Ο σπόρος του Θεού και η καρδιά του ανθρώπου

Ο Λόγος του Θεού γίνεται σπορά στις ανθρώπινες καρδιές.

Δε μεταφέρει θεωρίες ή ηθικολογίες, αλλά τον ίδιο το Χριστό που είναι Ζωή.

Χωρίς το Λόγο τα πάντα βιώνονται ως α-Λογία, ως φθορά, ως φόβος, ως θάνατος. (διαπροσωπικές σχέσεις, γάμος, υλικά αγαθά κλπ).

Με το Λόγο δεν υπάρχουν ανασφάλειες και φοβίες αναφορικά με σχήματα όπως υγεία - αρρώστια, φτώχια - πλούτος, ζωή - θάνατος (κολλάω - δεν κολλάω😔), αλλά τα πάντα γίνονται κοινωνία σχέσης και αποκτούν νόημα και προοπτική αιώνιας ζωής.

Ο εν - Λογος άνθρωπος αναπαύεται στην παρουσία του Θεού εν Αγίω Πνεύματι και κανένας άνθρωπος, καμιά κατάσταση και απειλή δεν μπορούν να τον χωρίσουν απ' αυτήν τη σχέση, αφού "είτε ζει είτε αποθνήσκει, του Κυρίου εστί".

π.Γ.Θ.

Οι λεπροί στο Άγιον Όρος…

 

Mε μια πολύ ελεύθερη μετάφραση, σας μεταφέρουμε τις ταξιδιωτικές εμπειρίες ενός Γάλλου περιηγητή, αλλά και γιατρού συνάμα το 19 αιωνα στο Άγιον Όρος…όπου μέσα από την ορθολογιστική προσέγγιση του θέματος ξεπηδά η “τρελή” για τα σημερινά δεδομένα αντιμετώπιση των ασθενών από τους υγιείς μοναχούς του Αγίου Όρους….μια αντιμετώπιση εντελώς Ορθόδοξη ,Αγιορείτικη, με γνώμονα την παρηγοριά του αδελφού και ασπίδα για την ασθένεια το ” έχει ο καλός Θεός”…και βλέπουμε ότι κανείς από τους υπηρετούντες δεν ασθένησε…

σας το παραθέτουμε ζητώντας την επιείκεια σας για την μετάφραση..

Ιερά Μονή των Ιβήρων

Ο δρ Zambaco Paşa ταξιδεύει μεταξύ των λεπρών, 

Παρίσι, 1891

Πηγή: Εθνική βιβλιοθήκη της Γαλλίας

Στις σελίδες 219-238 του εγγράφου αυτού, βρίσκουμε πληροφορίες του δέκατου ένατου αιώνα, από ένα Γάλλο γιατρό – δεν είχε απολύτως κανένα γιατρό ακόμη εκεί -στο νοσοκομείο λεπρών που ήταν κοντά στο μοναστήρι των Ιβήρων στο Άγιον Όρος. Θα δούμε ότι οι μοναχοί ενδιαφερόντουσαν και είχαν κοινή ζωή με αυτούς τους σοβαρά άρρωστους με μεγάλη πίστη – “χωρίς καμία επιφύλαξη…. τα τελευταία πενήντα χρόνια , Οι μοναχοί της μονής Ιβήρων κατασκεύασαν ένα άσυλο για τους λεπρούς , οι οποίοι προηγουμένως ζητούσαν καταφύγιο στα δάση του Αγίου Όρους, και αυτό οδηγούσε σε μια ζωή άγρια με σίτιση από βότανα και ρίζες!

Το λεπροκομείο είναι 10 λεπτά μακριά από το μοναστήρι. Βέβαια η κατάσταση του λεπροκομείου είναι μακριά από αυτά που υπήρχαν τότε στις πολιτισμένες χώρες, ωστόσο, το λεπροκομείο ήταν ένα πολύ καλό καταφύγιο για να βρουν μια στέγη, και η παρεχόμενη τροφή στους ασθενείς,, που λόγω της ασθένειας τους δεν μπορούσαν να ζήσουν μόνοι, και τους εμπόδιζε να πεθαίνουν από την πείνας και τέλος, είχαν μια ιατρική φροντίδα απαραίτητη για τη κατάσταση τους.

