Ιερά Αγρυπνία Οσίου Δαβίδ του εν Θεσσαλονική

                                                      Ι. Μητρόπολις Πειραιώς

Ι. Ναός Αγίου Παντελεήμονος

    Πολιούχου Δραπετσώνας

ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ

Την Παρασκευή 25 Ιουνίου 2021

θα τελεσθεί στο Ναό μας, 

Ι. Αγρυπνία 

επί τη μνήμη του

Οσίου Δαβίδ  

του εν Θεσσαλονίκη 

από τις 

20:00 - 01:30.

Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω

 

Σε ένα από τα βιβλία του π. Virgil Georgiou, Ορθοδόξου Ρουμάνου συγγραφέως, υπάρχει η εξής απάντηση του ηγουμένου ενός Μοναστηριού στον αρχηγό του αστυνομικής ομάδος που διεξάγει έρευνες για τον εντοπισμό κάποιου υπόπτου για δολοφονία:

-"Εσείς οι αστυνομικοί ψάχνετε να βρείτε στον κάθε άνθρωπο τον εγκληματία.

Εμείς οι μοναχοί ψάχνουμε να βρούμε στον κάθε εγκληματία τον άνθρωπο".

Οφείλω να ομολογήσω πως αυτή η φράση χαράχθηκε ανεξίτηλα στο νου και στην καρδιά μου από τα εφηβικά μου χρόνια.

Και οφείλω να ομολογήσω πως τρομάζω κυριολεκτικά με όλους εμάς τους Χριστιανούς που ομοιάζουμε περισσότερο με τον όχλο που ζητάει να λιθοβολήσει την αμαρτωλή γυναίκα και είμαστε έτοιμοι να ρίξουμε εύκολα την πέτρα του αναθέματος και των χαρακτηρισμών στους γύρω μας ξεχνώντας να κοιτάξουμε μέσα μας, λησμονώντας τα λόγια του ίδιου του Χριστού: "ου γαρ ήλθον ίνα κρίνω τον κόσμον, αλλ' ίνα σώσω τον κόσμον"

"ου γαρ ήλθον καλέσαι δικαίους, αλλὰ αμαρτωλοὺς εις μετάνοιαν".

Όταν λειτουργούμε με την ΗΘΙΚΗ και όχι με τη ΜΕΤΑΝΟΙΑ στη ζωή μας, εύκολα πέφτουμε στη σκληροκαρδία και την κατάκριση και ομοιάζουμε περισσότερο με τον Φαρισαίο της παραβολής (ευχαριστώ σοι ότι ουκ ειμὶ ώσπερ οι λοιποὶ των ανθρώπων, άρπαγες, άδικοι, μοιχοί, ή και ως ούτος ο τελώνης), έστω κι αν "ντυνόμαστε εξωτερικά το μανδύα της ταπεινοφροσύνης.

Και κάθε φορά που ΤΑΥΤΙΖΟΥΜΕ την αμαρτία με τον αμαρτωλό φτάνουμε να σκανδαλιστούμε ακόμα και με το Χριστό, ο οποίος συντρώει με τελώνες και πόρνες και ανοίγει πρώτα τον Παράδεισο, όχι για κάποιον σαν κι εμάς (ηθικό κι ενάρετο), αλλά για ένα δολοφόνο - κακούργο (έστω και μετανοημένο).

π. Γ.Θ.

Ο έλεγχος της σκέψης

Η γλώσσα ενός λαού σχετίζεται άμεσα με τη σκέψη και η σκέψη με τις επιλογές και την ελευθερία των ανθρώπων.

Χρησιμοποιώντας τις ίδιες λέξεις με διαφορετική έννοια και αντικαθιστώντας λέξεις με άλλες που έχουν "ουδέτερο" ή και αντίθετο περιεχόμενο, μπορείς να οδηγήσεις ένα λαό στην αλλοτρίωση και στην πνευματική υποδούλωση και ταυτόχρονα να του δίνεις την ψευδαίσθηση ότι παραμένει ελεύθερος.

Π.χ. μπορεί εύκολα κάποιος που διαθέτει τα μέσα να "βαπτίζει" την αλήθεια ψεύδος και το ψεύδος αλήθεια,

-να ονομάζει ελευθερία τη βία και τον εξαναγκασμό,

-να μιλάει για την ελευθερία έκφρασης και εννοεί τη φίμωση κάθε αντίθετης άποψης,

-να μιλάει για σεβασμό ενώ λοιδορεί ανθρώπους και καταρρακώνει συνειδήσεις,

-να καμουφλάρει με τον όρο δημοκρατία πρακτικές και μεθόδους ολοκληρωτισμού,

-να συγκαλύπτει τον υποβιβασμό της ανθρώπινης υπάρξεως, πίσω από τις λέξεις ανθρωπισμός, διαφορετικότητα, δικαιωματισμός κλπ.

