔβλεπες στό Κελλί του ναρκωμανεῖς, ἀναρχικούς, παραστρατημένους, ψυχασθενεῖς, μπερδεμένους, ἀπελπισμένους μέχρι αὐτοκτονίας... Ἀφοῦ μέ τίς συμβουλές τοῦ Γέροντα μετανοοῦσαν καί συνέρχονταν, στήν συνέχεια τόνἐπισκέπτονταν ἀλλοιωμένοι πνευματικά, ἀλλά καί κήρυκεςμετανοίας στούς φίλους τους, πού τούς ἔφερναν μαζί τους στόν Γέροντα. Γιά νά φανῆ ὁ τρόπος βοηθείας σημειώνονταιἐνδεικτικῶς λίγα περιστατικά:

Για τις σχέσεις πριν το γάμο



Κάποτε προσήλθε για εξομολόγηση  εις τους Τρεις Ιεράρχες ένας φοιτητής , μέλος γνωστής χριστιανικής νεολαίας. Εκεί ήρχισε μια συζήτησις για διάφορα θέματα , αλλά κυρίως για τα σαρκικά.

-      Γιατί πάτερ Επιφάνιε να απαγορεύεται αυτό και κείνο και το άλλο, όταν πραγματοποιούνται από «ειλικρινή αγάπη», ερωτούσε ο νέος για τα διάφορα σαρκικά παραπτώματα ; Γιατί να μην επιτρέπωνται οι «δεσμοί» των νέων αγοριών και κοριτσιών;

Τρίτη, 17 Σεπτεμβρίου 2013

Η πιο όμορφη θάλασσα...


Η Αγία Σοφία και οι τρεις θυγατέρες της Πίστη, Ελπίδα και Αγάπη



«Οι άγιες αυτές έζησαν επί Ανδριανού αυτοκράτορος. Η αγία Σοφία χήρεψε από νωρίς και αναγκάστηκε να μετοικήσει μαζί με τις τρεις κόρες της, την Πίστη, την Ελπίδα και την Αγάπη, στη Ρώμη. Ο αυτοκράτορας πληροφορήθηκε ότι οι τέσσερις αυτές γυναίκες ήταν χριστιανές, γι’  αυτό και έστειλε να τις συλλάβουν. Πρώτη κάλεσε σε απολογία τη μεγαλύτερη αδελφή Πίστη, που ήταν δώδεκα ετών. Προσπάθησε στην αρχή με δελεαστικούς λόγους να τη μεταπείσει, ώστε να αρνηθεί τον Χριστό, πράγμα βεβαίως που δεν κατώρθωσε, οπότε οργισμένος διέταξε τον αποκεφαλισμό της. Την ίδια τύχη είχε ο βασιλιάς και με τις δύο άλλες, τη δεκάχρονη Ελπίδα και την εννιάχρονη Αγάπη. Μπροστά στη σταθερότητα και αυτών, διέταξε και πάλι να τις αποκεφαλίσουν.  Η αγία Σοφία όχι μόνο δεν στενοχωρήθηκε γι’  αυτό που συνέβη, αλλά ένιωσε και ιδιαίτερη υπερηφάνεια για την πίστη των θυγατέρων της, γι’ αυτό και τις ενταφίασε με τιμές, ενώ παρέμεινε τρεις ημέρες στους τάφους τους, παρακαλώντας θερμά τον Κύριο να παραλάβει και εκείνην στη Βασιλεία Του. Ο Θεός εισάκουσε την προσευχή της και έτσι η αγία Σοφία παρέδωσε το πνεύμα της δίπλα στα παιδιά της».

Δευτέρα, 16 Σεπτεμβρίου 2013

Το μισάνοιχτο παράθυρο και ο κόσμος του Θεού





Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

Φθινόπωρο. Αν και νωρίς το απόγευμα, ο ήλιος ήδη μας έχει αποχαιρετίσει. Το μοναστήρι λουσμένο σε αποχρώσεις του δειλινού μοιάζει σαν ανέκδοτο ποίημα που πρώτη φορά το θωρείς.