Το λεπροκομείο είναι υπό την προστασία των Αγίων Αναργύρων και το κόστος, λειτουργία του ήταν, έξι χιλιάδες φράγκα ετησίως. Βρίσκεται σε ένα γραφικό μικρό λόφο, περιτριγυρισμένο από αιωνόβια δέντρα τα οποία είναι ιδανικό καταφύγιο από τη υπερβολική ζέστη των ακτίνων του ήλιου το καλοκαίρι, με θέα στην εξοχή, όπου το θυμάρι δημιουργούσε ένα χαλί και υπήρχαν όλα τα είδη άγριων λουλουδιών με φωτεινά χρώματα και γλυκό άρωμα κατά τη διάρκεια της άνοιξης.

Το ακίνητο αποτελείται από ισόγειο και επτά δωμάτια. Κάθε δωμάτιο έχει ένα παράθυρο και ένα τζάκι για τη θέρμανση το χειμώνα. Ένα θερμοκήπιο εξυπηρετεί τους ασθενείς που θέλουν να περπατήσουν όταν βρέχει. Υπάρχει και ένα μικρό εκκλησάκι ίδιας κατασκευής όπως και το υπόλοιπο κτήριο. Ο κήπος χωρίζεται σε δύο μέρη, ένα για την καλλιέργεια των λαχανικών και ένα για τα λουλούδια, ώστε να έχουν ευχάριστη απασχόληση οι ασθενείς.

Ο αριθμός των λεπρών που ζουν σε αυτό το λεπροκομείο ποικίλλει από 8 έως 20. Αυτά είναι όλα ωραία, αλλά αυτό που κάνει άσχημη εντύπωση, είναι η έλλειψη καθαριότητας του σώματος, τα είδη ένδυσης και διατροφής των εν λόγω δυστυχών ανθρώπων η. βρωμιά τους σε όλα τα πράγματα είναι φοβερή, και η τροφή τους αποτελείται από παστά ψάρια και αποξηραμένα λαχανικά ή πρασινάδα – πάντα με ελαιόλαδο – οστρακοειδή, χταπόδι, κλπ.. Αυτή είναι πράγματι η διαιτητική διατροφή τους και ούτε αυγό ούτε γάλα διαθέτουν λόγω της απόλυτης απουσίας των ζώων που μπορούν να γεννήσουν τα αυγά ή να γεννήσουν τα ζώα.

Καταλαβαίνουμε ότι σε αυτές τις αξιοθρήνητες συνθήκες υγιεινής οποιαδήποτε προσπάθεια, για τη θεραπεία αυτών των ασθενών, είναι αδύνατη.

Αυτοί όμως οι λεπροί, δεν είναι απομονωμένοι, μολονότι παραμένουν σε ειδικό κτίριο. Μοναχοί και ασκητές τους επισκέπτονται συνεχώς. Συχνά για να περάσουν αρκετές ημέρες ανάμεσά τους, μοιράζονται τα γεύματα τους, τη στέγασης Συχνά φορούν ρούχα των λεπρών, σεντόνια και φανέλες των τελευταίων, γεμάτα ξερό πύον από τις πληγές και έλκη. Μεταξύ αυτών υπάρχουν ασκητές που επιδίδονται σε αυτές τις πρακτικές εδώ και πολλά χρόνια χωρίς καμία επιφύλαξη. Κανείς τους όμως δεν κόλλησε τη ασθένεια της λέπρας, παρά την επιθυμία τους να ταπεινώσουν τη σάρκα με την απόκτηση μιας σκληρής και ανίατης ασθένειας, ως θυσία προς τον Κύριο που πονάει όποιον αγαπά.

