ΙΝΑ ΜΗ ΤΩ ΣΤΑΥΡΩ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Ο Σταυρός του Χριστού μας διδάσκει μια μεγάλη αλήθεια. Ότι η χριστιανική ζωή δεν είναι εύκολη. Ότι κρύβει διωγμό. Απόρριψη. Κόπο και λύπη κατά κόσμον. Ο απόστολος Παύλος, γράφοντας στους Γαλάτες, διαλύει κάθε ψευδαίσθηση ότι η πίστη στο Θεό εξασφαλίζει άνεση και ευχάριστη πορεία. «Όσοι θέλουν να αποκτήσουν καλή φήμη στους ανθρώπους, αυτοί σας υποχρεώνουν να περιτέμνεστε, με μόνο στόχο να μην καταδιώκονται από τους Ιουδαίους εξαιτίας του σταυρού του Χριστού» (Γαλ.6, 12). Όσοι ήταν χριστιανοί, καταδιώκονταν από τους Ιουδαίους εξαιτίας της πίστης στο Χριστό και στο σταυρό Του, που για τους Ιουδαίους ήταν «σκάνδαλο». Γνωρίζουμε από την Ιστορία ότι και οι ειδωλολάτρες καταδίωξαν τους χριστιανούς, εξαιτίας της πίστης τους στο Χριστό και στο Σταυρό, που για εκείνους ήταν «μωρία». Δύσκολος λοιπόν ο δρόμος της πίστης και όχι ευχάριστος κατά κόσμον.

                Γιατί όμως οι άνθρωποι δεν θέλουν το Σταυρό του Χριστού και απορρίπτουν τους χριστιανούς, που πιστεύουν σε Εκείνον;

Εἰς τὸ Γενέθλιον τῆς Θεοτόκου

Φώτης Κόντογλου

Σήμερα εἶναι τὰ προοίμια τῆς παγκόσμιας χαρᾶς. Σήμερα φύσηξε ἡ δροσερὴ αὔρα, ποὺ μᾶς πληροφόρησε πὼς ἔρχεται ἡ σωτηρία. Ἡ στείρωσή μας γιατρεύτηκε, γιατὶ στείρα μητέρα γέννησε τὴν Παναγία, ποὺ μέλλεται νὰ δώσει σάρκα στὸν Θεὸ ὁποῦ θὰ δώσει τὴ σωτηρία στοὺς πλανημένους ἀνθρώπους, ὁ Χριστὸς φιλάνθρωπος καὶ λυτρωτὴς τῶν ψυχῶν μας.

Ἡ γέννησή σου Θεοτόκε, χαρὰ μήνυσε σ᾿ ὅλη τὴν οἰκουμένη· γιατὶ ἀπὸ σένα ἀνάτειλε ὁ ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, Χριστὸς ὁ Θεός μας. Κ᾿ ἔλυσε τὴν κατάρα κ᾿ ἔδωσε τὴν εὐλογία, κι᾿ ἀφοῦ κατάργησε τὸν θάνατο, μᾶς δώρισε τὴ ζωὴ τὴν αἰώνια.

Ἀπὸ τὴ ρίζα τοῦ Ἰεσσαὶ κι᾿ ἀπὸ τὴ μέση τοῦ Δαυῒδ ἡ Μαριὰμ ἡ κόρη τοῦ Θεοῦ γεννιέται σήμερα σὲ μᾶς, καὶ γίνεται καινούρια κι᾿ ἁγιασμένη ὅλη ἡ φύση. Χαρῆτε μαζὶ ὁ οὐρανὸς μὲ τὴ γῆ· ὑμνῆστε την μαζὶ οἱ φυλὲς τῶν ἐθνῶν. Ὁ Ἰωακεὶμ εὐφραίνεται κ᾿ ἡ Ἄννα πανηγυρίζει κραυγάζοντας: Ἡ στείρα γεννᾶ τὴ Θεοτόκο καὶ μητέρα τῆς ζωῆς μας.

Αγιορείτικες Ανατολές-Αγιορείτικα ηλιοβασιλέματα.

Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Η αρχή του εκκλησιαστικού έτους (1^ηΣεπτεμβρίου) μας δίνει την ευκαιρία να εντρυφήσουμε, με την βοήθεια του ευαγγελικού αναγνώσματος, στο ποια είναι η αποστολή της Εκκλησίας στον κόσμο, αλλά και ποια στάση έχουμε εμείς έναντι αυτής της αποστολής.

                Ο Χριστός βρίσκεται στην Ναζαρέτ, τον τόπο που μεγάλωσε. Πηγαίνει στη συναγωγή και διαβάζει το απόσπασμα του προφήτη Ησαΐα που αναφέρεται στο πρόσωπό Του. «Πνεύμα Κυρίου επ’ εμέ, ου είνεκεν έχρισέ με, ευαγγελίσασθαι πτωχοίς απέσταλκέ με, ιάσασθαι τους συντετριμμένους την καρδίαν, κηρύξαι αιχμαλώτοις άφεσιν και τυφλοίς ανάβλεψιν, αποστείλαι τεθραυσμένους εν αφέσει, κηρύξαι ενιαυτόν Κυρίου δεκτόν» (Λουκ. 4, 18-19). Η προφητεία εκπληρώνεται στο πρόσωπο του Χριστού, αλλά μάς δείχνει ακόμη και το ποια είναι η αληθινή αποστολή της Εκκλησίας, η οποία είναι πρωτίστως πνευματική.

Ο δια Χριστόν... κλέφτης!

Γερ. Παϊσίου Αγιορείτου

Στην Πνευματική ζωή, είναι ανάποδα τα πράγματα. Άμα κρατάς εσύ το άσχημο, τότε νοιώθεις όμορφα. Άμα το δίνεις στον άλλον, τότε νοιώθεις άσχημα. Όταν δέχεσαι την αδικία και δικαιολογείς τον πλησίον σου, δέχεσαι τον πολυαδικημένο Χριστό, στην καρδιά σου. Τότε ο Χριστός μένει με το ενοικιοστάσιο [1], μέσα σου και σε γεμίζει με ειρήνη και αγαλλίαση. Για δοκιμάστε, βρε παιδιά, να ζήσετε αυτήν την χαρά! Να μάθετε να χαίρεσθε με αυτήν την πνευματική χαρά, όχι με την κοσμική. Πάσχα θα έχετε τότε κάθε μέρα.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά από την χαρά που νοιώθεις, όταν δέχεσαι την αδικία. Μακάρι να με αδικούσαν όλοι οι άνθρωποι! Ειλικρινά, σας λέω, την γλυκύτερη πνευματική χαρά την ένοιωσα μέσα στην αδικία. Ξέρετε πόσο χαίρομαι, όταν κάποιος με πει πλανεμένο; «Δόξα σοι ο Θεός, λέω, από αυτό έχω μισθό, ενώ αν με πουν άγιο, χρωστάω». Γλυκύτερο πράγμα από την αδικία δεν υπάρχει!

Ένα πρωί στο καλύβι χτύπησε κάποιος το σιδεράκι στην πόρτα. Κοίταξα από το παράθυρο να δω ποιος είναι, γιατί δεν ήταν ακόμα η ώρα να ανοίξω. Είδα έναν νέο με φωτεινό πρόσωπο και κατάλαβα ότι είχε βιώματα πνευματικά, αφού τον πρόδιδε η Χάρις του Θεού. Γι’ αυτό, αν και ήμουν απασχολημένος, διέκοψα αυτό που έκανα, άνοιξα την πόρτα, τον πήρα μέσα, του πρόσφερα νερό και με τρόπο άρχισα να τον ρωτάω για την ζωή του, γιατί έβλεπα ότι είχε πνευματικό περιεχόμενο.

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ Ι. ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΥ ΑΓΙΩΝ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

Ι. ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΥ ΑΓΙΩΝ 

ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ

 Ι. ΝΑΟΥ ΑΓ. ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 
ΠΟΛΙΟΥΧΟΥ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ

Τρίτη 1 Οκτωβρίου

18:30 Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετ' αρτοκλασίας, χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Πειραιώς κ.κ. Σεραφείμ.

