Η κρίσιμη ευκαιρία της κρίσεως

Αρχιεπ. Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας Αναστασίου

Κυρίαρχο θέμα, τον τελευταίο καιρό, είναι η οικονομική κρίση και συνοδεύεται συνήθως από κατήφεια, μελαγχολία και απαισιοδοξία. Εν τούτοις, η κρίση είναι δυνατόν να γίνει αποφασιστική ευκαιρία για να ανακαλύψουμε θαμμένους θησαυρούς αξιών του γένους μας, που μπορούν να μας οδηγήσουν σε νέα ανοδική πορεία. Γι᾽ αυτό όμως, απαιτείται προ πάντων σοβαρή αυτοκριτική. Δυστυχώς, η σημασία της λέξεως κρίση έχει φθαρεί. Και αντί να οδηγεί στην έντιμη αναγνώριση των δικών μας λαθών, χρησιμοποιείται για να τονίσει τα λάθη άλλων.

Από τη σοφία των στάρετς

Χωρίς την ταπείνωση, έλεγε ο στάρετς Αμβρόσιος, δε σώζεται ο άνθρωπος. Αν πιστέψουμε πως από δική μας αξία σωζόμαστε, έχουμε απατηθεί. Θα σας αναφέρω ένα διδακτικό περιστατικό. Μια επιφανής αρχόντισσα, αρκετά ευσεβής αλλά όχι και αρκετά ταπεινή, καθώς κοιμόταν είδε ένα συγκλονιστικό όνειρο: Πάνω σε ένδοξο θρόνο ο δίκαιος Κριτής! Και απέναντί του πλήθη λαού, μεταξύ των οποίων και η ίδια. Ο Χριστός ετοιμαζόταν να καλέσει κοντά Του τους εκλεκτούς. Εκείνη που βασιζόταν στις αρετές της και στις καλοσύνες της περίμενε μεγάλες τιμές, αλλά έπεσε έξω στην πρόβλεψή της…

Θρησκεία και Εκκλησια

Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου

Ο Χριστός δεν ίδρυσε μια ωραία θρησκεία ανάμεσα στις άλλες. Ίδρυσε τη μοναδική, αληθινή και σώζουσα Εκκλησία. Από πολλών ετών η ορθόδοξη εκκλησία δέχθηκε πολλές συντονισμένες και οργανωμένες επιθέσεις και πολεμικές.

Αυτές τελικά την έβλαψαν ή την ωφέλησαν; Η χριστιανική θρησκεία είναι σύστημα ιδεών, αρχών και θεσμών. Η εκκλησία είναι θεοΐδρυτη, βασισμένη στο αίμα του Χριστού και των μαρτύρων. Συνήθως μιλώντας για χριστιανική θρησκεία απομακρυνόμεθα από την ουσία της εκκλησίας. Η ορθόδοξη εκκλησία δεν είναι έννοια, θεωρία, ιδεολογία και ηθικός στοχασμός. Εκκλησία είναι η ζωή του Χριστού η αληθινή.

Μια διαφορετική "επανάσταση"...

Eπαναστατική ορμή θα πει: να αλλάξεις εσύ τους όρους του παιχνιδιού, να φέρεις σύγχυση στον αντίπαλο, να πάψεις να παίζεις στο γήπεδό του. 

Aντί να απεργήσουν οι εκπαιδευτικοί, να μπουν όλοι στις τάξεις τους, αλλά αρνούμενοι το «πρόγραμμα» του υπουργείου. 

Oλες τις ώρες, όλες τις μέρες, μαζί με τα παιδιά, να μνημονεύουν Διονύσιο Σολωμό και να μνημονεύουν Aλέξανδρο Παπαδιαμάντη. 

Kαι να συζητάνε, να συζητάνε ατέλειωτα με τα παιδιά. Nα τους μιλάνε μόνο για ό,τι οι ίδιοι αγαπούν, για ό,τι τους ίδιους παθιάζει – θεωρητικά (όχι χρηστικά) μαθηματικά, τη φυσική σαν ερευνητική περιέργεια, την Iστορία σαν σπουδή των πολιτισμών. 

Nα απεργήσουν με αποχή από τη «λογική» του κομματικού κράτους, όχι απέχοντας από τα παιδιά.