Ο λύκος στο παραμύθι ήταν πάντοτε κακός και αναγνωρίσιμος.

Στις μέρες μας, οι λεγόμενοι "image makers" των ΜΜΕ κάτω από τις εντολές των ισχυρών του κόσμου τούτου, μας τον προσφέρουν στα "παραμύθια" που μας πουλάνε, φτιασιδωμένο και άκακο ως πρόβατο. Πάντα για το καλό μας, για τη ζωή μας, για τη σωτηρία μας.

Όμως ο λύκος όπως κι αν μεταμορφωθεί, πάντα λύκος θα παραμένει...να μην τα "βρούμε" μαζί του.

π. Γ.Θ.

Πεντηκοστή και Ψυχοσάββατο

 

Αρχιμ. Θεοδόσιου Μαρτζούχου

«Δεν υπάρχει τίποτε σπουδαιότερο για να ζήσω, πέρα απ’ το πορτοφόλι μου, το στομάχι μου και την καριέρα μου»

Η προσευχή για τους νεκρούς γίνεται με προσφορά της Θ. Ευχαριστίας την τρίτη, την ενάτη και την τεσσαρακοστή ημέρα από του θανάτου, με το λεγόμενο Μνημόσυνο. Δηλαδή με την παράκληση στον Χριστό να «θυμάται» μονίμως τον αγαπημένο από μας (τους συγγενείς και από την κοινότητα στην οποία ανήκε) νεκρό.

«Αἰωνία ἡ μνήμη» ψάλλουμε, εννοώντας φυσικά: από μέρους του Χριστού! Μνημόσυνο σημαίνει «ενθύμιο, υπόμνηση-ενθύμηση». Το να «θυμάται» κάποιον ο Χριστός, αυτό είναι σωτηρία! Άλλωστε κι εμείς οι ζωντανοί, κατανοώντας σωστά το περιεχόμενο της προσευχής του ληστή, παρακαλούμε τον Χριστό για μας, λέγοντας: Μνήσθητί μου, Κύριε.

Εν συνεχεία, η Εκκλησία δύο φορές τον χρόνο (δύο μόνον είναι τα Ψυχοσάββατα, την παραμονή της Κυριακής των Απόκρεω και την παραμονή της Πεντηκοστής) προσεύχεται για την ανάπαυση των νεκρών της.

Ας δούμε, λοιπόν, τι ακριβώς είναι το Ψυχοσάββατο.

Ἡ Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ (δέκα τοποθετήσεις σὲ δέκα ἐρωτήσεις)

Δράγας Γεώργιος 

Πρωτοπρεσβύτερος

1. Γιατί ἔγινε ἡ Ἀνάληψη μετὰ ἀπὸ 40 μέρες καὶ ὄχι ἀμέσως μετὰ τὴν Ἀνάσταση;

Ὁ ἀρχηγὸς τῆς ζωῆς, ποὺ ἔλυσε τὰ δεσμὰ τοῦ θανάτου μὲ τὴν Ἀνάστασή του, συναναστράφηκε μὲ τοὺς μαθητὲς του ἐπὶ σαράντα ἡμέρες καὶ ἐπιβεβαίωσε σ’ αὐτοὺς τὴν Ἀνάστασή του μὲ πολλὲς ἀποδείξεις. Δὲν ἀνέβηκε στοὺς οὐρανοὺς τὴν ἴδια ἡμέρα ποὺ ἀναστήθηκε, γιατί κάτι τέτοιο θὰ δημιουργοῦσε ἀμφιβολίες καὶ ἐρωτηματικά. Διαφορετικά, πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ἄπιστους θὰ μποροῦσαν νὰ προβάλλουν τὸ ἐπιχείρημα ὅτι ἡ Ἀνάσταση δὲν ἦταν παρὰ ἕνα ἀκόμη ἀπὸ τὰ ὄνειρα εὐσεβῶν πόθων ποὺ γρήγορα ἔρχονται καὶ πιὸ γρήγορα παρέρχονται. Γιὰ αὐτὸ ἀκριβῶς ἔμεινε ὁ Χριστὸς σαράντα ὁλόκληρες ἡμέρες στὴ γῆ, καὶ ἐμφανίστηκε ἐπανειλημμένα στοὺς μαθητές του, καὶ τοὺς ἔδειξε τὶς οὐλὲς ἀπὸ τὰ πληγές του, τοὺς μίλησε γιὰ τὶς προφητεῖες ποὺ ἐκπλήρωσε μὲ τὴν ζωὴ καὶ τὰ πάθη του ὡς ἄνθρωπος, καὶ μάλιστα συνέφαγε μαζί τους.