20:30    Λιτάνευσις της ιεράς εικόνος και των λειψάνων των Αγίων.

23:00 Ιερά αγρυπνία

Τετάρτη 2 Οκτωβρίου

07:00 Όρθρος και Πανηγυρική Θ. Λειτουργία Ιερουργούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Πειραιώς κ.κ. Σεραφείμ.

18:00 Μεθέορτος Εσπερινός και Ιερά Παράκλησις των Αγίων.

Στον Ι. Ναό μας, κατά το ανωτέρω διήμερο, θα τίθεται προς προσκύνηση τεμάχιο Ιερών Λειψάνων των Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης.

Συγκοινωνία: 859(μπλε λεωφορειο) από ΗΣΑΠ Πειραιά, στάση Αγ Παντελεήμων
                        20 (τρόλευ) από ΗΣΑΠ Πειραιά, στάση Ούλωφ Πάλμε

                                                            

Σιωπηλά όπλα... για έναν αθόρυβο πόλεμο!!

Το «Σιωπηλά όπλα για έναν αθόρυβο πόλεμο», εξηγεί θαυμάσια την τεχνική της μαζικής πλύσης εγκεφάλου. Αυτό το εκτενές και λεπτομερές έγγραφο που χρονολογείται από το 1979 περιγράφει μία πολιτική που επιβλήθηκε από το 1950. Το έγγραφο λέει πως: «ο αθόρυβος πόλεμος ...;κηρύχθηκε από τα κέντρα εκείνα που θέλουν μια ανθρωπότητα υποδουλωμένη και εγκλωβισμένη στην ύλη και αποκομμένη από την ανώτερη διάσταση του ανθρώπου, την πνευματική, σε μια συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στα 1954»....

 

Εδώ υπάρχει μια περίληψη του περιεχομένου του:

Με το ξεκίνημα της νέας Εκκλησιαστικής χρονιάς

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Όσο διαρκεί η φλόγα ενός κεριού σ’ ένα δωμάτιο, εκεί δεν υπάρχει σκοτάδι, διότι το κερί εκπέμπει φως. Αν το φαγητό αρταίνεται με αλάτι, συντηρείται και δεν σαπίζει. Αν κάποιος συντηρήσει στην καρδιά του τα λόγια του Χριστού, αυτός διατηρεί στη ψυχή του το αλάτι και το φως και η ζωή κατοικεί εντός του. Μια τέτοια ψυχή δεν θα σκοτεινιάσει σε τούτη τη ζωή, ούτε θα γνωρίσει τη σήψη του θανάτου.

Όποιος συντηρεί μέσα του το λόγο του Χριστού, αυτός ο λόγος τον τρέφει, τον στηρίξει, τον φωτίζει και τον αναζωογονεί. Είτε είναι έν σώματι, είτε εκτός του σώματος, πάντως αισθάνεται εξίσου ζωντανός μέσα απ’ το λόγο του Χριστού. Ο θάνατος μπορεί να χωρίσει τη ψυχή από το σώμα του, αλλά όχι και από το Χριστό, δηλαδή από την αθάνατη και αιώνια ζωή. Ο θάνατος του σώματός του απλώς θα επιτρέψει στη ζωηφόρο ψυχή του μια πιο ελεύθερη έξοδο για να εγκολπωθεί τον Αγαπημένο Χριστό, τον Ζωοδότη.

Συγκέντρωση Σχολικών Ειδών στην Ευαγγελίστρια Πειραιώς για τις οικογένειες μικρών παιδιών με οικονομικά προβλήματα

Εν όψει της ενάρξεως του σχολικού έτους και στα πλαίσια της προσπάθειας της Ενορίας μας για την στήριξη των οικογενειών με οικονομικές δυσκολίες,

συγκεντρώνουμε
σχολικά είδη, τα οποία θα διατεθούν σε οικογένειες με μικρό ή και καθόλου εισόδημα.

Τα είδη τα οποία συγκεντρώνουμε είναι: σχολικές τσάντες, τετράδια, μολύβια, στυλό, μπλοκ ζωγραφικής, γόμες, κασετίνες, ξυλομπογιές, μαρκαδόρους, φόρμες γυμνασικής, αθλητικά είδη κ.λπ.