Η νοερά προσευχή

Σε πολλούς ανθρώπους υπάρχει το ερώτημα: Μπορούν οι Χριστιανοί που βρίσκονται στον κόσμο να ασχολούνται με τη νοερά προσευχή; Απαντούμε καταφατικά. Ναι! Για να καταλάβουν την προτροπή μας οι ενδιαφερόμενοι, αλλά και την υπόδειξή μας, όσοι δεν γνωρίζουν, θα εξηγήσουμε σύντομα το θέμα ώστε να μην προβληματίζονται από τη διαφορετική ίσως ερμηνεία και προσδιορισμό της νοεράς προσευχής.

Γενικά, η προσευχή είναι η μόνη υποχρεωτική και απαραίτητη εργασία και αρετή για όλους και γι’ αυτό μας δόθηκε εντολή να την εργαζόμαστε αδιάλειπτα.

Κάθε τύπος και τρόπος προσευχής είναι ωφέλιμος. Ο σκοπός της πανάρετης αυτής εργασίας είναι να στρέφει και να κρατά το νου του ανθρώπου στο Θεό. Χρειάζεται αρκετή προσπάθεια για να ενεργοποιηθεί και συγκρατηθεί ο νους ώστε να γίνει η προσευχή καρποφόρα και αποδεκτή.

Δεν θα μιλήσουμε για τους άλλους τρόπους προσευχής, που είναι γνωστοί και συνηθισμένοι σε όλους τους Χριστιανούς, παρά μόνο για τη λεγόμενη νοερά προσευχή. Ένα θέμα, που απασχολεί τους ευλαβείς πιστούς επειδή πολλές φορές αγνοείται, παρερμηνεύεται και περιγράφεται μάλλον φανταστικά.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΩΝ ΨΑΛΜΩΝ

 Από την Τρίτη 6 Οκτωβρίου και κάθε Τρίτη από 19:15 - 20:00 θα πραγματοποιούνται οι συναντήσεις ερμηνείας Αγίας Γραφής στο Πνευματικό κέντρο του Ναού μας. Κατά τη τη φετινή Εκκλησιαστική χρονιά θα προσεγγίσουμε ερμηνευτικά το βιβλίο των Ψαλμών. Οι ομιλίες θα μεταδίδονται και ζωντανά (live streaming) μέσω facebook.

Βίος καὶ Μαρτύριο τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Κυπριανοῦ καὶ τῆς ἁγίας παρθενομάρτυρος Ἰουστίνης

  

Ἀρχιμανδρίτης Φώτιος Ἰωακεὶμ

Οἱ ἅγιοι ἔνδοξοι μάρτυρες τοῦ Χριστοῦ Κυπριανὸς καὶ Ἰουστίνη ἔζησαν στὴ μεγαλόπολη Ἀντιόχεια τοῦ Ὀρόντου, τὴν πρωτεύουσα τῆς Συρίας1 Καὶ ὁ μὲν Κυπριανὸς ἦταν ἀπὸ πλούσια καὶ ἀρχοντικὴ οἰκογένεια καὶ ἄκρως καταρτισμένος στὴ φιλοσοφία, βυθισμένος ὅμως στὴν πλάνη τῆς εἰδωλολατρίας καὶ ἔκδοτος στὴν τέχνη τῆς μαγείας. Ἡ Ἰουστίνη, ὀνομαζόμενη ἀρχικὰ Ἰοῦστα, ἦταν νεαρὴ παρθένος μὲ ἐξαίσιο φυσικὸ κάλλος, κόρη ἑνὸς ἱερέα τῶν εἰδώλων, ὀνομαζομένου Αἰδεσίου. 

