Ι. ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΑΓΙΩΝ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ 1 & 2 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Ι. ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΥ ΑΓΙΩΝ 

ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ 

 Ι. ΝΑΟΥ ΑΓ. ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ 

ΠΟΛΙΟΥΧΟΥ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ

Πέμπτη 1 Οκτωβρίου

19:00 Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετ' αρτοκλασίας, χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Πειραιώς κ.κ. Σεραφείμ. 

20:30    Λιτάνευσις της ιεράς εικόνος και των λειψάνων των Αγίων.

23:00 Ιερά αγρυπνία

Παρασκευή 2 Οκτωβρίου

07:00 Όρθρος και Πανηγυρική Θ. Λειτουργία Ιερουργούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Πειραιώς κ.κ. Σεραφείμ.

18:00 Μεθέορτος Εσπερινός και Ιερά Παράκλησις των Αγίων.

Στον Ι. Ναό μας, κατά το ανωτέρω διήμερο, θα τίθενται προς προσκύνηση τεμάχια Ιερών Λειψάνων των Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης που θησαυρίζονται στο Ναό μας.

Συγκοινωνία: 

            859(μπλε λεωφορειο) από ΗΣΑΠ Πειραιά, στάση Αγ Παντελεήμωνος
              20 (τρόλευ) από ΗΣΑΠ Πειραιά, στάση Ούλωφ Πάλμε
                                                            

Παχεία γαστὴρ λεπτὸν οὐ τίκτει νόον

Ἅγιος Πορφύριος

Δέν γίνεστε ἅγιοι κυνηγώντας τὸ κακό. Ἄστε τὸ κακό. Νὰ κοιτάζετε πρὸς τὸν Χριστὸ κι αὐτὸ θὰ σᾶς σώσει. Ἐκεῖνο ποὺ κάνει ἅγιο τὸν ἄνθρωπο εἶναι ἡ ἀγάπη, ἡ λατρεία πρὸς τὸν Χριστό, ἡ ὁποία δὲν μπορεῖ νὰ ἐκφραστεῖ, δὲν μπορεῖ, δὲν μπορεῖ... Καὶ προσπαθεῖ ὁ ἄνθρωπος νὰ κάνει ἀσκήσεις,νὰ κάνει τέτοια πράγματα καὶ νὰ καταπονεῖ τὸν ἑαυτό του γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ.

Κανεὶς ἀσκητὴς δὲν ἅγιασε χωρὶς ἀσκήσεις. Κανεὶς δὲν μπόρεσε ν’ ἀνέλθει στὴν πνευματικότητα χωρὶς ν’ ἀσκηθεῖ. Πρέπει νὰ γίνονται ἀσκήσεις. Ἄσκηση εἶναι οἱ μετάνοιες, οἱ ἀγρυπνίες κ.λπ.,ἀλλὰ ὄχι μὲ βία. Ὅλα νὰ γίνονται μὲ χαρά. Δὲν εἶναι οἱ μετάνοιες ποὺ θὰ κάνουμε, δὲν εἶναι οἱ προσευχές, εἶναι τὸ δόσιμο, ὁ ἔρωτας γιὰ τὸν Χριστό, γιὰ τὰ πνευματικά. Ὑπάρχουν πολλοὶ ποὺ τὰ κάνουνε αὐτὰ ὄχι γιὰ τὸν Θεὸ ἀλλὰ γιὰ ἄσκηση, γιὰ ὠφέλεια σωματική. Ὅμως οἱ πνευματικοὶ ἄνθρωποι τὸ κάνουνε γιὰ ψυχικὴ ὠφέλεια, γιὰ τὸν Θεό. Ἀλλὰ καὶ τὸ σῶμα ὠφελεῖται πολύ, δὲν ἀρρωσταίνει. Πολλὰ καλὰ ἔρχονται.