Παράκληση, όλα τα είδη που θα προσφερθούν να είναι σε καινούργια ή σε καλή κατάσταση, έτοιμα για χρήση.
Η συγκέντρωση των ειδών γίνεται καθημερινά στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς (Γρ. Λαμπράκη 41 Πειραιάς, τηλ. 210 4177159) και στο Πνευματικό Κέντρο Ευαγγελιστρίας (όπισθεν του Ιερού Ναού, τηλ.: 210 4125619).

Σας παρακαλούμε να συνδράμετε και αυτή την προσπάθεια, όπως έχετε πράξει και σε όλες τις υπόλοιπες προσπάθειες της ενορίας μας, που έχουν σκοπό την στήριξη των εμπερίστατων αδελφών μας, καθώς όπως όλοι γνωρίζουμε, το κόστος των ειδών αυτών, είναι σχετικά υψηλό και δεν πρέπει να αφήσουμε να λείψει από κανένα παιδί, ούτε το φαγητό, αλλά ούτε και το τετράδιο σε αυτήν την περίπτωση.

Πληροφορίες: Τηλ. 2104125619  Fax: 2104178947  Email: evagelistria@yahoo.com

ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει... - 1η Οκτωβρίου - 31 Δεκεμβρίου 2013

ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει... - 1η Οκτωβρίου - 31 Δεκεμβρίου 2013

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΚΑΤΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΣΤΗΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Μας είναι γνωστό ότι η Ενορία προσφέρει την ευκαιρία της σύναξης για να λατρεύσουμε το Θεό και να καταθέσουμε τα αιτήματα και τις ευχαριστίες μας.
Όμως η Ενορία δεν είναι μόνο κέντρο Λατρείας αλλά και μέσον οικοδομής του κάθε μέλους της.
Κι αυτή η οικοδομή γίνεται κατορθωτή μέσα από πολλές διόδους. Γιατί ταυτόχρονα καλλιεργείται όχι μόνο η σχέση μας με το Θεό αλλά καιη σχέση μας με το συνάνθρωπο και με τον εαυτό μας. 

Η εποχή μας, εποχή πολλού θορύβου, καταφέρνει περισσότερο να απομονώνει τα πρόσωπα παρά να τα συνδέει.

Ζουμε τον αιώνα της επικοινωνίας αλλά όχι της κοινωνίας!

Κοινωνία που όλο και περισσότερο απουσιάζει από την καθημερινή μας ζωή.

Αυτή η παρέκκλιση, ως Ενορία, μας συγκινεί και μας ανησυχεί.

Γιατί πρέπει ταυτόχρονα να μεριμνούμε και για την σύνδεση του ανθρώπου με το Θεό, αλλά και ισότιμα τη σχέση του ανθρώπου με το συνάνθρωπο.

Με αυτή την προοπτική για δεύτερη χρονιά στην Ευαγγελίστρια Πειραιώς θα πραγματοποιηθεί  πρόγραμμα με τίτλο ‘‘ΕΝΟΡΙΑ ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ’’ για να πάψει η μοναξιά να είναι ο πιο καλός μας ...σύντροφος.

Το ‘‘ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ’’ δεν αποκλείει κανέναν. Όλοι καλούμεθα και να προσφέρουμε αυτό που μπορούμε και να απολαύσουμε αυτό που στερούμεθα!

Κάθε μέρα λοιπόν, από την 1^η Οκτωβρίου έως την 31η Δεκεμβρίου 2013, εκτός από τις Λατρευτικές ευκαιρίες, στην Ενορία Ευαγγελιστρίας Πειραιώς θα προσφέρονται κάθε μέρα πολυποίκολες δράσεις - ευκαιρίες με πλούσιο ορίζοντα ενδιαφερόντων.

Περισσότερες πληροφορίες στο τηλέφωνο του Πνεθματικού Κέντρου 210 4125619, Email: evagelistria@yahoo.com

ΚΑΛΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ 

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ! 