Ἀκούγοντας κάποια μέρα ἡ Ἰοῦστα τὸ εὐαγγελικό κήρυγμα τοῦ διακόνου Πραϋλίου, φλογεροῦ χριστιανοῦ ἱεραποστόλου, ἐπειδὴ τύγχανε καλῆς προαίρεσης, ἄνοιξαν μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ τὰ μάτια τῆς ψυχῆς της καὶ πίστευσε ὁλόψυχα στὸν Χριστό.Ἡ πίστη καὶ ἡ ἀγάπη της πρὸς τὸν Θεὸ τὴ μεταμόρφωσαν σὲ τέτοιο βαθμό, ὥστε ὁδήγησε στὸν Χριστὸ τὴ μητέρα της, ἡ ὁποία μὲ τὴ σειρά της ἔπεισε τὸν σύζυγό της νὰ πιστεύσει στὸν ἀληθινὸ Θεό· καὶ ἔτσι πῆγαν καὶ οἱ τρεῖς στὸν ἐπίσκοπο Ὅπτατο καὶ ζήτησαν νὰ βαπτισθοῦν. Στὴ συνέχεια, ἡ Ἰοῦστα ἀποφάσισε νὰ ἀφιερώσει πλήρως τὸν ἑαυτό της στὸν Κύριο καὶ νὰ περάσει τὸν ὑπόλοιπό της βίο μὲ παρθενία, νηστεία καὶ προσευχή. 

Λόγος στην ημέρα της αγίας Σκέπης της Υπεραγίας Θεοτόκου - 1η Οκτωβρίου

 

Αγ. Λουκά, Αρχιεπ. Κριμαίας

Οι λουθηρανοί, οι προτεστάντες και όλοι οι άλλοι αιρετικοί δεν τιμούν την Υπεραγία Παρθένο Μαρία. Την θεωρούν μόνο μια ευσεβή γυναίκα και βεβαίως δεν προσεύχονται σ’ αύτη.

Εμείς οι ορθόδοξοι χριστιανοί πώς βλέπουμε την γήινη Μητέρα του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος μας Ιησού Χριστού, η οποία υπηρέτησε το μέγα μυστήριο της ενανθρωπίσεως του Υιού του Θεού; Μήπως είμαστε αξιοκατάκριτοι για το ότι την καλούμε «τιμιωτέραν των Χερουβείμ και ενδοξοτέραν ασυγκρίτως των Σεραφείμ»; Για το ότι απευθυνόμαστε με τις θερμές προσευχές μας σ’ Αυτήν, που είναι «η σωτηρία του γένους των Χριστιανών»; Αλλά δεν υπήρχε αυτή ζωντανός Άχραντος Ναός του Σωτήρος, πολύτιμο παλάτι και Παρθένος; Δεν επέλευσε σ’ αυτή το Άγιο Πνεύμα τη στιγμή της ασπόρου συλλήψεως του Υιού του Θεού και δεν έμεινε μαζί της σε όλη την υπόλοιπη ζωή της; Και δεν ήταν η δύναμη του Πνεύματος τόσο ισχυρή, που δεν συναντήθηκε ποτέ ξανά ακόμα και στους πιο μεγάλους αγίους;

Η άφθονη χάρη του Αγίου Πνεύματος, που γέμιζε την καρδιά της Παναγίας, εκχύνεται σε όλους που αγάπησαν με αιώνια αγάπη τον Υιό της και Θεό. Δεν είναι δύσκολο να το καταλάβουμε. Γνωρίζουμε από την πείρα πως από την καρδιά μας εκχύνεται καθαρή και θεία αγάπη στους συγγενείς μας.

Επανάγαγε εις το βάθος...

 