Κυριακή του Τυφλού

Ο Χριστός δεν απευθύνεται στη διάνοια του ανθρώπου. Δεν κάνει θαύματα για να πιστέψουμε, ούτε προσπαθεί με επιχειρήματα και αποδείξεις να μας εξαναγκάσει να τον αποδεχθούμε.

Το μόνο που ρωτά είναι: "Συ πιστεύεις εις τον Υιόν του Θεού;"

Σ' αυτό το ερώτημα μπορεί να απαντήσει καταφατικά ΜΟΝΟ μια καθαρή και εν ταπεινώσει καρδία.

Γιατί η πίστη μπορεί να γίνει πλήρης και ολοκληρωμένη ΜΟΝΟ όταν ο άνθρωπος φτάσει να προσκυνήσει το Χριστό.

Όταν ο άνθρωπος θελήσει να ακουμπήσει την ύπαρξή του, τη ζωή του ολόκληρη στις εντολές του Χριστού, χωρίς τον καμουφλαρισμένο εγωισμό που κόβει και ράβει την πίστη σύμφωνα με τα δικά μας μέτρα και όχι έτσι όπως μας τη ζητάει ο Θεός και τη βιώνουν οι Άγιοι της Εκκλησίας.

ΜΟΝΟ θεραπευμένοι από την τύφλωση του εγωισμού μας θα μπορούμε να ομολογούμε κι εμείς μαζί με τον εκ γενετής τυφλό: "Πιστεύω Κύριε" και με το Φως του Χριστού να θεωρούμε τη Βασιλεία Του.

π. Γ.Θ.

Ιερά Αγρυπνία Αγίου Λουκά του Ιατρού

    Ι. Μητρόπολις Πειραιώς

Ι. Ναός Αγίου Παντελεήμονος

    Πολιούχου Δραπετσώνας

ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ

Την Πέμπτη 10 Ιουνίου 2021

θα τελεσθεί στο Ναό μας, 

Ι. Αγρυπνία 

επί τη μνήμη του

Αγίου Λουκά  

Επισκόπου Συμφερουπόλεως 

του ιατρού 

από τις 

22:30 - 01:30.

Κυριακή της Σαμαρείτιδας

Όταν ο άνθρωπος ανταποκρίνεται στην πρόσκληση του Χριστού να λατρεύει το Θεό "εν Πνεύματι και Αληθεία", γκρεμίζει από την ψυχή του όλα τα ψεύτικα είδωλα της Θρησκείας και της Φιλοσοφίας.

Αρχίζει, τότε, ο άνθρωπος να λειτουργεί το μοναδικό δρόμο της Πνευματικής λατρείας που συνίσταται στην Εκκλησιαστική ζωή (ζωή πίστεως, αγάπης και αλήθειας), στην κάθαρση των παθών και των αισθήσεων και τη μεταμόρφωση του ανθρώπου δια των αγίων Μυστηρίων σε Ναό της Τριαδικής Θεότητος.

π. Γ.Θ.

Τι σημαίνει ένα διαζύγιο; Την ανικανότητά μας να αγαπήσουμε...

+Μητροπ. Σισανίου και Σιατίστης Παύλος

Τι σημαίνει ένα διαζύγιο; Την ανικανότητά μας να αγαπήσουμε. Αυτό βασικά σημαίνει. Όλα τα υπόλοιπα είναι οι δικαιολογίες μας. Την αποτυχία να αγαπηθούμε. Τη λαθεμένη αντίληψη που είχαμε για τον γάμο. Ο γάμος δεν είναι βίος ανθόσπαρτος. [...] Μελετήστε με προσοχή την ακολουθία του Μυστηρίου [ενν. του γάμου]. Υπάρχει και μεταφρασμένη. Εκεί μέσα λοιπόν υπάρχουν όλα τα στοιχεία και όλες οι προϋποθέσεις που αν τις ζήσεις φθάνεις στην πληρότητα της σχέσης σου.