ΑΠΟ ΑΡΧΕΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ, 

ΘΕΟΥ ΘΕΛΟΝΤΟΣ,

ΚΑΙ ΠΑΛΙ

ΜΑΖΙ.

ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΙΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας

Τον καθένα από μας τον βασανίζει το ερώτημα: τι θα γίνει με μας και τι μας περιμένει μετά το θάνατο; Μία σαφή απάντηση σ' αυτό το ερώτημα μόνοι μας δεν μπορούμε να την βρούμε. Αλλά η Αγία Γραφή και πρώτα απ' όλα ο λόγος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού μας αποκαλύπτουν αυτό το μυστικό. Μας το αποκαλύπτουν επίσης το απολυτίκιο και το κοντάκιο της μεγάλης αυτής γιορτής της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου και οι εκκλησιαστικοί ύμνοι που ψάλλονται σ' αυτή τη γιορτή.

Θέλω όλοι σας να καταλάβετε, γιατί ο θάνατος της Υπεραγίας Θεοτόκου και Παρθένου Μαρίας λέγεται Κοίμησή της. Ο μέγας απόστολος Ιωάννης ο Θεολόγος στο 20ο κεφάλαιο της Αποκαλύψεως μιλάει για τον πρώτο και το δεύτερο θάνατο. Ο πρώτος μόνο θάνατος, ο οποίος είναι αναπόφευκτος για όλους τους ανθρώπους, περιμένει και τους αγίους και τους δικαίους. Αλλά ο δεύτερος, ο φοβερός και αιώνιος θάνατος, περιμένει τους μεγάλους και αμετανόητους αμαρτωλούς, οι οποίοι αρνήθηκαν την αγάπη και την δικαιοσύνη του Θεού και είναι καταδικασμένοι να βρίσκονται αιωνίως σε κοινωνία με το διάβολο και τους αγγέλους του.

Το σακί με τις πατάτες

Όταν ακόμα πήγαινα στο σχολείο, ως μαθητής

Είχα έναν υπέροχο δάσκαλο.

Μια μέρα είχαμε κουβεντιάσει

Για το πόσο απαραίτητο είναι να μην κρατάμε θυμό μέσα μας

Αλλά να κοιτάμε πως θα απαλλαγούμε από αυτόν

Μας έβαλε λοιπόν να το δούμε αυτό πρακτικά.

Η Μάνα

Πρεσβυτέρας Δήμητρας Μανώλη

Η εκκλησία μας τιμά πολλές φορές το χρόνο την Παναγία μας. Αυτή η Αγία Κόρη, αξιώθηκε να γίνει μάνα του ίδιου Θεού της, μ’ όλες τις χαρές και τις λύπες που μπορεί να πάρει ως μάνα μια γυναίκα σ’ αυτό τον κόσμο. Τιμούμε, επομένως, τη Μεγάλη Μάνα και κάθε μνήμη Της μας θυμίζει τη θυσία Της, την ταπείνωσή Της, την προσφορά Της, την αγάπη Της και την παρρησία Της στο Γιο Της.

Mάνα, εσύ γιορτάζεις εκκλησιαστικά τη μέρα της Υπαπαντής του Κυρίου μας, τότε που η Παρθένος, ως μάνα, έφερε το Γιο της για σαραντισμό στην εκκλησία. Η γιορτή του Μαΐου, είναι γιορτή του εμπορίου.

Μάνα, αξιώθηκες να γίνεις συνδημιουργός του Θεού, γιατί, εσύ με το αίμα σου έθρεψες  μόνο τη φθαρτή του σάρκα. Την ψυχή του παιδιού ξαναφύσηξε ο ίδιος ο Θεός, όπως και στους πρωτοπλάστους, την ώρα της σύλληψης. Ψυχή δε μπορείς να δώσεις. Αυτή ανήκει στο Θεό και σ’ αυτόν επιστρέφει.

Έχοντας σαν πρότυπό σου, την Παναγία, μπορώ να πω, πως μάνα σημαίνει: θυσία, προσφορά, αγάπη, ταπείνωση, προσευχή.