Mόνο έτσι ξεκινάνε επαναστάσεις.

Χ.Γ.

πηγή: "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" 6/10/2013

Η αγάπη νικά τα όπλα

Ἦταν τό Καλοκαίρι τοῦ 1974. Τά τουρκικά στρατεύματα εἰσβάλλουν στήν Κύπρο καί σκορποῦν τό θάνατο.Στή Μόρφου συμβαίνει ἕνα συνταρακτικό γεγονός.Τοῦρκοι στρατιῶτες συλλαμβάνουν δεκαπέντε χριστιανούς. Τούς φέρνουν στήν αὐλή τοῦ σπιτιοῦ τοῦ Ἑλληνοκυπρίου δασκάλου καί ἐκεῖ τούς καταδικάζουν σέ θάνατο.

Ἑτοιμάζουν τά ὄπλα καί στρέφουν τούς αἰχμαλώτους, ἄνδρες, γυναῖκες καί μικρά παιδιά, στόν τοῖχο.Θρῆνος, κλαυθμός καί ὀδυρμός πολύς. Τραγικές στιγμές γιά τούς μελλοθανάντους. Περιμένουν μέσα σέ κλίμα φόβου καί ἀγωνίας τόν Τοῦρκο ἀξιωματικό νά ἔλθει καί νά διατάξει τό ‘’πυρ’’ γιά νά τούς φονεύσει. Στρέφουν τότε τό νοῦ τους καί τή καρδιά τους μέ θερμή προσευχή στήν ἐλπίδα τῶν ἀπελπισμένων, στή Παναγία μας.

Ο λιθοξόος

Κάποτε ήταν ένας λιθοξόος που δεν ήταν ικανοποιημένος από τον εαυτό του και την ζωή του.

Μια μέρα, περνώντας έξω από το σπίτι ενός πλούσιου εμπόρου, κοίταξε μέσα από την ανοιχτή πόρτα και θαύμασε τα όμορφα πράγματα και τους σημαντικούς επισκέπτες.

«Πόσο σπουδαίος να είναι αυτός ο έμπορος!» σκέφτηκε με ζήλια και ευχήθηκε να γίνει σαν αυτόν τον έμπορο.
Προς μεγάλη του έκπληξη, αμέσως μεταμορφώθηκε σε έμπορο, απολαμβάνοντας τις πολυτέλειες και την ισχυρή επιρροή, μα και την ζήλια των πιο φτωχών απ’ αυτόν

ΑΓΑΠΗ - Αγιου Μαξίμου του Ομολογητού

Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού

Όποιος αγαπάει το Θεό, δεν είναι δυνατό να μην αγαπήσει και κάθε άνθρωπο σαν τον εαυτό του.

Και όσους ακόμα είναι υπόδουλοι στα πάθη τους, κι αυτούς τους αγαπάει σαν τον εαυτό του, και χαίρεται με αμέτρητη και ανείπωτη χαρά, όταν τους βλέπει να διορθώνονται.

«Όποιος με αγαπάει»,

λέει ο Κύριος, «θα τηρήσει τις εντολές μου» (Ιω. 14, 23). «Και η δική μου εντολή είναι να αγαπάτε ο ένας τον άλλο» (Ιω. 15,12). Εκείνος λοιπόν που δεν αγαπάει τον πλησίον του, αθετεί την εντολή του Κυρίου.

Και όποιος αθετεί την εντολή του Κυρίου, ούτε τον Κύριο είναι δυνατό ν' αγαπήσει.

Λίγο ακόμα - Γ. Σεφέρης

Αγιασμός - Έναρξη Κατηχητικών

Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει...

Τα πιο όμορφα παιδιά δεν έχουν ακόμα μεγαλώσει...

Τις πιο όμορφες ημέρες μας, δεν τις έχουμε ακόμα ζήσει...

Κι αυτό που θέλω να σου πω, το πιο όμορφο απ'όλα...

δεν στο 'χω πει ακόμα...

Με τον αγιασμό που θα τελεσθεί την Κυριακή 6 Οκτωβρίου και ώρα 11:00, ξεκινάνε και φέτος τα κατηχητικά σχολεία για παιδια προσχολικής ηλικίας και δημοτικού, οι Νεανικές Ενοριακές Συντροφιές για νέους Γυμνασίου και Λυκείου, καθώς και οι συναντήσεις για αποφοίτους.