Περιδιαβαίνω τους χώρους της άσκησης και της σιωπής. Μου κεντρίζει την προσοχή ένα μισάνοιχτο παράθυρο. Πλησιάζω με δέος...

Ένα καντηλάκι αχνοφαίνεται καθώς τρεμοπαίζει από το απαλό αεράκι που εισβάλει μέσα στο δωμάτιο. Νωχελικά η ευωδιά του θυμιάματος απλώνεται στον χώρο. Και εκεί, μπροστά στο λιτό εικονοστάσι μία μορφή απόκοσμη στέκει γονατισμένη, βουβή, γεμάτη μυστήριο.

Στο ημίφως διακρίνεται το πρόσωπό του. Ένας μοναχός. Δεν έχει περάσει τα 40 χρόνια ζωής και όμως τα μαλλιά και τα γένια του έχουν ντυθεί στα άσπρα... είναι σαν να παραδόθηκε εδώ και καιρό στον χρόνο.

Το κάλλος της νιότης χάθηκε μέσα στην άσκηση, στην νηστεία, στην αγρυπνία, στις εκούσιες στερήσεις, στην προσευχή.

Παντρεύεσαι; Σκότωσε τον Εγωισμό σου! Αγαπάς; Διορθώσου!


Του Μητροπολίτου, Σισανίου και Σιατίστης Παύλου
Tι σημαίνει ένα διαζύγιο; Την ανικανότητά μας να αγαπήσουμε. Αυτό βασικά σημαίνει. Όλα τα υπόλοιπα είναι οι δικαιολογίες μας. Την αποτυχία να αγαπηθούμε. Τη λαθεμένη αντίληψη που είχαμε για τον γάμο. Ο γάμος δεν είναι βίος ανθόσπαρτος. [...] 
Μελετήστε με προσοχή την ακολουθία του Μυστηρίου [ενν. του γάμου]. Υπάρχει και μεταφρασμένη. Εκεί μέσα λοιπόν υπάρχουν όλα τα στοιχεία και όλες οι προϋποθέσεις που αν τις ζήσεις φθάνεις στην πληρότητα της σχέσης σου. Η Εκκλησία από την αρχή μας δείχνει τον δρόμο:  «Ευλογημένη η Βασιλεία του Πατρός…». Κι εκείνη τη στιγμή με το Ευαγγέλιο κάνει ο ιερέας το σημείου του Σταυρού. Τι σημαίνει αυτό; Τρία πράγματα βασικά.

Η ΑΓΙΑ ΕΥΦΗΜΙΑ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΤΑΙ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΪΣΙΟ!




«Είχα γυρίσει από τον κόσμο, όπου είχα βγει για ένα εκκλησιαστικό θέμα. (Με το μακαρίτη Τρίτση). Την Τρίτη, κατά η ώρα 10 το πρωί, ήμουν μέσα στο Κελί μου και έκανα τις Ώρες. Ακούω χτύπημα στην πόρτα και μια γυναικεία φωνή να λέει: «Δι' ευχών των αγίων Πατέρων ημών…». Σκέφθηκα:
«Πώς βρέθηκε γυναίκα μέσα στο Όρος;». Εν τούτοις ένιωσα μια θεία γλυκύτητα μέσα μου και ρώτησα:
-Ποιος είναι;

-Η Ευφημία! (απαντά).