Η Εκκλησία από την αρχή μάς δείχνει τον δρόμο: «Ευλογημένη η Βασιλεία του Πατρός...». Κι εκείνη τη στιγμή με το Ευαγγέλιο κάνει ο ιερέας το σημείου του Σταυρού. Τι σημαίνει αυτό; Τρία πράγματα βασικά.

Ξέρετε, παιδιά μου, για πού ξεκινάτε; Δεν ξεκινάτε για το άγνωστο με βάρκα την ελπίδα. Ξεκινάτε για τη Βασιλεία του Θεού. Αυτή είναι η πορεία του γάμου.

Ποιος θα είναι ο οδηγός σας σ' αυτήν την πορεία; Το Άγιο Ευαγγέλιο.

Ποια είναι η πορεία σας; Η Σταυρική!

Ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας του Πόντου

Την Κυριακή 23 Μαϊου 2021 θα τιμήσουμε στην Ενορία μας, με τη Θ. Λειτουργία και το Μνημόσυνο που θα τελεσθεί, τη μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου με τη συμμετοχή της Ενώσεως Ποντίων Πειραιώς - Κερατσινίου - Δραπετσώνας.

19 ΜΑΪΟΥ - ΜΝΗΜΗ 353.000 ΓΕΝΟΚΤΟΝΗΜΕΝΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

Γιατί η μνήμη είναι πιο δυνατή απ' όλα τα όπλα...

Και γιατί πίσω από τους φυσικούς αυτουργούς των εγκλημάτων υπήρξαν και οι ηθικοί αυτουργοί που μέχρι και σήμερα συνεχίζουν να μας "αγαπούν" και μας "προστατεύουν".

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ

Ο κόσμος ζητά τα "μεγάλα" και τα "σπουδαία" που καταξιώνουν και αναδεικνύουν τον άνθρωπο στα μάτια της κοινωνίας και των πολλών.

Οι Μυροφόρες μας μαθαίνουν ότι δεν υπάρχει τίποτα "μικρό", "μάταιο" και "χαμένο" στη ζωή όταν γίνεται για το Χριστό, αλλά αυτό είναι ουσιαστικά το μεγαλύτερο και σπουδαιότερο στη ζωή του ανθρώπου.

Ο "χαμένος" χρόνος και κόπος για τη Θ. Ευχαριστία, για την προσευχή, για τη νηστεία, για να διακονήσω το Χριστό στο πρόσωπο του/της συζύγου, των παιδιών, των αρρώστων, των αναγκεμένων...

Η "σπατάλη" του μύρου, των λουλουδιών, του θυμιάματος, εκείνων των "περιττών" για τους ανθρώπους του ορθολογισμού που δεν έμαθαν να δίνουν και να δίνονται στην αγάπη και το Θείο Έρωτα...

Όλα αυτά και κάθε τι που γίνεται από πίστη και με πίστη στο Θεό σκορπίζουν από την καδιά του ανθρώπου τη νύχτα και το σκοτάδι των παθών, αποκυλούν κάθε δυσθεώρητο φόβο και ανασφάλεια και καταξιώνουν την ανθρώπινη ύπαρξη ώστε να

γίνει μέτοχος της παρουσίας του Χριστού και της Αναστάσεως Του.

π. Γ.Θ.

Το τρελό νερό - Φώτης Κόντογλου

 

Φώτης Κόντογλου

Μια φορά,λέγει ο μύθος,ήτανε ένας σουλτάνος καλός και δίκαιος κι ήτανε και αστρολόγος.Μια μέρα ο βεζύρης λέγει του σουλτάνου πως είδε κάποια σημάδια στον ουρανό,πως θα βρέξει στον κόσμο ένα τρελό νερό και πως όποιος το πιει αυτό το νερό,θα τρελαίνεται και πως όλοι οι άνθρωποι που ζούνε στην επικράτειά τους θα το πιούνε και θα χάσουνε τα λογικά τους και δεν θα νιώθουνε πια τίποτα΄μήτε τι είναι σωστό και τι ψεύτικο,μήτε τι είναι καλό και τι είναι κακό,μήτε τι είναι νόστιμο και τι είναι άνοστο,μήτε τι είναι δίκιο και τι είναι άδικο.

Σαν τ΄άκουσε αυτά τα λόγια ο σουλτάνος,γυρίζει και λέγει στο βεζύρη:

-”Αφού θα τρελαθεί όλος ο κόσμος ,πρέπει να κοιτάξουμε να μην τρελαθούμε κι εμείς,γιατί αλλιώς πώς θα τους κρίνουμε με δικαιοσύνη;”

Toυ λέγει ο βεζύρης πως ο λόγος του είναι σωστός και πως θα ΄πρεπε να προστάξει να μαζέψουνε από το καλό νερό που πίνανε και να το φυλάξουνε μέσα στις στέρνες,για να μην πίνουνε από το χαλασμένο και κρίνουνε παλαβά κι άδικα,μα δίκια όπως έχουνε χρέος.Έτσι κι έγινε.