Στην Ενορία μας θα λειτουργούν κάθε Κυριακή 10:30 - 11:30 τμήματα κατηχητικών για παιδιά προσχολικής ηλικίας, δημοτικού και γυμνασίου.

Επίσης κάθε Κυριακή 18:30 - 19:30 θα λειτουργεί τμήμα εκμάθησης παραδοσιακών χορών για παιδιά όλων των ηλικιών.

Κάθε Δευτέρα 18:00 - 20:00 θα λειτουργεί τμήμα εκμάθησης αγιογραφίας.

Με πατρικές ευχές,

                                                                                   π. Γεώργιος

Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

Ὑπάρχει μιά διαφορά μεγάλη ἀνάμεσα στούς χριστιανούς καί σ' αὐτούς πού δέν πιστεύουν στόν Χριστό. Οἱ μέν χριστιανοί ἔχουν ὡς νόμο τήν θεία δικαιοσύνη, ἐνῶ οἱ ἄπιστοι ἔχουν τό ἀνθρώπινο δίκαιο.

          

  Ἡ δικαιοσύνη τῶν ἀνθρώπων εἶναι μηδέν μπροστά στήν θεία δικαιοσύνη. Ὁ Κύριός μας ἐφάρμοσε πρῶτος τήν θεία αὐτή δικαιοσύνη. "Οὔτε ὅταν τόν κατηγοροῦσαν δικαιολογοῦσε τόν ἑαυτό του, οὔτε ὅταν τόν ἔφτυναν διαμαρτυρόταν, οὔτε ὅταν ἔπασχε ἀπειλοῦσε", ἀλλά ὅλα τά ὑπέμεινε καρτερικά καί σιωπηλά, χωρίς ν' ἀντιδράσει καθόλου. Ἄφησε ἀκόμη καί τά ἐνδύματά Του νά Τοῦ ἀφαιρέσουν κι ἔτσι νά διαπομπευτεῖ ὁ Θεάνθρωπος μπροστά στά κτίσματά Του γυμνός. Τό σπουδαιότερο ὅμως ὅλων ἦταν ὅτι Ἐκεῖνος ὄχι μόνο δέ ζητοῦσε βοήθεια ἀπό τούς ἀνθρώπινους νόμους, ἀλλά ἀντίθετα δικαιολογοῦσε τούς διῶκτες του στόν Πατέρα Του κι εὐχόταν γι' αὐτούς, ὥστε νά συγχωρεθοῦν λέγοντας "... πάτερ, ἄφες αὐτοῖς οὐ γάρ οἴδασι τί ποιοῦσι."

            Ἐμεῖς ὅμως δέν κυττᾶμε τό παράδειγμα τοῦ Χριστοῦ μας κι ἔτσι δέν παύουμε νά δικάζουμε τούς ἄλλους, ἄν δέν πάρουμε πίσω τά διεκδικούμενα εἴτε πράγματα εἶναι αὐτά, εἴτε τήν ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων δικαίωσή μας, ὅταν πιστεύουμε ὅτι ἔχουμε ἀδικηθεῖ! Ὅταν μάλιστα πρίν ἀπό τό χρέος εἰσπράττουμε καί τούς "τόκους" τῆς χαιρεκακίας τῆς ἀνθρώπινης δικαίωσης!

            Τό ἀποτέλεσμα εἶναι τότε νά γίνεται τό δίκαιό μας ἀρχή μεγάλης ἀδικίας!