π.Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Οι άνθρωποι είμαστε συνήθως προσκολλημένοι στον εαυτό μας, στο πρόγραμμά μας, σ’ αυτά που βλέπουμε. Δεν θέλουμε να ρισκάρουμε, να κάνουμε ένα βήμα παραπέρα στη ζωή μας. Μόνο σε ό,τι αφορά τις απολαύσεις μας, την άσκηση των δικαιωμάτων μας είμαστε έτοιμοι να κάνουμε κάποια βήματα που θα μας βγάλουν από τη ρουτίνα μας. Συνήθως έχουμε την αίσθηση ότι εμείς γνωρίζουμε, ότι εμείς έχουμε κάνει ό,τι χρειάζεται, ότι τελικά καλά είμαστε όπως είμαστε. Και δεν τολμούμε να προχωρήσουμε στην αναζήτηση ενός άλλου νοήματος στη ζωή μας, το οποίο θα πηγάζει από την ανάγκη της ύπαρξής μας να μην παραδοθεί στον συμβιβασμό, στην ηττοπάθεια. Υπάρχουν βέβαια και άνθρωποι οι οποίοι λειτουργούν με επιπολαιότητα στη ζωή τους ή παρασύρονται από συγκυρίες και ανθρώπους που τους οδηγούν με ψεύτικες υποσχέσεις στην καταστροφή. Εκεί χρειάζεται η σύνεση. Όμως η όποια σύνεση δεν μπορεί να δικαιολογήσει μια στασιμότητα που θυμίζει προσμονή θανάτου.

Με το βοριά να' ναι κόντρα... Σε περιμένουμε

 

Δίψα Θεοῦ: Ἅγιος Σιλουανὸς ὁ Ἀθωνίτης

 

Ἀρχιμανδρίτου Σωφρονίου

Διψᾶ ἡ ψυχή μου τὸν Κύριο καὶ μὲ δάκρυα Τὸν ζητῶ. Πῶς νὰ μὴ Σὲ ζητῶ; Σὺ μὲ ζήτησες πρῶτος καὶ μοῦ ἔδωσες νὰ γευθῶ τὴν γλυκύτητα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καὶ ἡ ψυχή μου Σὲ ἀγάπησε ἕως τέλους.

Βλέπεις, Κύριε, τὴ λύπη καὶ τὰ δάκρυά μου... Ἂν δὲν μὲ προσείλκυες μὲ τὴν ἀγάπη Σου, δὲν θὰ Σὲ ζητοῦσα ὅπως Σὲ ζητῶ. Ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα Σου τὸ Ἅγιο μοῦ ἔδωσε τὸ χάρισμα νὰ Σὲ γνωρίσω καὶ χαίρεται ἡ ψυχή μου, γιατί Σὺ εἶσαι ὁ Θεός μου καὶ ὁ Κύριός μου καὶ Σὲ διψῶ μέχρι δακρύων.

Ποθεῖ ἡ ψυχή μου τὸν Θεὸ καὶ Τὸν ζητῶ, μὲ δάκρυα. Εὔσπλαχνε Κύριε, Σὺ βλέπεις τὴν πτώση μου καὶ τὴ θλίψη μου. Ταπεινὰ ὅμως παρακαλῶ τὸ ἔλεός Σου: Χορήγησέ μου, τοῦ ἁμαρτωλοῦ, τὴν χάρη τοῦ Ἁγίου Σου Πνεύματος. Ἡ θύμησή της ὁδηγεῖ τὸ νοῦ μου νὰ ξαναβρῆ τὴν εὐσπλαχνία Σου.

Των οικιών ημών εμπιπραμένων, ημείς άδομεν...

Στο σπίτι, συνιστούν οι "ειδικοί" να μην τα αγκαλιάζουμε και να μη φιλάμε τα παιδιά μας.

Στο σχολείο, τρομοκρατημένοι δάσκαλοι και φοβισμένα παιδιά περιμένουν πότε θα χτυπήσει το κουδούνι για να απαλλαγούν από το μαρτύριο των νέων μέτρων των "ειδικών".

Στην Εκκλησία, οι "ειδικοί" αρχίζουν όλο και πιο απροκάλυπτα (αφού τσέκαραν και διαπίστωσαν ότι υπάρχει τεράστιο περιθώριο) να προτρέπουν να οδηγηθούμε σε πλαστικά κουτάλια μιας χρήσης για τη Θ. Κοινωνία.

Στην κοινωνία, κατασκευάζουν έναν κόσμο απρόσωπο, αποστασιοποιημένο, αδιάφορο, χρησιμοποιώντας το πιο αποτελεσματικό όπλο ελέγχου των μαζών, το φόβο.