Σάββατο, 14 Σεπτεμβρίου 2013

ΤΙ ΣΥΜΒΟΛΙΖΕΙ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ;




Θεολογικά «Σταυρός» σημαίνει το «παθείν",ενώ γενικότερα σημαίνει "πόνος" ενώ γενικότερα, σημαίνει πόνος, πενία, εξάρτηση, ανελευθερία, καταπίεση, βία, ασθένεια και θάνατος, τα οποία απειλούν διαρκώς τον άνθρωπο. Άρα, Ύψωση του Σταυρού σημαίνει εμφάνεια του «παθείν»..ο Κύριος με τόν σταυρικό του Θάνατο μας αποδεικνύει το απόλυτο της αγάπης...ΑΓΑΠΗ=ΘΥΣΙΑ..μά ποιά αλλη απόδειξη θα χρειζόμασταν αδελφοί μου πέραν της ατελεύτητης αγάπης που αποδεικνύεται με θυσία; Αυτός που στην παλάμη του κρατά ολόκληρο το σύμπαν κ τις στρατιές των αγγέλων δεν θα μπορούσε να είχε κατέβει απο τον Σταυρο του; Ασφαλ'ως και μπορούσε,αλλά δεν ήθελε..διότι αν κατέβαινε Εκείνος πώς θα ανεβαίναμε εμείς;

Παρασκευή, 13 Σεπτεμβρίου 2013

Λόγος στήν Παγκόσμιο Ύψωση τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ




Ἁγίου Ἀνδρέου Ἀρχιεπισκόπου Κρήτης

Ἑορτάζουμε τήν πανήγυρι τοῦ Σταυροῦ, καί ὅλο τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας καταφωτίζεται. Ἑορτάζουμε τήν πανήγυρι τοῦ Σταυροῦ, καί ὅλη ἡ οἰκουμένη φωταγωγεῖται καί γεμίζει μέ ἀκτίνες θεϊκῆς χαρᾶς. Ἑορτάζουμε τήν πανήγυρι τοῦ Σταυροῦ, διά τοῦ ὁποίου τό σκοτάδι (τῆς ἁμαρτίας) διώχθηκε, καί ἦλθε τό φῶς (τῆς ἀρετῆς). Ἑορτάζουμε τήν πανήγυρι τοῦ Σταυροῦ, καί ὑψούμεθα πνευματικά μαζί μέ τόν Σταυρωθέντα Σωτήρα μας, ἀφήνοντας κάτω τή γῆ μέ τήν ἁμαρτία, γιά νά κερδίσουμε τά ἄνω ἀγαθά.

Ὑψώνεται ὁ Σταυρός, καί ὑψώνει μαζί του τήν ἀνθρωπότητα, πού λόγω τῆς ἁμαρτίας της, ἦταν πεσμένη κάτω. Ὑψώνεται ὁ Σταυρός, καί ταπεινώνει τήν αὐθάδη ἔπαρση τῶν δαιμόνων.

Ὑψώνεται ὁ Σταυρός, καί ἡ ἐναντία δύναμη τοῦ πονηροῦ ὑποχωρεῖ καί ταπεινώνεται. Ὑψώνεται ὁ Σταυρός, καί συναθροίζεται τό πλήρωμα τῆς Ἐκ­κλησίας. Ὑψώνεται ὁ Σταυρός, καί οἱ πόλεις ἑορτάζουν πανηγυρικά· οἱ δέ λαοί προσφέρουν χαρούμενοι τίς ἀναίμακτες θυσίες στόν Θεό. Διότι καί μόνη ἡ μνήμη τοῦ Σταυροῦ εἶναι ὑπόθεση μεγάλης χαρᾶς, καί ἀποδίωξη τῆς λύπης.

Σε έναν εκπαιδευτικό για την Κατήχηση



Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς, Επίσκοπος Αχρίδος †1956

Eξοργίζεσθε με μερικούς συναδέλφους σας οι οποίοι δεν βλέπουν ευμενώς την Κατήχηση στα σχολεία. Και έχετε δίκιο. H οργή σας είναι οργή δικαίου και τέτοια οργή έχει αξία ενώπιον του Θεού. Δεν ωφελεί όμως μονάχα να οργιζόμαστε, αλλά και να πείθουμε. Χρειάζεται ακόμη, να προσευχόμαστε στο Θεό για εκείνους πού από ανοησία εξεγείρονται ενάντια στο νόμο του Θεού στα σχολεία. Να τους ανοίξει ο Θεός τα μάτια και να δουν ότι πριονίζουν το κλαδί πάνω στο όποιο κάθονται. Γιατί πραγματικά, όλη η διαπαιδαγώγηση της χριστιανικής νεολαίας βασίζεται στην ασάλευτη πέτρα της διδαχής του Χριστού.