Κυριακή Γ Λουκά

† Ηγουμένου Χρυσορροϊατίσσης κ. Διονυσίου

Δυο φορές έχει επισκεφθεί ο θάνατος την γυναίκα αυτή της Ναϊν, αγαπητοί μου αδελφοί. Έχει χάσει το σύζυγο της και σήμερα κηδεύει το μονάκριβο παιδί της. Πένθος βαρύ και οδυνηρό το πένθος της μητέρας της σημερινής ευαγγελικής περικοπής. Κηδεία έξοχα συγκινητική, αφού ο πόνος και τα δάκρυα της γυναίκας αυτής προέρχονται από βαθειά πληγή. Λαός πολύς παρακολουθεί την κηδεία για να συμπαρασταθεί με συμπάθεια στη δυστυχισμένη αυτή μητέρα και να ελαφρύνει κάπως τον πόνο της. Και το ότι ο πόνος και το πένθος της μητέρας αυτής είναι από τα χειρότερα, αποδεικνύεται από τον τρόπο που ο Κύριος αντιμετωπίζει το θέαμα αυτό. Όταν την βλέπει ο Κύριος, λέει ο ιερός Ευαγγελιστής, τη σπλαχνίζεται, συγκινείται η τρυφερή καρδία Του, τη συμπονεί και τη λυπάται βαθύτατα. Παρακινούμενος δε από τη συμπάθεια Του και μετέχοντας στη θλίψη της, της λέει: « Μη κλαίς ». Της το λέει αυτό για να την παρηγορήσει και να την ενισχύσει και να μαλακώσει τον πόνο της. Για να συμπαρασταθεί στο πένθος της, αλλά και γιατί είναι βέβαιος ότι σε λίγο ο μονάκριβός της γιος, θα ξαναγύριζε στη ζωή. Θα ανεσταίνετο. Ο παρήγορος αυτός λόγος του Κυρίου, μας δίνει σήμερα την ευκαιρία ν’ασχοληθούμε με το πένθος και τον πόνο και πως πρέπει να φερόμαστε στις ώρες του πένθους και του πόνου μας.

Η οσία Μεθοδία της Κιμώλου - 5 Οκτωβρίου

Η οσία Μεθοδία γεννήθηκε το 1865 στην Κίμωλο των Κυκλάδων, από γονείς ευσεβείς και θεοφοβούμενους. Ήδη από τα παιδικά της χρόνια, επιθυμούσε να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στην υπηρεσία του Θεού και της αγίας Εκκλησίας' αποστρεφόταν τις εγκόσμιες απολαύσεις και χαιρόταν μόνον με ό,τι ήταν ωφέλιμο στην ψυχή.

Οι γονείς της, παρά τις αντιρρήσεις της, της έδωσαν σύζυγο έναν ναυτικό που καταγόταν από τη Χίο. Λίγο μετά τον γάμο όμως, ο σύζυγός της χάθηκε στη θάλασσα ενώ ταξίδευε προς τη Μικρασία. Η μακάρια γυνή ξεπέρασε τη φυσική θλίψη και επωφελήθηκε από το σημείο αυτό που της έστειλε ο Θεός για να πραγματοποιήσει εκείνο που επιθυμούσε από τα βάθη της καρδιάς της: ενεδύθη το αγγελικό Σχήμα και έλαβε το όνομα Μεθοδία.

Φωτογραφικά στιγμιότυπα της Ι Πανηγύρεως Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης στο Ναό μας.

Από την Ι. Πανήγυρη των Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης στο Ναό μας (Βίντεο)

Οι άγιοι Κυπριανός και Ιουστίνη

Στις 2 Οκτωβρίου η Εκκλησία μας εορτάζει την μνήμη του Ιερομάρτυρος Κυπριανού και της Παρθενομάρτυρος Ιουστίνης. Ο Κυπριανός ήταν μάγος, δηλαδή διώκτης του Χριστού και υπηρέτης των δαιμόνων. "Δαιμόνων ήν θεραπευτής και διώκτης Χριστού πικρότατος" (άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος). Έκανε όμως το έργο αυτό όχι συνειδητά, αλλά από άγνοια, επειδή νόμιζε ότι δεν υπάρχει ανώτερος και ισχυρότερος από τον διάβολο. Όταν αργότερα κατάλαβε, εξ αιτίας κάποιου περιστατικού, που θα διηγηθούμε παρακάτω, ότι ο Χριστός είναι πιο δυνατός και νικά και καταισχύνει τον διάβολο, τότε έκαψε τα μαγικά του βιβλία, βαπτίστηκε και στην συνέχεια χειροτονήθηκε, αλληλοδιαδοχικά, Διάκονος, Ιερεύς και Επίσκοπος. Μάλιστα αξιώθηκε να χύση και το αίμα του για τον Χριστό και γι' αυτό ονομάζεται Ιερομάρτυς. Από υπηρέτης του σκότους και του ψεύδους έγινε κήρυκας του Φωτός και "μέγας της αληθείας αγωνιστής".