Κι εμείς σαν έτοιμοι από καιρό δεχόμαστε τα κόκαλα που μας πετούν για επιβίωση και θέαμα για την τέρψη των οφθαλμών (και των ωτίων μας).

Αποστειρώσαμε και αδειάσαμε τους Ναούς (αφού δεν είναι πλέον ιεροί αλλά τόποι συναθροίσεων και μάλιστα επικίνδυνοι για την υγεία μας) και γεμίσαμε τους χώρους συναυλιών, για να ξορκίσουμε τη μιζέρια και το κενό μας και να διακηρύξουμε (τραγουδώντας!!) για άλλη μια φορά το: "Μια ζωή την έχουμε..."

π.Γ.Θ.

Η δύναμη της πίστης και η αδυναμία της απιστίας.

Φώτη Κόντογλου

Οι άνθρωποι έχουν στην καρδιά τους μεγάλο φόβο μήπως απομείνουν απροστάτευτοι και φτωχοί στη ζωή τους, και για τούτο, ο νους κι’ ο λογισμός τους είναι στο να μαζέψουν χρήματα η ν’ αποκτήσουν κτήματα κι’ άλλα πλούτη, για να τα ‘χουνε στην ανάγκη τους.

Και καλά για εκείνους που δεν πιστεύουν στον Θεό, και κρεμούνε την ελπίδα τους στα χρήματα και στ’ άλλα πλούτη. Άλλα τι να πει κανένας για εκείνους που λέγονται χριστιανοί, που πάνε στην εκκλησία και παρακαλούνε τον Θεό να τους βοηθήσει στη ζωή και που λένε πώς έχουνε την ελπίδα τους στον Χριστό, στην Παναγία και στους Αγίους, κι’ από την άλλη μεριά είναι φιλάργυροι, δεν δίνουνε τίποτα στ’ αδέλφια τους, τους φτωχούς, κι’ ολοένα μαζεύουνε χρήματα και πλούτη; Στη ζωή μου είδα πώς οι τέτοιοι λεγόμενοι χριστιανοί είναι οι περισσότεροι, κι’ απορεί κανένας πώς μπορούνε να συμβιβάσουν μία ζωή συμφεροντολογική, με τα λόγια του Χριστού, που λέει και ξαναλέει: «Μη φροντίζετε για το τι θα φάτε και για το τι θα πιείτε και για το τι θα ντυθείτε. Κοιτάξετε τα πουλιά, μήτε κοπιάζουν, μήτε μαζεύουν, κι’ όμως ο Πατέρας τους ο ουράνιος τα θρέφει. Κοιτάξετε με πόση μεγαλοπρέπεια είναι ντυμένα τα αγριολούλουδα, που κι’ ο ίδιος ο Σολομώντας δεν στολίσθηκε σαν αυτά τα τιποτένια λουλούδια. Λοιπόν, αν για το χορτάρι του χωραφιού, που σήμερα λουλουδίζει κι’ αύριο το καίγουνε στον φούρνο, φροντίζει ο Πατέρας σας που είναι στον ουρανό, ποσό περισσότερο θα φροντίσει για σάς, ολιγόπιστοι;».

ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΟΥΜΕΛΑ - ΑΓΙΩΝ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ & ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ 2020

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ

ΠΟΛΙΟΥΧΟΥ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ

ΤΗΛ. 210 4615704

ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ 

ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΟΥΜΕΛΑ  - 

ΑΓΙΩΝ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ & ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ 

30/9 - 2/10 2020

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ

ΤΕΤΑΡΤΗ 30 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2020

19:00 Μ. ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΟΥΜΕΛΑ (ΑΓΙΑΣ ΣΚΕΠΗΣ) 

ΧΟΡΟΣΤΑΤΟΥΝΤΟΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ 

κ.κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ

ΠΕΜΠΤΗ 1 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2020

07:00 ΟΡΘΡΟΣ ΚΑΙ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

ΙΕΡΟΥΡΓΟΥΝΤΟΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ 

κ.κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ

19:00 Μ. ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

ΑΓΙΩΝ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ & ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ

ΧΟΡΟΣΤΑΤΟΥΝΤΟΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ 

κ.κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ

20:30 ΛΙΤΑΝΕΥΣΙΣ Ι. ΕΙΚΟΝΩΝ 

ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΟΥΜΕΛΑ & ΑΓΙΩΝ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ

22:30 ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 2 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2020

07:00 ΟΡΘΡΟΣ ΚΑΙ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

18:00 ΜΕΘΕΟΡΤΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ 

Ι. ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

Στο Ι. Ναό μας φυλάσσονται τεμάχια Ι. Λειψάνων των Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης

Ο ΦΟΒΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

               Η πανδημία , καθώς εξακολουθεί την επέλασή της, δεν αφήνει να φύγει από πάνω μας ο φόβος για τον άλλο. Ένα νέο πεδίο αυτού του φόβου είναι το σχολείο. Μέτρα τα οποία  προβάλλονται με την προμετωπίδα της προστασίας όλων μας από την νόσο, δεν παύουν να φανερώνουν έναν μεγάλο φόβο για τον άλλο, που δεν αφήνει εκτός ούτε τα παιδιά. Αυτονόητες οι αγκαλιές μεταξύ των παιδιών. Αυτονόητο οι δάσκαλοι, ιδίως στο Δημοτικό και στις πρώτες τάξεις, να κάνουν παιχνίδια με την αφή. Αλλά και η χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή στις μεγαλύτερες ηλικίες, όπως επίσης και η συνήθης αντιγραφή ασκήσεων στα σχολικά τετράδια προϋποθέτει τα χέρια να χρησιμοποιούν τα αντικείμενα που έχουν αγγίξει οι άλλοι. Δεν είναι ασυνήθιστο τα παιδιά να μοιράζονται το κολατσιό τους, το ένα να συνεχίζει να τρώει από εκεί που έχει ξεκινήσει το άλλο. Και οι αγκαλιές των εφήβων ή ακόμη και τα σπρωξίματα είναι μέσα στην καθημερινότητα.

Η επιστημοσύνη των ειδικών

Η πίστη και η επιστήμη δεν έρχονται ποτέ σε σύγκρουση όταν γνωρίζουν τα όρια τους. Το πρόβλημα δημιουργείται όταν υπάρχει σύγχυση αυτών των ορίων, καθώς και όταν η επιστήμη (που θα πρέπει να λειτουργεί με βάση το πείραμα, την παρατήρηση, την απόδειξη και την καταγραφή) γίνεται ιδεολογία - πολιτική.

Γίνομαι πιο σαφής:

Επικαλούνται στις μέρες μας οι περισσότερες κυβερνήσεις του κόσμου (μέσα σ' αυτές και η δική μας), τις θέσεις των ειδικών και κυρίως του Παγκοσμίου Οργανισμού Υγείας (Π.Ο.Υ.) ως θέσφατο και ως τις μοναδικά επιστημονικά ορθές, που όλοι θα πρέπει να δεχόμαστε και να υπακούμε είτε εκούσια ή όπου χρειάζεται δια του νόμου και της επιβολής.

Θέτω, λοιπόν, τα εξής ερωτήματα:

- Θα πρέπει να αποδεχθούμε τις "επιστημονικές" θέσεις που προωθεί ο Π.Ο.Υ. για τις εκτρώσεις και την άποψη ότι το έμβρυο δεν είναι έμψυχος άνθρωπος;

- Θα πρέπει να αποδεχθούμε τις "επιστημονικές" θέσεις του Π.Ο.Υ. σχετικά με το θάνατο του ανθρώπου και για το αν αυτός επέρχεται με τον εγκεφαλικό λεγόμενο θάνατο;

Άλλο γνώσεις, άλλο παιδεία...

Σε λίγες μέρες θα χτυπήσει για άλλη μια φορά, το κουδούνι μιας νέας σχολικής χρονιάς.