Τετάρτη, 11 Σεπτεμβρίου 2013

Να βλέπετε το παιδί σαν «αετό του πνεύματος» και όχι «σαν πουλερικό, για το κοτέτσι του συστήματος»



Αφού δέχθηκε καταιγισμό επιθέσεων στην πρώτη του παρέμβαση του περασμένου Οκτωβρίου για τον χαρακτήρα του Μαθήματος των Θρησκευτικών ο Προηγούμενος της Ιεράς Μονής Ιβήρων του Αγίου Όρους αρχιμανδρίτης Βασίλειος Ιβηρίτης (Γοντικάκης), παρενέβη και πάλι με κείμενο πνοής, που είδε το φως τον περασμένο Ιανουάριο.

Με το νέο κείμενό του ο σεβαστός Προηγούμενος απευθύνεται αδιακρίτως προς όλους τους θεολόγους και τοποθετεί το περιεχόμενο και τον τρόπο διδασκαλίας του μαθήματος εκεί που πραγματικά οφείλει να είναι: Να βλέπει το παιδί έτσι όπως είναι, «αετό του πνεύματος», και όχι «σαν πουλερικό, για το κοτέτσι του συστήματος». Ελάχιστα αποσπάσματα παραθέτουμε στη συνέχεια από το εξαιρετικό αυτό κείμενο, που θα μπορούσε να αποτελέσει άριστο οδηγό για τη συγγραφή οποιουδήποτε Νέου Προγράμματος Σπουδών. Ιδού τι γράφει ο Αγιορείτης Προηγούμενος:

«Δεν ασχολούμαι απλώς με το φαινόμενο θρησκεία. Δεν έχω μπροστά μου σπουδαστές θρησκειολογικών απασχολήσεων.

Αλλά έχω ευαίσθητα πλάσματα που θέλουν να ζήσουν.

Η Αγία Θεοδώρα της Αλεξανδρείας



Όπως η βασιλεία των ουρανών παρομοιάστηκε με δέκα παρθένους, όπως λέει το στόμα του Χριστού στη νέα διαθήκη του Ευαγγελίου, έτσι και δέκα γυναίκες που έγιναν όμοιες με αντρικό σχήμα, συνέτριψαν τα όπλα του ανθρωποκτόνου διαβόλου. μία από αυτές τις δέκα ήταν και η αγία Θεοδώρα. Καταγόταν από την πόλη της Αλεξάνδρειας και έζησε στα χρόνια του Βασιλιά Ζήνωνα (472)∙ αφού συζεύχτηκε νόμιμα με άντρα, ζούσε μια ζωή με τάξη και χωρίς να δίνει δικαιώματα για κατηγορίες. Επειδή όμως από το φθόνο του μισόκαλου διαβόλου έπεσε κρυφά σε μοιχεία, αποφάσισε να ζητήσει και να βρει τη σωτηρία της. Έτσι, αφού άκουσε τα Ευαγγελικά λόγια, με τα οποία διδάσκει ο Κύριος ότι δεν υπάρχει κανένα κρυφό, το οποίο να μη γίνει φανερό αργότερα, «Ουκ έστι κρυπτόν, ο ου φανερόν γενήσεται» (Λουκ. η΄, 17) ∙ χάρη σε αυτό, επειδή στοχάστηκε το βάρος της αμαρτίας, την οποία έκανε, σιχάθηκε αυτή την αμαρτία σαν ένα σίχαμα και μια ακαθαρσία∙ πέταξε λοιπόν τη γυναικεία ενδυμασία και πήρε το αγγελικό σχήμα των μοναχών, και αντί για Θεοδώρα, ονομάζεται Θεόδωρος. Και αφού μετέβη σε ανδρικό μοναστήρι, μετανοούσε και έκλαιγε την αμαρτία της.