Βίος καὶ Μαρτύριο τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Κυπριανοῦ καὶ τῆς ἁγίας παρθενομάρτυρος Ἰουστίνης - 2 Οκτωβρίου

Ἀρχιμανδρίτης Φώτιος Ἰωακεὶμ

Οἱ ἅγιοι ἔνδοξοι μάρτυρες τοῦ Χριστοῦ Κυπριανὸς καὶ Ἰουστίνη ἔζησαν στὴ μεγαλόπολη Ἀντιόχεια τοῦ Ὀρόντου, τὴν πρωτεύουσατῆς Συρίας καὶ ἄκμασαν κατὰ τὸν 3ο αἰῶνα μ.Χ. Καὶ ὁ μὲν Κυπριανὸς ἦταν ἀπὸ πλούσια καὶ ἀρχοντικὴ οἰκογένεια καὶ ἄκρως καταρτισμένος στὴ φιλοσοφία, βυθισμένος ὅμως στὴν πλάνη τῆς εἰδωλολατρίας καὶ ἔκδοτος στὴν τέχνη τῆς μαγείας. Ἡ Ἰουστίνη, ὀνομαζόμενη ἀρχικὰ Ἰοῦστα, ἦταν νεαρὴ παρθένος μὲ ἐξαίσιο φυσικὸ κάλλος, κόρη ἑνὸς ἱερέα τῶν εἰδώλων, ὀνομαζομένου Αἰδεσίου.

Ἀκούγοντας κάποια μέρα ἡ Ἰοῦστα τὸ εὐαγγελικό κήρυγμα τοῦ διακόνου Πραϋλίου, φλογεροῦ χριστιανοῦ ἱεραποστόλου, ἐπειδὴ τύγχανε καλῆς προαίρεσης, ἄνοιξαν μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ τὰ μάτια τῆς ψυχῆς της καὶ πίστευσε ὁλόψυχα στὸν Χριστό.Ἡ πίστη καὶ ἡ ἀγάπη της πρὸς τὸν Θεὸ τὴ μεταμόρφωσαν σὲ τέτοιο βαθμό, ὥστε ὁδήγησε στὸν Χριστὸ τὴ μητέρα της, ἡ ὁποία μὲ τὴ σειρά της ἔπεισε τὸν σύζυγό της νὰ πιστεύσει στὸν ἀληθινὸ Θεό· καὶ ἔτσι πῆγαν καὶ οἱ τρεῖς στὸν ἐπίσκοπο Ὅπτατο καὶ ζήτησαν νὰ βαπτισθοῦν. Στὴ συνέχεια, ἡ Ἰοῦστα ἀποφάσισε νὰ ἀφιερώσει πλήρως τὸν ἑαυτό της στὸν Κύριο καὶ νὰ περάσει τὸν ὑπόλοιπό της βίο μὲ παρθενία,  νηστεία καὶ προσευχή.

Μα σκουπιδιάρης...

Μια φορά ένας άνθρωπος επισκέφτηκε τον γέροντα ...

Απορούσε τι θα γινόταν στο μέλλον;

Είχε και ένα φιλό μαζί του που είχε την ίδια απορία.

Πλησίασε πρώτα ο φίλος του και ρώτησε τον γέροντα. " Πάτερ τι θέλει ο Θεός να γίνω στη ζωή μου για αν τον δοξάσω και να τον ευχαριστώ;''

'' Αυτό θα στο φανερώσει αργότερα... Εσύ τώρα κοιτά τη ψυχή σου.''

Όταν ο Θεός "δεν μας ακούει"...

Η προσευχή είναι μεγάλο αγαθό, αν γίνε­ται και με λογισμό αγαθό· αν ευχαριστούμε το Θεό όχι μόνο όταν μας δίνει, αλλά και όταν δεν μας δίνει ό,τι Του ζητάμε, αφού και τα δύο τα κάνει για την ωφέλειά μας. Έτσι, και όταν δεν παίρνουμε, ουσιαστικά παίρνουμε με το να μην πά­ρουμε ό,τι δεν μας συμφέρει. Υπάρχουν, βλέπετε, πε­ριπτώσεις που η μη ικανοποίηση του αιτήματός μας είναι πιο ωφέλιμη. Και τότε ό,τι θεωρούμε σαν απο­τυχία είναι επιτυχία.