Σε λίγον καιρό έβρεξε στ΄αλήθεια και το νερό ήτανε νερό τρελό και τρελαθήκανε όλοι οι άνθρωποι και δεν γνωρίζανε οι καημένοι τι τους γίνεται κι είχανε το ψεύτικο για αληθινό,το κακό για καλό,το άδικο για δίκιο.Μα ο σουλτάνος κι ο βεζύρης πίνανε από το καλό νερό που είχανε φυλαγμένο και δεν τρελαθήκανε,αλλά κρίνανε τον κόσμο με δικαιοσύνη.Μα ο κόσμος τα΄βλεπε ανάποδα και δεν ήταν ευχαριστημένος από την κρίση του σουλτάνου και του βεζύρη και φωνάζανε πως τους αδικούνε και κοντεύανε να σηκώσουν επανάσταση.

Δέσποινα Αχλαδιώτη, η Κυρά της Ρω – 13 Μαΐου.

 

Ο μεγαλύτερος πατέρας της Κύπρου

 

[...] Μεταξύ των Αγίων της Κυπριακής Εκκλησίας, αλλά και σύνολης της Ορθοδοξίας, ξεχωρίζει και ο δικός μας Μέγας Άγιος, ο Άγιος Επιφάνιος.

Για τον άγιο Επιφάνιο, δυστυχώς, οι πιο πολλοί από μας λίγα γνωρίζομε, αν και για 36 ολόκληρα χρόνια διετέλεσε Επίσκοπος της αρχαίας πόλεως Κωνσταντίας* (της Σαλαμίνας δηλαδή) και ταυτόχρονα υπήρξε και Αρχιεπίσκοπος Κύπρου. Καταγόταν, βέβαια από την Παλαιστίνη και ήρθε με πρόνοια του Θεού να επισκεφθεί τον γέροντά του τον άγιο Ιλαρίωνα, που ασκήτευε στην Κύπρο. Τότε χήρευσε ο θρόνος του Αρχιεπισκόπου, γι' αυτό και ο άγιος Ιλαρίωνας αλλά και η Σύνοδος και ο λαός της νήσου μας, παρά την επίμονη άρνησή του, τον εξέλεξαν Αρχιεπίσκοπό τους.

Ο Άγιός μας διέθετε, όχι μόνο για την εποχή του, αλλά και για τα σημερινά δεδομένα, μια τεράστια μόρφωση. Μέσα στα έργα του, που δεν είναι λίγα, τον βλέπομε να κατέχει σχεδόν απ' έξω τόσο την Παλαιά όσο και την Καινή Διαθήκη. Αλλά δεν ήταν μόνο άριστος γνώστης της Αγίας Γραφής. Μπορούσε να την ερμηνεύει ορθόδοξα και με αγιογραφικά επιχειρήματα να αποστομώνει έτσι τους πολλούς αιρετικούς.

Όμως η μόρφωσή του είχε και μια άλλη καταπληκτική ευρύτητα. Ήταν μελετητής των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων, Πυθαγόρα, Πλάτωνα, Αριστοτέλη κ.ά. Μέσα στα κείμενά του μας παραθέτει πληροφορίες για τη ζωή, την ιστορία, τα ήθη και τα έθιμα πολλών αρχαίων λαών. Ακόμη θαυμάζομε πως ο Άγιος γνώριζε για τις ιδιότητες των δένδρων, των φυτών, των λουλουδιών. Επίσης ήξερε ο Άγιος για τη συμπεριφορά των ζώων. Και αυτό που πιο πολύ μας καταπλήσσει είναι οι πολλές γνώσεις του για τον κόσμο της θάλασσας, για τον ορυκτό πλούτο της γης, για τις γεωγραφικές ζώνες του πλανήτη μας. Όλα όμως αυτά δεν στάθηκαν πειρασμός και σκάνδαλο για τον Άγιο, όπως συνέβηκε με πολλούς αιρετικούς. Αντίθετα τα χρησιμοποιούσε ως εργαλείο, για τη δόξα του Θεού και την υπεράσπιση της Ορθόδοξης πίστης, της οποίας ήταν ακραίος πρωταθλητής.