Τρίτη, 10 Σεπτεμβρίου 2013

Ο Γέροντας Παΐσιος για την Παιδεία και τον δάσκαλο




Δημήτρης Νατσιός, Δάσκαλος


Εν πρώτοις μία φράση που ειπώθηκε από τον ιστορικό και λογοτέχνη των Αθηνών, τον σπουδαίο Δημ. Καμπούρογλου: «Όλα τα έθνη για να προοδεύσουν πρέπει να βαδίσουν εμπρός, πλην του ελληνικού που πρέπει να στραφεί πίσω». Είναι βέβαιο ότι ο σοφός αθηναιογράφος, όπως ονομάστηκε, εννοούσε την παράδοσή μας, που δεν είναι κάτι το νεκρό, αλλά η ζωντανή φωνή των κεκοιμημένων. Μόνο οι νεκροί λαοί έχουν παράδοση νεκρή. «Εμείς θα γινόταν να ζήσουμε χωρίς τους νεκρούς;» αναρωτιέται ο ποιητής. Υπακούοντας, λοιπόν, στην προτροπή του συγγραφέα, θα στρέψουμε το βλέμμα μας πίσω, για να δούμε, εν συντομία, και να καμαρώσουμε τον δάσκαλό, όπως μας τον προβάλλει η έξοχη παράδοσή μας. Και θα κλείσουμε με τα λόγια, του αγίου Γέροντα Παϊσίου. Κατ’ αρχάς, τι σημαίνει η λέξη δάσκαλος; «αρχή σοφίας ονομάτων επίσκεψις».

“Η προσευχή της δασκάλας”



 Gabriela Mistral

                                    Κύριε! Εσύ που δίδαξες, 
                                   συγχώρα με που διδάσκω· 
που φέρω το όνομα της δασκάλας, 
που Εσύ έφερες όταν ήσουν στη Γη.

Δώσε μου την μοναδική αγάπη για το σχολειό μου· 
που ούτε το κάψιμο της ομορφιάς να είναι ικανό 
να κλέψει την τρυφεράδα μου απ' όλες τις στιγμές.

Δάσκαλε, κάνε ακατάπαυστο τον ενθουσιασμό μου 
και περαστική την απογοήτευση. 
Βγάλε από μέσα μου αυτό τον ακάθαρτο πόθο 
για δικαιοσύνη που εξακολουθεί να με ταράζει, 
το γελοίο απομεινάρι της διαμαρτυρίας 
που βγαίνει από μέσα μου όταν με πληγώνουν. 
Να μην πονάει η αγνόηση και να μην θλίβομαι 
για την λήθη αυτών που μας δίδαξαν.

Δευτέρα, 9 Σεπτεμβρίου 2013

Αιρετικές σκέψεις… με αφορμή τα Θρησκευτικά




Η κυρία Μ. Ρεπούση διατύπωσε πρόσφατα (πάλι) κάποιες απόψεις για το μάθημα των Θρησκευτικών στο νέο Λύκειο. Εν ολίγοις, ζήτησε να πάψει το σχολείο να παρέχει μαθήματα ορθόδοξης κατήχησης και να μετατραπεί το μάθημα των Θρησκευτικών σε θρησκειολογία. Λησμόνησε βέβαια να μας πει εάν και πώς το θέλει το μάθημα των Θρησκευτικών στα μειονοτικά σχολεία της Θράκης. Διαπίστωσε επίσης την κατάφωρη αδικία των ωρών του μαθήματος των Θρησκευτικών έναντι των Φυσικών επιστημών και της Ιστορίας. 