 

Ας μη στεναχωριόμαστε, λοιπόν, όταν ο Θεός αργεί να εισακούσει την προσευχή μας. Ας μη χά­νουμε την υπομονή μας. Μήπως και πριν ζητήσουμε κάτι, δεν μπορεί να μας το δώσει ο Πανάγαθος; Μπο­ρεί, φυσικά, αλλά περιμένει από μας κάποιαν αφορμή, ώστε να μας βοηθήσει δίκαια. Γι' αυτό ας Του δίνου­με την αφορμή με την προσευχή και ας περιμένουμε με πίστη, με ελπίδα, με εμπιστοσύνη στην πανσοφία και στη φιλανθρωπία Του. Μας έδωσε ό,τι ζητήσαμε; Ας Τον ευχαριστούμε. Δεν μας έδωσε; Και πάλι ας Τον ευχαριστούμε, γιατί δεν γνωρίζουμε, όπως γνωρίζει Εκείνος, τι είναι καλό για μας.

«Ἐπιστάτα, δι' ὅλης νυκτὸς κοπιάσαντες οὐδὲν ἐλάβομεν· ἐπὶ δὲ τῷ ῥήματί σου χαλάσω τὸ δίκτυον»

π. Χ.Β. 

«Ἐπιστάτα, δι' ὅλης νυκτὸς κοπιάσαντες οὐδὲν ἐλάβομεν· ἐπὶ δὲ τῷ ῥήματί σου χαλάσω τὸ δίκτυον» (Λουκ. 5.5) Όλη τη νύχτα πάσχιζε ο Πέτρος να συνάξει ψάρια για να θρέψει την οικογένειά του, σύζυγο και τέκνα και πεθερά, και δεν τα κατάφερε. Είχε ήδη σηκωθεί ο ήλιος, τακτοποιούσε τα δίκτυα στην ακτή, όταν είδε κόσμο πολύ να ακολουθεί έναν άγνωστο δάσκαλο. Ήταν ο Χριστός, ο οποίος τού ζήτησε να μπει στο πλοιάριό του και να τον απομακρύνει λίγο από τη στεριά, ώστε από τη θέση εκείνη να διδάξει τους όχλους. Και τι ακούει ο ανυποψίαστος βιοπαλαιστής; για αγάπη ανυπόκριτη, πίστη δίχως δισταγμό, ειρήνη χωρίς πανουργία, φιλαδελφία αδιάρρηκτη, ευσέβεια ακαπήλευτη, θεογνωσία αφιλάργυρη, παρθενία ακηλίδωτη, άσκηση αλύγιστη, συζυγία αχώριστη, να υπομένουμε κάθε πόνο υπέρ της αληθείας, να μη δειλιάζουμε μπροστά σε εκείνους που αποκτείνουν το σώμα αλλά δεν δύνανται να βλάψουν την ψυχή. Πάσχιζε όλη τη νύχτα ο Πέτρος για να εξασφαλίσει τα υλικά, και θεωρεί τον Ιησού να διδάσκει για τα πνευματικά. Και κοντά σε τούτα να προσθέτει: όποιος αγαπά την ψυχή του θα την χάσει, και εκείνος που θέλει να με ακολουθήσει ας απαρνηθεί τον εαυτό του και ας σηκώσει τον σταυρό του και ας με ακολουθήσει. Και αμέσως μετά, Να μην αποκτήσετε χρυσό ή ασήμι ή χαλκό στις ζώνες σας, μήτε πουγκί ή πορτοφόλι, ούτε δύο χιτώνες. 

Ο ΑΛΚΟΟΛΙΚΟΣ ΜΟΝΑΧΟΣ

Κάποτε στό Άγιον Όρος ήταν ένας μοναχός πού διέμενε στίς Καρυές.

Έπινε καθημερινά καί μεθούσε καί γινόταν αιτία νά σκανδαλίζονται οι προσκυνητές. Κάποια στιγμή πέθανε καί ανακουφισμένοι κάποιοι πιστοί πήγαν στόν γέροντα Παΐσιο νά τού πούν μέ ιδιαίτερη χαρά ότι επιτέλους λύθηκε αυτό τό τεράστιο πρόβλημα.

Ο π. Παΐσιος τούς απάντησε ότι γνώριζε γιά τό θάνατο τού μοναχού, αφού είδε ολόκληρο τάγμα αγγέλων πού ήρθαν νά παραλάβουν τήν ψυχή του.