Μάνα, και μόνο από το ό,τι έγινες μάνα, είσαι ιερό πράγμα και ανεξάρτητα από τα μειονεκτήματα ή έστω κάποιες κακίες σου, πρέπει να σε τιμούν. Ίσως οι άντρες να μη νιώθουν τι σημαίνει να κυοφορείς ένα παιδί. Εσύ κυοφορείς, μεγαλώνεις, κουράζεσαι, ξενυχτάς, δακρύζεις, αναστενάζεις, χαίρεσαι. Πονάς για τα λάθη σου, για τα λάθη του παιδιού σου, για την ανταρσία του. Κι εκείνο μεγαλώνει και μια μέρα ανοίγει τα φτερά του, πετά και φεύγει.

Το άδειασμα τώρα της φωλιάς, μπορεί να φέρει πόνο, αντίδραση προς το πρόσωπο που πήρε το παιδί σου, μελαγχολία, απογοήτευση, προβλήματα στον εαυτό σου, και στο ίδιο το αγαπώμενο πρόσωπο, το παιδί σου, ή αντίθετα, καρποφορία και πλούσια πνευματική κληρονομιά.

Εδώ βρίσκεται το κλειδί της ευτυχίας σου, μητέρα. Αν έχεις καταλάβει, πως στη ζωή σου όλα έχουν ένα τέλος, μια ημερομηνία λήξεως, όλα πεθαίνουν. Πεθαίνει η κυοφορία, για να δώσει τη θέση της στο θηλασμό. Και ο θηλασμός στα πρώτα βήματα κι αυτά οδηγούν στην ανεξαρτησία, στο νηπιαγωγείο, στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο κι έπειτα στο δικό του σπίτι.

Σαν σοφή και συνετή μητέρα, ξέρεις απ’ την κυοφορία σου ακόμη, πως μια μέρα, η αποστολή σου αυτή θα τελειώσει. Δε μεγαλώνεις το κτίσμα σου, μα είσαι η δούλη στο μεγάλωμα του παιδιού σου και πρέπει κι εσύ ν’ αναφωνείς μαζί με τη μητέρα του Κυρίου το: «Ιδού η δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου».

Η πληθώρα των «γερόντων» και η «ευσέβεια» των αφελών.

πρωτ/ρου π. Διονυσίου Τάτση

Γέμισε ἡ Ἐκκλησία μας μέ «γέροντες», οἱ ὁποῖοι καθοδηγοῦν τούς πιστούς καί τούς ὁδηγοῦν στή σωτηρία, ὅπως ἰσχυρίζονται. Συνήθως εἶναι ἱερομόναχοι, ἀλλά καί κοσμικοί ἀρχιμανδρίτες, πού ἔχουν διαβάσει πολλά γιά τούς πραγματικούς Γέροντες καί ἀναμασώντας τούς λόγους τους ἤ διηγούμενοι τά τοῦ βίου τους, δημιουργοῦν ψευδαισθήσεις στούς ἀνυποψίαστους καί ἀποκτοῦν καί οἱ ἴδιοι φήμη ἐναρέτου καί θεοφωτίστου γέροντα, ἐνῶ δέν ἔχουν κανένα ἀπό τά γνωρίσματα τῶν ἁγίων Γερόντων.

Τό ἀποτέλεσμα εἶναι πολλοί ἀδελφοί νά παγιδεύονται στήν ἐπικίνδυνη προσωπολατρία καί ἀντί νά ἀνοίγει ὁ νοῦς τους καί νά προχωροῦν στόν πνευματικό δρόμο τῆς κατά Χριστόν ζωῆς, μένουν προσκολλημένοι σέ μερικά τυπικά πράγματα, ἐξωτερικά καί ἀνούσια, καί καθησυχάζουν τή συνείδησή τους πῶς τάχα προοδεύουν, ἀφοῦ τηροῦν τά ὅσα τούς λένε οἱ «γέροντές» τους. Δυστυχῶς, ὑπάρχουν πολλά παραδείγματα καί δέν πρέπει νά κλείνουμε τά μάτια μας ἐκεῖ πού ἐπιβάλλεται νά τά ἔχουμε ὀρθάνοιχτα.