Τι ζητάμε από τα παιδιά μας; Τι ζητάμε από το σχολείο;

Ποιο όραμα ανθρώπου έχει το υπουργείο Παιδείας;

Η αλήθεια είναι πως στέλνουμε τα παιδιά μας στο σχολείο όχι για να γίνουν πολίτες, όχι για να μυηθούν στη σχέση, στην προσφορά, στο εμείς. Τα στέλνουμε όχι για να έχουν χαρά και να καλλιεργηθούν σωματικά και ψυχικά, αλλά για να αποκτήσουν γνώσεις, εφόδια, τίτλους και πτυχία που θα τα "εξασφαλίσουν" στο μέλλον και θα τα αποκαταστήσουν επαγγελματικά. Δε μας ενδιαφέρει η κοινωνία, αλλά το άτομο. Κι αυτό είναι ο σπόρος της δυστυχίας που τα περιμένει στο μακρύ ταξίδι τους.

Το σχολείο δεν παρέχει παιδεία, αλλά λειτουργεί ως ένας φορέας γνώσεων (και μάλιστα είναι ο λιγότερο ελκυστικός στην εποχή μας), δημιουργεί ανταγωνισμούς, αποθεώνει το "εγώ" και προετοιμάζει όχι υπεύθυνους και συνειδητούς πολίτες, αλλά καταναλωτικούς ανθρώπους, οπαδούς του "δικαιωματισμού" και του δόγματος: "τα πάντα επιτρέπονται".

Οι κυβερνήσεις (εδώ και πολλές δεκαετίες) έχοντας αποκόψει τους μαθητές από τη γλωσσική συνέχεια (βλέπε μονοτονικό), τη γραμματική, το συντακτικό, την ιστορία, τα αρχαία Ελληνικά, έχοντας αποσυνδέσει τη γνώση από το ήθος (εδώ εντάσσεται και η υποβάθμιση - κατάργηση των θρησκευτικών), με βιβλία που ούτε για καύσιμη ύλη δεν αξίζουν, καλλιέργησαν και καλλιεργούν τους αυριανούς κομματικούς στρατούς και τους άκριτους ψηφοφόρους.

Οι υπουργοί Παιδείας με μοναδικό τους μέλημα την αλλαγή του τρόπου εισαγωγής στα ανώτατα ιδρύματα, στοχεύουν σε ανθρώπους που θα άγονται και θα φέρονται μιλώντας άριστα την αγγλική, που θα πηγαίνουν στο ποδόσφαιρο και στο μπάσκετ (τώρα και με cheerleading) , που θα εκτονώνουν το κενό τους στο βανδαλισμό, τη βωμολοχία, το σεξισμό και τα φεστιβάλ υπερηφάνειας, (έκφραση της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης και προσανατολισμού), που θα κοινωνικοποιούνται από τα άθλια ριάλιτι (βλέπε big brother), από τα απογευματινά δελτία ειδήσεων και τα σήριαλ τα οποία προβάλουν τον τύπο του ηλιθίου.

Η ουσιαστική και αναβαθμισμένη παιδεία των παιδιών μας προϋποθέτει αλλαγή προσανατολισμού και γενναίες αποφάσεις. Προϋποθέτει αλλαγή του μοντέλου που για δεκαετίας τώρα, έχει αποτύχει(;) και τα αποτελέσματα τα βιώνουμε όλοι μας.

Να συνειδητοποιήσουμε ότι άλλο γνώσεις και πτυχία και άλλο παιδεία και αγωγή. Να απαιτήσουμε από τον εκάστοτε υπουργό Παιδείας την εφαρμογή του Συντάγματος: "H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες"

Όταν το σπίτι μας έχει καταστραφεί από τα θεμέλια, η λύση δεν είναι το βάψιμο των τοίχων και η αλλαγή των επίπλων, αλλά το γκρέμισμα και η επανοικοδόμηση. Ας το ευχηθούμε... Ας αγωνιστούμε...

π.Γ.Θ.