Οι προσκυνητές απόρησαν καί διαμαρτυρήθηκαν καί κάποιοι προσπαθούσαν νά εξηγήσουν στόν γέροντα Παΐσιο γιά ποιόν ακριβώς μιλούσαν, νομίζοντας ότι δέν κατάλαβε ο γέροντας.

Ο γέροντας Παΐσιος τούς διηγήθηκε:

Στους νέους πρὶν τὸν Γάμο

Ἀγαπητοί μας,

Ὁ Γάμος εἶναι θεοσύστατο Μυστήριο. Εἶναι μάλιστα Μυστήριο "Μέγα" τὸ ὁποῖο τελεῖται στὸ κέντρο τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ, μπροστὰ στὶς Ἅγιες Εἰκόνες τοῦ Χριστοῦ, τῆς Παναγίας καὶ τῶν Ἁγίων καὶ ἀπέναντι ἀκριβῶς ἀπὸ τὸ Ἱερὸ Θυσιαστήριο.

Στὸν Ἱερὸ αὐτὸ χῶρο ἐσεῖς οἱ δύο ὑποψήφιοι σύζυγοι σὲ λίγες ἡμέρες θὰ ὑποσχεθεῖτε ὅτι θὰ ζήσετε ἀφοσιωμένοι γιὰ πάντα ὁ ἕνας στὸν ἄλλο. Θὰ ζητήσετε καὶ θὰ πάρετε τὴν εὐλογία καὶ τὴ Χάρη τοῦ Χριστοῦ, γιὰ νὰ ξεκινήσετε τὴ νέα σας οἰκογένεια. Ἀπὸ τὴ στιγμὴ αὐτὴ θὰ ζεῖτε πλέον μαζί, μὲ ἀγάπη, συμπόνια καὶ ἀλληλοκατανόηση.


Τί εἶναι ὁ Γάμος;

Πολλὲς ἀπόψεις καὶ ὁρισμοὶ, εἰδικῶν καὶ μὴ, ἔχουν διατυπωθεῖ. Ἐμεῖς ὅμως ἐδῶ θὰ προσπαθήσουμε νὰ σᾶς κάνουμε κοινωνοὺς τοῦ γάμου ὡς Ἱεροῦ Μυστηρίου τῆς Ἐκκλησίας, στὸ ὁποῖο, ὅπως πιστεύουμε, οἰκειοθελῶς καὶ μὲ πλήρη ἐπίγνωση προσέρχεστε. Θὰ προσπαθήσουμε νὰ σᾶς κάνουμε κοινωνοὺς τῆς ἄγνωστης σὲ πολλοὺς ὀμορφιᾶς τοῦ γάμου, ποὺ ἡ Ἐκκλησία διαχρονικὰ προσφέρει καὶ θὰ προσφέρει στοὺς πιστούς της.

Ὁ Γάμος δὲν εἶναι μία συμφωνία ἢ ἕνα συμβόλαιο ἢ ἔστω καὶ μία ἁπλῆ καὶ ἤρεμη συμβίωση δύο ἀνθρώπων.

Εναρξη Κατηχητικών Συναντήσεων 2015-16

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ - ΠΡΟΚΛΗΣΗ 

σε μιαν αλλιώτικη πορεία....

...ξεκινάμε με τον Αγιασμό των κατηχητικών μας,την Κυριακή 4 Οκτωβρίου στις 10:30 

Σε περιμένουμε!

Σταυρός (στην απόδοση της Εορτής)

Ο Σταυρός του Χριστού αναβλύζει δωρεές, χάρες, ζωή, νίκη, δύναμη, αφθαρσία.

Το σύμβολο της κατάρας και του θανάτου γίνεται αιώνιο σύμβολο ζωής και δόξας!

Αλλά υπάρχει και ο δικός μας σταυρός, αυτός που πρέπει να τον αναλάβουμε αν θέλουμε να είμαστε του Χριστού. 

Μάλιστα διπλός είναι ο σταυρός μας: ο εκούσιος και ο ακούσιος.