Σάββατο, 7 Σεπτεμβρίου 2013

ΙΝΑ ΜΗ ΤΩ ΣΤΑΥΡΩ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ



π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Ο Σταυρός του Χριστού μας διδάσκει μια μεγάλη αλήθεια. Ότι η χριστιανική ζωή δεν είναι εύκολη. Ότι κρύβει διωγμό. Απόρριψη. Κόπο και λύπη κατά κόσμον. Ο απόστολος Παύλος, γράφοντας στους Γαλάτες, διαλύει κάθε ψευδαίσθηση ότι η πίστη στο Θεό εξασφαλίζει άνεση και ευχάριστη πορεία. «Όσοι θέλουν να αποκτήσουν καλή φήμη στους ανθρώπους, αυτοί σας υποχρεώνουν να περιτέμνεστε, με μόνο στόχο να μην καταδιώκονται από τους Ιουδαίους εξαιτίας του σταυρού του Χριστού» (Γαλ.6, 12). Όσοι ήταν χριστιανοί, καταδιώκονταν από τους Ιουδαίους εξαιτίας της πίστης στο Χριστό και στο σταυρό Του, που για τους Ιουδαίους ήταν «σκάνδαλο». Γνωρίζουμε από την Ιστορία ότι και οι ειδωλολάτρες καταδίωξαν τους χριστιανούς, εξαιτίας της πίστης τους στο Χριστό και στο Σταυρό, που για εκείνους ήταν «μωρία». Δύσκολος λοιπόν ο δρόμος της πίστης και όχι ευχάριστος κατά κόσμον.

                Γιατί όμως οι άνθρωποι δεν θέλουν το Σταυρό του Χριστού και απορρίπτουν τους χριστιανούς, που πιστεύουν σε Εκείνον;

Εἰς τὸ Γενέθλιον τῆς Θεοτόκου


Φώτης Κόντογλου

Σήμερα εἶναι τὰ προοίμια τῆς παγκόσμιας χαρᾶς. Σήμερα φύσηξε ἡ δροσερὴ αὔρα, ποὺ μᾶς πληροφόρησε πὼς ἔρχεται ἡ σωτηρία. Ἡ στείρωσή μας γιατρεύτηκε, γιατὶ στείρα μητέρα γέννησε τὴν Παναγία, ποὺ μέλλεται νὰ δώσει σάρκα στὸν Θεὸ ὁποῦ θὰ δώσει τὴ σωτηρία στοὺς πλανημένους ἀνθρώπους, ὁ Χριστὸς φιλάνθρωπος καὶ λυτρωτὴς τῶν ψυχῶν μας.


Ἡ γέννησή σου Θεοτόκε, χαρὰ μήνυσε σ᾿ ὅλη τὴν οἰκουμένη· γιατὶ ἀπὸ σένα ἀνάτειλε ὁ ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, Χριστὸς ὁ Θεός μας. Κ᾿ ἔλυσε τὴν κατάρα κ᾿ ἔδωσε τὴν εὐλογία, κι᾿ ἀφοῦ κατάργησε τὸν θάνατο, μᾶς δώρισε τὴ ζωὴ τὴν αἰώνια.

Ἀπὸ τὴ ρίζα τοῦ Ἰεσσαὶ κι᾿ ἀπὸ τὴ μέση τοῦ Δαυῒδ ἡ Μαριὰμ ἡ κόρη τοῦ Θεοῦ γεννιέται σήμερα σὲ μᾶς, καὶ γίνεται καινούρια κι᾿ ἁγιασμένη ὅλη ἡ φύση. Χαρῆτε μαζὶ ὁ οὐρανὸς μὲ τὴ γῆ· ὑμνῆστε την μαζὶ οἱ φυλὲς τῶν ἐθνῶν. Ὁ Ἰωακεὶμ εὐφραίνεται κ᾿ ἡ Ἄννα πανηγυρίζει κραυγάζοντας: Ἡ στείρα γεννᾶ τὴ Θεοτόκο καὶ μητέρα τῆς ζωῆς μας.