Εκούσιος σταυρός είναι η ζωή της αρετής και της ευσέβειας, η απελευθέρωση της ψυχής και της σάρκας από τα πάθη και τις επιθυμίες, η μέχρι θανάτου ετοιμότητα για τον αγώνα υπέρ της Εκκλησίας και της αληθείας των θείων δογμάτων, είναι «το ανενέργητον του ανθρώπου προς παν το απαρέσκον τω Θεώ», συναπτόμενον μετά της προθυμίας της ευαρεστήσεως τω Κυρίω.

Η «μέθοδος των γονάτων!»

Στις πολύ δύσκολες περιστάσεις της ζωής μας όπου η ανάγκη για προσευχή μοιάζει με φωτιά που μας καίει μέσα μας, καλό είναι να προσπίπτουμε νοερά ενώπιον του Κυρίου μας γονατιστοί. Να εφαρμόζουμε τη λεγόμενη «μέθοδο των γονάτων» κατά τους αγιορείτες πατέρες.

 Τότε οποιαδήποτε μορφή προσευχής κάνουμε γίνεται φλογερή, ζέουσα και ο Κύριος συγκινείται και ικανοποιεί το αίτημά μας αλλά στο χρόνο που Εκείνος γνωρίζει και με τρόπο που ίσως εμείς να μην κατανοήσουμε.

 Για τους ασθενείς και υπερήλικες μπορεί να εφαρμοστεί η «μέθοδος των

πνευματικών γονάτων». Έχει και η ψυχή μας γόνατα!

Είναι η ταπείνωση, η αυτομεμψία, η ευγνωμοσύνη και η ευχαριστία. Είναι αρετές και ενέργειες στις οποίες και ένας κατάκοιτος μπορεί να προβεί.

Από το βιβλίο του Γεωργίου Χ. Κάτσου ''Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με''Εκδ.Πορφύρα''

πηγή:http://proskynitis.blogspot.gr

Μνήμη της Αγίας Σοφίας και των Θυγατέρων της Πίστεως, Ελπίδος και Αγάπης (17 Σεπτεμβρίου)

Η Αγία μας Εκκλησία στις 17 Σεπτεμβρίου εορτάζει τη μνήμη της Αγίας Σοφίας και των Θυγατέρων της Πίστις, Ελπίς και Αγάπης.

Στα χρόνια του αυτοκράτορα Αδριανού, στην Ιταλία ζούσε η ευσεβής χήρα Σοφία, η οποία καταγόταν από σπουδαία οικογένεια. Η Σοφία με υπομονή και εμπιστοσύνη στο θέλημα του Θεού μεγάλωσε τις τρεις κόρες της, οι οποίες με τα ονόματά τους θύμιζαν τις τρεις βασικές αρετές που κοσμούν το Χριστιανό, σύμφωνα με τον Απόστολο Παύλο (Α΄ Κορ. 7, 13) «νυνί δε μένει πίστις, ελπίς, αγάπη».

Κάποια στιγμή η Σοφία με τα παιδιά της εγκαταστάθηκαν στη Ρώμη, όπου δεν άργησε να γίνει γνωστή η παρουσία τους. Ο Αντίοχος, που ήταν διοικητής της Ρώμης, ενημέρωσε τον αυτοκράτορα Αδριανό, για την αφοσίωση της Σοφίας και των θυγατέρων της στο Θεό των Χριστιανών και ότι ταυτόχρονα περιφρονούν τους θεούς της πατρώας πίστεως των ρωμαίων. Τότε, ο αυτοκράτορας εξοργισμένος διέταξε τη σύλληψη της Αγίας Σοφίας και των τριών παιδιών της.

ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ 2020 - 21

Με τον αγιασμό που θα τελεσθεί την Κυριακή  4 Οκτωβρίου μετά το τέλος της Θ. Λειτουγίας, ξεκινάνε και φέτος τα κατηχητικά σχολεία για παιδιά νηπίου και δημοτικού, οι Νεανικές Ενοριακές Συντροφιές για νέους γυμνασίου και λυκείου, καθώς και οι συναντήσεις για αποφοίτους.

• Στην Ενορία μας θα λειτουργούν κάθε Κυριακή 10:30 - 12:00 τμήματα κατηχητικών για παιδιά Προσχολικής ηλικίας, Δημοτικού θα πραγματοποιούνται οι συναντήσεις  για παιδιά Γυμνασίου και Λυκείου.

• Κάθε Πέμπτη 18:00 - 20:00 θα λειτουργεί τμήμα εκμάθησης αγιογραφίας.

• Το τμήμα εκμάθησης παραδοσιακών χορών για παιδιά θα λειτουργεί κάθε Κυριακή 12:00 - 13:30. 

Η παγκόσμιος Ύψωσις του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού

Μία μεγάλη εορτή της Εκκλησίας μας είναι η «παγκόσμιος Ύψωσις του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού».
Σύμφωνα με την ιερή παράδοση της Εκκλησίας μας, αμέσως μετά την εύρεση του Τιμίου Σταυρού, η αγία Ελένη τον ασπάσθηκε και τον παρέδωσε στον πατριάρχη Ιεροσολύμων Μακάριο, ο οποίος ύψωσε ψηλά τον Σταυρό του Χριστού για να τον δουν οι παρευρισκόμενοι χριστιανοί.
Ένα παρόμοιο περιστατικό έγινε λίγα χρόνια μετά, το 335, την επομένη των εγκαινίων του πανίερου Ναού της Αναστάσεως. Ο πατριάρχης ύψωσε και πάλι τον Σταυρό και ευλόγησε τα πλήθη των χριστιανών, των κληρικών και των λαϊκών, που είχαν συρρεύσει στην αγία πόλη για την τελετή των εγκαινίων και παραλλήλως ζητούσαν να προσκυνήσουν το ιερώτατο σύμβολο του χριστιανισμού.
Για μία τρίτη και τελευταία φορά πραγματοποιήθηκε η ύψωσις του Τιμίου Σταυρού και συγκεκριμένα το έτος 628. Είναι η εποχή που ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Ηράκλειος πολεμά τους Πέρσες. Ο λαός αυτός, προ 14 ετών, έχει καταλάβει την Παλαιστίνη και έχει αρπάξει από τούς χριστιανούς τον Τίμιο Σταυρό. Ο Ηράκλειος νικά και επανακτά τον Σταυρό. Στις 14 Σεπτεμβρίου έρχεται στα Ιεροσόλυμα φέροντας στους ώμους του τον Σταυρό. Είναι ανυπόδητος και φτωχικά ντυμένος. Φθάνει στο Ναό της Αναστάσεως και παραδίδει τον Σταυρό στα χέρια του πατριάρχη Ζαχαρία. Εκείνος υψώνει τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό και ευλογεί τα πλήθη των χριστιανών, ψάλλοντας για πρώτη φορά τον πολύ γνωστό ύμνο «Σώσον Κύριε τον λαόν Σου και ευλόγησον την κληρονομίαν Σου ...».

ΤΑ ΣΤΙΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΙΗΣΟΥ ΕΝ ΤΩ ΣΩΜΑΤΙ ΜΟΥ ΒΑΣΤΑΖΩ

π.Θεμιστοκλής Μουρτζανός 

Οι άνθρωποι ζητούμε  από όσους πιστεύουν σε μία ιδέα, έχουν ένα πρόγραμμα βελτίωσης της ζωής, θέλουν να προσφέρουν στον κόσμο και εμφανίζονται πεπεισμένοι ότι όσα πρεσβεύουν και επιθυμούν είναι η αλήθεια να αποδεικνύουν τις προθέσεις τους εμπράκτως. Να μη μένουν στα λόγια, αλλά να προχωρούν στα έργα. Και η αξιοπιστία του καθενός διαφαίνεται από το πώς εκπληρώνει αυτά τα οποία λέει και υπόσχεται. Η εφαρμογή στην πράξη δικαιώνει τον άνθρωπο. Όχι όμως κατ’ ανάγκην και τις ιδέες του. Διότι δεν είναι απαραίτητο ότι οι ιδέες αποτυπώνουν την αλήθεια και το νόημα της ζωής. Ωστόσο γεννά τον σεβασμό ο αγώνας αυτές οι ιδέες να γίνουν πραγματικότητα με συνέπεια.